João 6
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Eehuu hipimuus, Yéesu naafiitan ti ekee ekink ya eti han ha hiti Galilee. Oom han nihisokee lompo han ha hiti Tipeliyas.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Kayoŋ kenfakat nkiyeniyoo kanapan kaatuko pakan paka kacukaacuk weecukantee ewwa naayeniye wa íhinu ti kéekuuñe ka.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Púful toko, Yéesu naasilo ti tíntiŋ niŋ pinapana pa pakateyoo nkayeno.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Tempo Himuusu ha níhilohanii, pahaaño pa piti Pusuwif pa.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Yéesu naasincan naacuk kayoŋ kenfakat keeyeniyoo kanapan. Fiye, naacakan Filip: “Peyme éfuuyiniyaa hinoom kúmpuul pakan paka payenke púlooŋ kati kali?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Asokaasok eehuu kati awinko Filip kaatuko akina himuumoo ámeyimeyi eeha naakaakaay ha íhinu.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filip naañahanoo: “Háati niŋ cooy eti kiim isak niŋ hoonool etefom an óo an kati áyini hitaaku címpuul.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Akee ti pinapana pa pakateyoo aŋa nkasok a Andre, Simon Piyeer atuwoo, naasokoo:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Ehe cikee cikampaani ceetaake kúmpuul isak niŋ moon músupak. Fo efifom pakan paka púlooŋ?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Yéesu naasokii: “Níhinii kapiyeno poko púlooŋ.” La nkayeniye la, kaameeŋ píheeni, nkayeno tempo. Pákayiin máamun síwuli isak (5,000) kayeniye toko.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Yéesu naacoop kúmpuul ka, naasok Pútuun pa apalaka, náapaacinool ko keeyeniye ka toko, náahin fo lompo moon ma, nkali fo kasiit.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Ta nkaliye ta poko púlooŋ fo kafoman, Yéesu naasok pinapana pa pakateyoo: “Niyesal mífiitiin ma meetowiye ma miti kúmpuul ka ancuk waah úmpuupuco.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Nkayesal, nkameeŋan síyya ŋaasuwan niŋ súsupak ti pútowintiin pa piti kúmpuul ka isak ya enka nkaliye ka.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Pakan paka kapucuk heecukantee eeha Yéesu naayeniye ha íhinu, nkáyaañ hisoku: “Pánipani, áyiin a aŋe ayem ayaamakoola ya eeñaŋe ya ékey ti púlunta pa!”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Pale Yéesu náameyi nii éfikahinoo amansa ti sempe, nene añako pati tíntiŋ ya lamayoo.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Ta ínciniimiye ta, pinapana pa pakati Yéesu nkawano pati han ha.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Nkáyuuko ti piteen nkáyaañ kaafiitan han ha kapuwant Kafaanawum. Caanak ca unca cicoke, Yéesu aloot ácolii teyii.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Hiyam henfakat níhiyaañ hisapu, kúsuu ka nkihiñ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Pinapana pa pakati Yéesu nkákus máamun sikilomeetal isak niŋ ekina tom isak niŋ yoonool, nkaŋantan Yéesu ti ésapalii ti man ma, ápulohiiloh piteen pa, nkafe.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Pale Yéesu naasokii: “Aŋe inci, timpi nife!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Pinapana pa nkálafiyoo híyuuku ti piteen pa. Emma nkáyuukoo ma, piteen pa mpihaaŋ ti hicolu la nkañaŋe la hiciŋu.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Eti kacom eteyyo, kayoŋ ka keetowiye ka ti kikee kaapii ka kiti han ha nkápannum nii piteen poonool lamma piyeniye toko, apan nkámeyi nii Yéesu áyuukiit ti piteen pa niŋ pinapana pa pakateyoo, pale poko lamayii kakaaye.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Fiye ñikee ñiteen íññifulii Tipeliyas iññiciŋ pukol la pakan paka nkaliye la kúmpuul ka, ta Ateeteyo naasoke ta Pútuun pa apalaka.