João 4

Kuloonaay (KRX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yéesu náameyi nii Pufalisaay pa kásiyaasi nii akina oopa ti hitaaku niŋ íhinu pátise pinapana pihaŋ Saŋ
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (apan Yéesu tom faŋoo ayeniye íhinu pátise pale pinapana pa pakateyoo).
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Fiye, Yéesu náaful Judaay apuñoho Galilee.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Añaŋaa hinapu ti mah ma miti Samali.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ti oom pítin, Yéesu naacol ti saatee ya eyya nkasok ya Sikaa ti mah ma miti Samali, pukol etaam eyya Jakob naawune ya faw añiinoo Josef.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Aal a naañahanoo: “Pale awe Asuwif inci aal ati Samali, puume ayyinaam kaluum man?” Asokaasok eehuu kaatuko Pusuwif pa kanakanooliyantoo niŋ pakati Samali.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yéesu naañahanoo: “Niŋ aameya hínum kawun ka kiti Pútuun pa, ímmeyi eeyemuu ya ti kaluum man, awe himuumi anti luumoo man, naawuni man miti eloŋ.”
10 Então Jesus disse:
11 Aal a naasokoo: “Ahámpaatiin, awe taakut nikopu apan ésaapun ya éloosaaloos. Puume áafayini hitaaku man ma miti eloŋ eyyuu?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Maamaa atoonii Jakob awufane unii ésaapun eyye, akina himuumoo le nalaan hínum, niŋ epuukoo niŋ pukoolee pa piteyoo. Fo an puume ancoke faŋi? Fo awe haŋoo hamake?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yéesu naañahanoo: “An óo an aŋa nalaan man emme, pálaani efinene pucokoo,
13 Então Jesus disse:
14 pale an óo an aŋa eelaane man emma inci uwwunoo ma, pálaani etinene pucokoo fo cancowiyaaw: man emma inci uwwunoo ma efimiyeno teyoo káapun kenfakat keekaakaayoo kawufan eloŋ ya eepayantoo ya.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Aal a naasokoo: “Ahámpaatiin, wunam ti man emmuu ancuk pálaani etinene pucokam, etinene wasoolo ékey piyook le man.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yéesu naasokoo: “Kaay cáayonkalii áyiini íññohoonii le.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Aal a naañahanoo: “Inci taakut áyiin.” Yéesu naasokoo: “Aasokaasok páni fa ansoke fa nii aataakut áyiin.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Kaatuko pákayiin isak antaake hínum apan aŋa ayyem ya fiye neyoo áyiini tom. Páni ansoke.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Aal a naasokoo: “Ahámpaatiin, inci cukaa nii awe ayaamakoola.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Símaama unii, ti tíntiŋ eyye nkaluum Pútuun pa, pale aluu Pusuwif pa innisok nii, la ñaŋee la kaluum Pútuun pa yem Jerusalem.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yéesu naasokoo: “Aaluu, yínanam, caanak unca ti ékey, etinene niluum Paapaa ya ti tíntiŋ eyye lamma niŋ ekina tom Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Aluu pakati Samali inniluumluum aŋa ínnimiit, unii Pusuwif pa nuuluum aŋa nuumeya, kaatuko ti Pusuwif pa Pútuun pa éfipinapii kati pifakan pakan paka.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Pale caanak unca ti ékey cícoliyoocol fala, ta sempe sa siti Kunuu ka keenape ka niŋ siti tooñaa ya éfisihin pakan paka kápiyenoonii puluuma pánipani pakati Paapaa ya, kaatuko payenkuu kayem puluuma pa payenka Paapaa ya naayem ka ti hiŋes.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Pútuun pa, kunuu; sempe sa siti Kunuu ka keenape ka niŋ siti tooñaa ya, sikina lamma síyina íhinu pakan paka kápiyenoonii puluuma pánipani.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Aal a naasokoo: “Méyimeyi nii Mesi ya aŋa nkasok a lompo Eenucee ya ati Pútuun pa oopa ti ékey. Niŋ ákeyyoo afaakaman unii waah óo waah.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yéesu naasokoo: “Inci eeyem a fiye ti káakup naawe, inci yem akina.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ti oom káasiiŋuma, pinapana pa pakati Yéesu nkáñohoonii, ínnimii ta nkacukoo ta ti káakup niŋ aal. Pale háati oonool teyii acakanutoo: “Weyme állafiye?” niŋ ekina tom: “Weyme uwune áyyemi ti káakup niŋ aal aŋe?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Fiye, aal a naakat toko élumpa ya eteyoo naañoho ti saatee ya naasok pakan paka:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Níkey nipisincan akee áyiin eesokaam waah wa púlooŋ ewwa inci ínhine wa. Fo áyiniyini piyeno Eenucee ya?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Fiye nkáfulii ti saatee ya nkakaay pati Yéesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Eehuu púlooŋ ti pitaako, pinapana pa pakateyoo nkaŋiiniyoo nkasokoo: “Rabi, li waah!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Pale naañahanii: “Inci taakaataak paliyal piti hili empa aluu ínnimiit.”
