João 6

Kuloonaay (KRX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Eehuu hipimuus, Yéesu naafiitan ti ekee ekink ya eti han ha hiti Galilee. Oom han nihisokee lompo han ha hiti Tipeliyas.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Kayoŋ kenfakat nkiyeniyoo kanapan kaatuko pakan paka kacukaacuk weecukantee ewwa naayeniye wa íhinu ti kéekuuñe ka.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Púful toko, Yéesu naasilo ti tíntiŋ niŋ pinapana pa pakateyoo nkayeno.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Tempo Himuusu ha níhilohanii, pahaaño pa piti Pusuwif pa.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Yéesu naasincan naacuk kayoŋ kenfakat keeyeniyoo kanapan. Fiye, naacakan Filip: “Peyme éfuuyiniyaa hinoom kúmpuul pakan paka payenke púlooŋ kati kali?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Asokaasok eehuu kati awinko Filip kaatuko akina himuumoo ámeyimeyi eeha naakaakaay ha íhinu.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Filip naañahanoo: “Háati niŋ cooy eti kiim isak niŋ hoonool etefom an óo an kati áyini hitaaku címpuul.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Akee ti pinapana pa pakateyoo aŋa nkasok a Andre, Simon Piyeer atuwoo, naasokoo:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Ehe cikee cikampaani ceetaake kúmpuul isak niŋ moon músupak. Fo efifom pakan paka púlooŋ?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Yéesu naasokii: “Níhinii kapiyeno poko púlooŋ.” La nkayeniye la, kaameeŋ píheeni, nkayeno tempo. Pákayiin máamun síwuli isak (5,000) kayeniye toko.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Yéesu naacoop kúmpuul ka, naasok Pútuun pa apalaka, náapaacinool ko keeyeniye ka toko, náahin fo lompo moon ma, nkali fo kasiit.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ta nkaliye ta poko púlooŋ fo kafoman, Yéesu naasok pinapana pa pakateyoo: “Niyesal mífiitiin ma meetowiye ma miti kúmpuul ka ancuk waah úmpuupuco.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Nkayesal, nkameeŋan síyya ŋaasuwan niŋ súsupak ti pútowintiin pa piti kúmpuul ka isak ya enka nkaliye ka.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Pakan paka kapucuk heecukantee eeha Yéesu naayeniye ha íhinu, nkáyaañ hisoku: “Pánipani, áyiin a aŋe ayem ayaamakoola ya eeñaŋe ya ékey ti púlunta pa!”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Pale Yéesu náameyi nii éfikahinoo amansa ti sempe, nene añako pati tíntiŋ ya lamayoo.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Ta ínciniimiye ta, pinapana pa pakati Yéesu nkawano pati han ha.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Nkáyuuko ti piteen nkáyaañ kaafiitan han ha kapuwant Kafaanawum. Caanak ca unca cicoke, Yéesu aloot ácolii teyii.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Hiyam henfakat níhiyaañ hisapu, kúsuu ka nkihiñ.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Pinapana pa pakati Yéesu nkákus máamun sikilomeetal isak niŋ ekina tom isak niŋ yoonool, nkaŋantan Yéesu ti ésapalii ti man ma, ápulohiiloh piteen pa, nkafe.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Pale Yéesu naasokii: “Aŋe inci, timpi nife!”
20 Mas Jesus disse:
21 Pinapana pa nkálafiyoo híyuuku ti piteen pa. Emma nkáyuukoo ma, piteen pa mpihaaŋ ti hicolu la nkañaŋe la hiciŋu.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Eti kacom eteyyo, kayoŋ ka keetowiye ka ti kikee kaapii ka kiti han ha nkápannum nii piteen poonool lamma piyeniye toko, apan nkámeyi nii Yéesu áyuukiit ti piteen pa niŋ pinapana pa pakateyoo, pale poko lamayii kakaaye.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Fiye ñikee ñiteen íññifulii Tipeliyas iññiciŋ pukol la pakan paka nkaliye la kúmpuul ka, ta Ateeteyo naasoke ta Pútuun pa apalaka.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Ta pakan paka nkápannume ta nii Yéesu aneetaat toko, pinapana pa lompo kaneetaat toko, nkáyuuko ti ñiteen eññuu kapikaay Kafaanawum hiŋes Yéesu.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Ta nkacole ta ti ekee ekink ya eti han ha, nkatook po Yéesu nkacakanoo: “Rabi, teyme ánkeyii le?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, hiŋesuyam inniyaake neetaat kamma innicukale píyisan pa putoom ínniyinan ti inci, pale kamma inniliye kúmpuul fo nisiit.
