João 4

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yéesu náameyi nii Pufalisaay pa kásiyaasi nii akina oopa ti hitaaku niŋ íhinu pátise pinapana pihaŋ Saŋ
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (apan Yéesu tom faŋoo ayeniye íhinu pátise pale pinapana pa pakateyoo).
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Fiye, Yéesu náaful Judaay apuñoho Galilee.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Añaŋaa hinapu ti mah ma miti Samali.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ti oom pítin, Yéesu naacol ti saatee ya eyya nkasok ya Sikaa ti mah ma miti Samali, pukol etaam eyya Jakob naawune ya faw añiinoo Josef.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 — ausente —
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Aal a naañahanoo: “Pale awe Asuwif inci aal ati Samali, puume ayyinaam kaluum man?” Asokaasok eehuu kaatuko Pusuwif pa kanakanooliyantoo niŋ pakati Samali.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yéesu naañahanoo: “Niŋ aameya hínum kawun ka kiti Pútuun pa, ímmeyi eeyemuu ya ti kaluum man, awe himuumi anti luumoo man, naawuni man miti eloŋ.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Aal a naasokoo: “Ahámpaatiin, awe taakut nikopu apan ésaapun ya éloosaaloos. Puume áafayini hitaaku man ma miti eloŋ eyyuu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Maamaa atoonii Jakob awufane unii ésaapun eyye, akina himuumoo le nalaan hínum, niŋ epuukoo niŋ pukoolee pa piteyoo. Fo an puume ancoke faŋi? Fo awe haŋoo hamake?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Yéesu naañahanoo: “An óo an aŋa nalaan man emme, pálaani efinene pucokoo,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 pale an óo an aŋa eelaane man emma inci uwwunoo ma, pálaani etinene pucokoo fo cancowiyaaw: man emma inci uwwunoo ma efimiyeno teyoo káapun kenfakat keekaakaayoo kawufan eloŋ ya eepayantoo ya.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Aal a naasokoo: “Ahámpaatiin, wunam ti man emmuu ancuk pálaani etinene pucokam, etinene wasoolo ékey piyook le man.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Yéesu naasokoo: “Kaay cáayonkalii áyiini íññohoonii le.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Aal a naañahanoo: “Inci taakut áyiin.” Yéesu naasokoo: “Aasokaasok páni fa ansoke fa nii aataakut áyiin.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Kaatuko pákayiin isak antaake hínum apan aŋa ayyem ya fiye neyoo áyiini tom. Páni ansoke.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Aal a naasokoo: “Ahámpaatiin, inci cukaa nii awe ayaamakoola.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Símaama unii, ti tíntiŋ eyye nkaluum Pútuun pa, pale aluu Pusuwif pa innisok nii, la ñaŋee la kaluum Pútuun pa yem Jerusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yéesu naasokoo: “Aaluu, yínanam, caanak unca ti ékey, etinene niluum Paapaa ya ti tíntiŋ eyye lamma niŋ ekina tom Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Aluu pakati Samali inniluumluum aŋa ínnimiit, unii Pusuwif pa nuuluum aŋa nuumeya, kaatuko ti Pusuwif pa Pútuun pa éfipinapii kati pifakan pakan paka.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Pale caanak unca ti ékey cícoliyoocol fala, ta sempe sa siti Kunuu ka keenape ka niŋ siti tooñaa ya éfisihin pakan paka kápiyenoonii puluuma pánipani pakati Paapaa ya, kaatuko payenkuu kayem puluuma pa payenka Paapaa ya naayem ka ti hiŋes.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Pútuun pa, kunuu; sempe sa siti Kunuu ka keenape ka niŋ siti tooñaa ya, sikina lamma síyina íhinu pakan paka kápiyenoonii puluuma pánipani.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Aal a naasokoo: “Méyimeyi nii Mesi ya aŋa nkasok a lompo Eenucee ya ati Pútuun pa oopa ti ékey. Niŋ ákeyyoo afaakaman unii waah óo waah.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Yéesu naasokoo: “Inci eeyem a fiye ti káakup naawe, inci yem akina.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ti oom káasiiŋuma, pinapana pa pakati Yéesu nkáñohoonii, ínnimii ta nkacukoo ta ti káakup niŋ aal. Pale háati oonool teyii acakanutoo: “Weyme állafiye?” niŋ ekina tom: “Weyme uwune áyyemi ti káakup niŋ aal aŋe?