32 Jesus respondeu:
33 Pinapana pa pakateyoo nkayeno picakanool: “Fo an ákeyyookey apuwunoo paliyal?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yéesu naañahanii: “Paliyal pa putoom piyem íhinu héesuume ha éepoñiyaam ya, impa páhin empa naawufanaam pa.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Fo nisokantoo: 'Le niŋ kiim kipaakiil efuumaañaa'? Pale inci insok: níhaafin, innisincan ukit wa, útuuniyaa kaamaañ!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Aŋa namaañ a oopa ti hisayu cooy ya eteyoo, naaconcenool paliyal, pikina piyem pakan paka keeyem ka ti ékey ti eloŋ ya eepayantoo ya. Ancuk aŋa nasuk a niŋ aŋa namaañ a efikataak pásuuma ti coonool.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Kusoku enke kiti páni: 'Akee nasuk akee naamaañ.'
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Inci poñe aluu nipimaañ kaakit enka ínnihinut. Pakakee káhine ko, aluu innimaañ páhin pa piteyii.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Hícump pakati Samali keekine ka ti oom saatee nkáyinan ti Yéesu kamma aal a naasokii: “Asokaamsok eeha púlooŋ inci ínhine ha.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ekina ewune pakati Samali ta nkacole ta pati Yéesu nkaluumoo apiyeno neyii, Yéesu naayeno neyii kunoom kúsupak.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kéeyinane ka teyoo nkahaŋ toko nkameeŋe meemak kamma kilim ka kiteyoo,
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 nkasok aal a: “Fiye úyinanutoo kamma eeha ansoke ha unii pale kamma unii faŋ unii núusiyoo, núumeyi nii akina ayem Afakana ya pánipani ya ati púlunta pa.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Kunoom ka kúsupak enkuu kupumuus, Yéesu náaful toko naañoho Galilee.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Akina himuumoo mpaasok: “Ayaamakoola ámakiyanantee ti saatee ya eteyoo.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Fiye ta naacole ta Galilee, pakati toko nkawananoo kaatuko poko lompo kakaayaakaay pahaaño pa piti Himuusu haJerusalem nkacuk eeha púlooŋ naayeniye ha íhinu ti pahaaño pa.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Púful toko, Yéesu náañohoonii Kana eti Galilee pa naayesane pa man ma elaan. Intaak áhampaatiin áhina ati amansa ya aŋa añiinoo akampaani éekuuñe ti saatee ya eti Kafaanawum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ta náasiye ta nii Yéesu áfuliyooful Judaay ápucolii Galilee, naakaay teyoo naaluumoo apuwano Kafaanawum káakuuñan akampaani ya ateyoo eeyem ya ti putum eket.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yéesu naasokoo: “Taamanta nicukut píyisan niŋ weecukantee étiniyinan púlay!”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ahína ya naañahanoo: “Ahámpaatiin, wano niŋ inci le niŋ añiinam afaaket!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yéesu naasokoo: “Kaay, añiini afaaloŋ.” Ayíin a náayinan hilim eeha Yéesu naasokoo ha, naakaay.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ta naayeniye ta puñoho, pimiikan pa pakateyoo nkapaakoolanoo nkasokoo: “Añiini oopa kaloŋa!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Naacakanii: “Teyme naafisake?” Nkañahanoo: “Hukan papayal hili kawaay pasowe-eniinoo mpifisake.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Paapaa ya náapannum nii, tempo Yéesu naasokoo nii: “Añiini afaaloŋ.” Fiye akina niŋ miin ma miteyoo púlooŋ nkáyinan ti Yéesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Eehuu hiyeniye píyisan pa púsupiyenu pa empa Yéesu náahine pa Galilee, ta náañohoonii ta ápufulii Judaay.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.