26 Jesus respondeu:
27 Paliyal empa mpúpuco, timpi puwas aluu páhin, pale níhin páhin piti paliyal empa mputowo fo eket maama piti eloŋ ya eepayantoo ya empa inci, Añii An, fawufan pa aluu. Kaatuko Paapaa ya eeyem a Pútuun pa píyisanaayisan nii inci mpuwufane sempe etempo.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Nkacakanoo: “Weyme nuuñaŋe íhinu kati úhin eeha Pútuun pa mpílafiye ha?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Yéesu naañahanii: “Eeha Pútuun pa mpílafiye ha hiyem nípiyinan ti aŋa mpúpoñii ya.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Nkasokoo: “Fiye awe, empeyme píyisan áafahin, niŋ unii ucukaa po núuyinani? Weyme ankaakaay íhinu?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Símaama unaa kaliyaali manna ti káahaaŋ ka tes, samat nii heekiicee ha ti hilim ha hiti Pútuun pa, hisok: 'Naawufanii kapili paliyal péefulii patiila.'”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Yéesu naasokii: “Inci pusok aluu pánipani ya, Móyiis tom awufane aluu paliyal pa péefulii pa patiila pale Paapaa atoom awufane aluu paliyal pa piti pánipani ya péefulii pa patiila.
32 Jesus disse:
33 Kaatuko paliyal pa empa Pútuun pa mpuwufane pa, pikina piyem an a éefulii ya patiila naawufan eloŋ ya púlunta pa.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nkasokoo: “Ahámpaatiin, wun unii hinak óo hinak ti oom paliyal.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Yéesu naañahanii apusokii: “Inci yem hímpuul ha hiti eloŋ ya. An óo an éekeyii ti inci peep etipucokoo púlay. An óo an éeyinane ti inci pálaani etipucokoo púlay.
35 Jesus respondeu:
36 Pale samat nii fa inci insoke fa aluu: nicukaamcuk háati fo níyinanut.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Pakan paka púlooŋ payenka Paapaa ya naawufanaam ka éfikakey ti inci, an óo an éekeyii ti inci etiyaanoo pántoon.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Kaatuko fúliyoot patiila kati hín héesuumaam ha pale héesuume ha éepoñiyaam ya.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Eépoñiyaam ya álafiit púpuul háati oonool ti payenka naawufanaam ka, pale pilitanii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Kaatuko eeha Paapaa atoom náalafiye ha hiyem, pakan paka púlooŋ keecuke ka Añii ya te nkáyinanoo, oom pakan kataak eloŋ ya eepayantoo ya, inci illitanii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Fiye Pusuwif pa nkáyaañ káakumutool kiteyoo kamma naasoke nii: “Inci yem hímpuul ha héefulii ha patiila.”
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Nkasok: “Fo aŋe Yéesu tom, Josef añiinoo, aŋa nuumeyaa ya faafoo niŋ íññaayoo? Puume áfaayini hisoku: 'Patiila inci ínfulii'?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Yéesu naasokii: “Nikatan káakumutool ka!
43 Jesus respondeu:
44 An ayinaat ékey ti inci taamanta Paapaa ya éepoñiyaam ya áñakiyootoo ti inci, inci illitanoo ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Kiiceekiic ti pakiical pa piti piyaamakoola pa nii: 'Pútuun pa efipikalaŋanii poko púlooŋ.' An óo an éesiitane Paapaa ya naakalaŋ teyoo, áfaakey ti inci.