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ta pakan paka nkápannume ta nii Yéesu aneetaat toko, pinapana pa lompo kaneetaat toko, nkáyuuko ti ñiteen eññuu kapikaay Kafaanawum hiŋes Yéesu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ta nkacole ta ti ekee ekink ya eti han ha, nkatook po Yéesu nkacakanoo: “Rabi, teyme ánkeyii le?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, hiŋesuyam inniyaake neetaat kamma innicukale píyisan pa putoom ínniyinan ti inci, pale kamma inniliye kúmpuul fo nisiit.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Paliyal empa mpúpuco, timpi puwas aluu páhin, pale níhin páhin piti paliyal empa mputowo fo eket maama piti eloŋ ya eepayantoo ya empa inci, Añii An, fawufan pa aluu. Kaatuko Paapaa ya eeyem a Pútuun pa píyisanaayisan nii inci mpuwufane sempe etempo.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Nkacakanoo: “Weyme nuuñaŋe íhinu kati úhin eeha Pútuun pa mpílafiye ha?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Yéesu naañahanii: “Eeha Pútuun pa mpílafiye ha hiyem nípiyinan ti aŋa mpúpoñii ya.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Nkasokoo: “Fiye awe, empeyme píyisan áafahin, niŋ unii ucukaa po núuyinani? Weyme ankaakaay íhinu?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Símaama unaa kaliyaali manna ti káahaaŋ ka tes, samat nii heekiicee ha ti hilim ha hiti Pútuun pa, hisok: 'Naawufanii kapili paliyal péefulii patiila.'”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Yéesu naasokii: “Inci pusok aluu pánipani ya, Móyiis tom awufane aluu paliyal pa péefulii pa patiila pale Paapaa atoom awufane aluu paliyal pa piti pánipani ya péefulii pa patiila.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Kaatuko paliyal pa empa Pútuun pa mpuwufane pa, pikina piyem an a éefulii ya patiila naawufan eloŋ ya púlunta pa.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nkasokoo: “Ahámpaatiin, wun unii hinak óo hinak ti oom paliyal.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yéesu naañahanii apusokii: “Inci yem hímpuul ha hiti eloŋ ya. An óo an éekeyii ti inci peep etipucokoo púlay. An óo an éeyinane ti inci pálaani etipucokoo púlay.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Pale samat nii fa inci insoke fa aluu: nicukaamcuk háati fo níyinanut.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Pakan paka púlooŋ payenka Paapaa ya naawufanaam ka éfikakey ti inci, an óo an éekeyii ti inci etiyaanoo pántoon.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Kaatuko fúliyoot patiila kati hín héesuumaam ha pale héesuume ha éepoñiyaam ya.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Eépoñiyaam ya álafiit púpuul háati oonool ti payenka naawufanaam ka, pale pilitanii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Kaatuko eeha Paapaa atoom náalafiye ha hiyem, pakan paka púlooŋ keecuke ka Añii ya te nkáyinanoo, oom pakan kataak eloŋ ya eepayantoo ya, inci illitanii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Fiye Pusuwif pa nkáyaañ káakumutool kiteyoo kamma naasoke nii: “Inci yem hímpuul ha héefulii ha patiila.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Nkasok: “Fo aŋe Yéesu tom, Josef añiinoo, aŋa nuumeyaa ya faafoo niŋ íññaayoo? Puume áfaayini hisoku: 'Patiila inci ínfulii'?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Yéesu naasokii: “Nikatan káakumutool ka!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 An ayinaat ékey ti inci taamanta Paapaa ya éepoñiyaam ya áñakiyootoo ti inci, inci illitanoo ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Kiiceekiic ti pakiical pa piti piyaamakoola pa nii: 'Pútuun pa efipikalaŋanii poko púlooŋ.' An óo an éesiitane Paapaa ya naakalaŋ teyoo, áfaakey ti inci.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 An ataapala acuk Paapaa ya niŋ neetaat éefulii ya pati Pútuun pa; akina acuke Paapaa ya.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Inci pusok aluu pánipani ya, an óo an éeyinane, ataakaataak eloŋ ya eepayantoo ya.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Inci yem hímpuul ha hiti eloŋ ya.