45 Nos
46 An ataapala acuk Paapaa ya niŋ neetaat éefulii ya pati Pútuun pa; akina acuke Paapaa ya.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Inci pusok aluu pánipani ya, an óo an éeyinane, ataakaataak eloŋ ya eepayantoo ya.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Inci yem hímpuul ha hiti eloŋ ya.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Símaama aluu kaliyaali manna ya ti káahaaŋ ka tes, háati fo nkaket.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Pale paliyal empa inci insoke pa, pikina piyem paliyal pa péewanoonii pa púpufulii patiila, an óo an eeliye po ataket.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Inci yem paliyal pa piti eloŋ ya péefulii pa patiila. An óo an eeliye ti paliyal empe afaaloŋ fo cancowiyaaw. Apan paliyal empa inci inkaakaay pa kawufan, pikina piyem eniinam. Inci fawufan po ancuk púlunta pa pitaakaa eloŋ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Fiye Pusuwif pa nkáyaañ píñakalool penfakat nkasok: “Puume áyiin a aŋe naayina unaa kawufan eniinoo kati uliyaa?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Yéesu naañahanii: “Inci pusok aluu pánipani ya, taamanta niliit enii inci, Añii An, innilaan hísimam, etinitaak eloŋ ya.
53 Então Jesus disse:
54 An óo an eeliye eniinam, naalaan hísimam ataakaataak eloŋ ya eepayantoo ya, inci illitanoo ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kaatuko eniinam eyem paliyal pánipani, hísimam palaanal pánipani.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 An óo an eeliye eniinam naalaan hísimam afaakin ti inci, inci lompo inkin teyoo.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Paapaa ya éepoñiyaam ya oopa kaloŋa, inci lompo íyyemi kaloŋa kamma akina. Fo lompo incuke, an óo an eeliye eniinam afaaloŋ kamma inci.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Paliyal empa inci insoke pa, pikina piyem paliyal pa péewanoonii pa púpufulii patiila, pucukut nii empa símaama aluu nkaliye pa púful toko nkaket. An óo an eeliye paliyal empe afaaloŋ fo cancowiyaaw.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Asokaasok enke akina ti kakalaŋan ka ti éluumuma ya eti Kafaanawum.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ta nkásiye ta eehuu, hícump ti pinapana pa pakateyoo nkasok: “Pakalaŋanal empuu píciiticiiti! Ayme ayina po kasayan?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Yéesu náameyi ti yaanoo nii pinapana pa pakateyoo, káakumutool eeha naasoke ha nkayaake, naasokii: “Fo kilim enkuu efikiñahan aluu puson ti káyinan ka kitaaluu?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Puume facuk niŋ nicukaam, inci, Añii An, ti pisilo la inci iyyeniye la?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Kunuu ka kiti Pútuun pa nkuwufan eloŋ, sempe an sitaakut nafaa. Kilim enka inci ínkup ka aluu, kiti Kunuu niŋ eloŋ.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Pale pakakee taaluu káyinanut.” Yéesu asokaasok eehuu kaatuko ámeyimeyi kápiliŋ ti púcook pa pakayme káyinanut teyoo, náameyi lompo ayme akaakaay hífulu teyoo.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Nene asokii: “Eehe hiwune inci insok aluu nii, an ayinaat ékey ti inci taamanta Paapaa ya áñakiyootoo.”
65 Jesus continuou:
66 Ti oom káasiiŋuma hícump ti pinapana pa pakateyoo nkakatanoo, nkáyekuno pinapool neyoo.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Fiye Yéesu naacakan pinapana pa ŋaasuwan niŋ pákasupak paka: “Fo aluu lompo nílafiit pikaayu?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Simon Piyeer naañahanoo: “Ahámpaatiin, ti ayme nuukaakaay? Awe yekane kilim enka nkuwufan ka eloŋ ya eepayantoo ya.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Unii úyinanaayinan, núumeyi nii, awe yem Eesampanee ya ati Pútuun pa.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Yéesu naañahanii: “Fo inci tom mamale aluu, aluu ŋaasuwan niŋ pákasupak paka? Pale háati fo, akee taaluu áhina páhin pa piti áhampaatiin a ati piseetaani pa!”
70 Jesus disse:
71 Kiti Judas añii ya ati Simon Iskaliyot naayeniye káakup. Kaatuko akina akaakaay hífulu teyoo apan akee ti ŋaasuwan ya niŋ pákasupak paka naayem.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.