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Símaama aluu kaliyaali manna ya ti káahaaŋ ka tes, háati fo nkaket.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Pale paliyal empa inci insoke pa, pikina piyem paliyal pa péewanoonii pa púpufulii patiila, an óo an eeliye po ataket.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Inci yem paliyal pa piti eloŋ ya péefulii pa patiila. An óo an eeliye ti paliyal empe afaaloŋ fo cancowiyaaw. Apan paliyal empa inci inkaakaay pa kawufan, pikina piyem eniinam. Inci fawufan po ancuk púlunta pa pitaakaa eloŋ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Fiye Pusuwif pa nkáyaañ píñakalool penfakat nkasok: “Puume áyiin a aŋe naayina unaa kawufan eniinoo kati uliyaa?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, taamanta niliit enii inci, Añii An, innilaan hísimam, etinitaak eloŋ ya.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 An óo an eeliye eniinam, naalaan hísimam ataakaataak eloŋ ya eepayantoo ya, inci illitanoo ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kaatuko eniinam eyem paliyal pánipani, hísimam palaanal pánipani.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 An óo an eeliye eniinam naalaan hísimam afaakin ti inci, inci lompo inkin teyoo.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Paapaa ya éepoñiyaam ya oopa kaloŋa, inci lompo íyyemi kaloŋa kamma akina. Fo lompo incuke, an óo an eeliye eniinam afaaloŋ kamma inci.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Paliyal empa inci insoke pa, pikina piyem paliyal pa péewanoonii pa púpufulii patiila, pucukut nii empa símaama aluu nkaliye pa púful toko nkaket. An óo an eeliye paliyal empe afaaloŋ fo cancowiyaaw.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Asokaasok enke akina ti kakalaŋan ka ti éluumuma ya eti Kafaanawum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ta nkásiye ta eehuu, hícump ti pinapana pa pakateyoo nkasok: “Pakalaŋanal empuu píciiticiiti! Ayme ayina po kasayan?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yéesu náameyi ti yaanoo nii pinapana pa pakateyoo, káakumutool eeha naasoke ha nkayaake, naasokii: “Fo kilim enkuu efikiñahan aluu puson ti káyinan ka kitaaluu?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Puume facuk niŋ nicukaam, inci, Añii An, ti pisilo la inci iyyeniye la?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Kunuu ka kiti Pútuun pa nkuwufan eloŋ, sempe an sitaakut nafaa. Kilim enka inci ínkup ka aluu, kiti Kunuu niŋ eloŋ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Pale pakakee taaluu káyinanut.” Yéesu asokaasok eehuu kaatuko ámeyimeyi kápiliŋ ti púcook pa pakayme káyinanut teyoo, náameyi lompo ayme akaakaay hífulu teyoo.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Nene asokii: “Eehe hiwune inci insok aluu nii, an ayinaat ékey ti inci taamanta Paapaa ya áñakiyootoo.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ti oom káasiiŋuma hícump ti pinapana pa pakateyoo nkakatanoo, nkáyekuno pinapool neyoo.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Fiye Yéesu naacakan pinapana pa ŋaasuwan niŋ pákasupak paka: “Fo aluu lompo nílafiit pikaayu?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Piyeer naañahanoo: “Ahámpaatiin, ti ayme nuukaakaay? Awe yekane kilim enka nkuwufan ka eloŋ ya eepayantoo ya.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Unii úyinanaayinan, núumeyi nii, awe yem Eesampanee ya ati Pútuun pa.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Yéesu naañahanii: “Fo inci tom mamale aluu, aluu ŋaasuwan niŋ pákasupak paka? Pale háati fo, akee taaluu áhina páhin pa piti áhampaatiin a ati piseetaani pa!”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Kiti Judas añii ya ati Simon Iskaliyot naayeniye káakup. Kaatuko akina akaakaay hífulu teyoo apan akee ti ŋaasuwan ya niŋ pákasupak paka naayem.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.