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Fiye, aal a naakat toko élumpa ya eteyoo naañoho ti saatee ya naasok pakan paka:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Níkey nipisincan akee áyiin eesokaam waah wa púlooŋ ewwa inci ínhine wa. Fo áyiniyini piyeno Eenucee ya?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Fiye nkáfulii ti saatee ya nkakaay pati Yéesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Eehuu púlooŋ ti pitaako, pinapana pa pakateyoo nkaŋiiniyoo nkasokoo: “Rabi, li waah!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Pale naañahanii: “Inci taakaataak paliyal piti hili empa aluu ínnimiit.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Pinapana pa pakateyoo nkayeno picakanool: “Fo an ákeyyookey apuwunoo paliyal?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Yéesu naañahanii: “Paliyal pa putoom piyem íhinu héesuume ha éepoñiyaam ya, impa páhin empa naawufanaam pa.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Fo nisokantoo: 'Le niŋ kiim kipaakiil efuumaañaa'? Pale inci insok: níhaafin, innisincan ukit wa, útuuniyaa kaamaañ!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Aŋa namaañ a oopa ti hisayu cooy ya eteyoo, naaconcenool paliyal, pikina piyem pakan paka keeyem ka ti ékey ti eloŋ ya eepayantoo ya. Ancuk aŋa nasuk a niŋ aŋa namaañ a efikataak pásuuma ti coonool.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Kusoku enke kiti páni: 'Akee nasuk akee naamaañ.'
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Inci poñe aluu nipimaañ kaakit enka ínnihinut. Pakakee káhine ko, aluu innimaañ páhin pa piteyii.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Hícump pakati Samali keekine ka ti oom saatee nkáyinan ti Yéesu kamma aal a naasokii: “Asokaamsok eeha púlooŋ inci ínhine ha.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ekina ewune pakati Samali ta nkacole ta pati Yéesu nkaluumoo apiyeno neyii, Yéesu naayeno neyii kunoom kúsupak.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Kéeyinane ka teyoo nkahaŋ toko nkameeŋe meemak kamma kilim ka kiteyoo,
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 nkasok aal a: “Fiye úyinanutoo kamma eeha ansoke ha unii pale kamma unii faŋ unii núusiyoo, núumeyi nii akina ayem Afakana ya pánipani ya ati púlunta pa.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kunoom ka kúsupak enkuu kupumuus, Yéesu náaful toko naañoho Galilee.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Akina himuumoo mpaasok: “Ayaamakoola ámakiyanantee ti saatee ya eteyoo.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Fiye ta naacole ta Galilee, pakati toko nkawananoo kaatuko poko lompo kakaayaakaay pahaaño pa piti Himuusu haJerusalem nkacuk eeha púlooŋ naayeniye ha íhinu ti pahaaño pa.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Púful toko, Yéesu náañohoonii Kana eti Galilee pa naayesane pa man ma elaan. Intaak áhampaatiin áhina ati amansa ya aŋa añiinoo akampaani éekuuñe ti saatee ya eti Kafaanawum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ta náasiye ta nii Yéesu áfuliyooful Judaay ápucolii Galilee, naakaay teyoo naaluumoo apuwano Kafaanawum káakuuñan akampaani ya ateyoo eeyem ya ti putum eket.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Yéesu naasokoo: “Taamanta nicukut píyisan niŋ weecukantee étiniyinan púlay!”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ahína ya naañahanoo: “Ahámpaatiin, wano niŋ inci le niŋ añiinam afaaket!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Yéesu naasokoo: “Kaay, añiini afaaloŋ.” Ayíin a náayinan hilim eeha Yéesu naasokoo ha, naakaay.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ta naayeniye ta puñoho, pimiikan pa pakateyoo nkapaakoolanoo nkasokoo: “Añiini oopa kaloŋa!”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Naacakanii: “Teyme naafisake?” Nkañahanoo: “Hukan papayal hili kawaay pasowe-eniinoo mpifisake.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Paapaa ya náapannum nii, tempo Yéesu naasokoo nii: “Añiini afaaloŋ.” Fiye akina niŋ miin ma miteyoo púlooŋ nkáyinan ti Yéesu.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Eehuu hiyeniye píyisan pa púsupiyenu pa empa Yéesu náahine pa Galilee, ta náañohoonii ta ápufulii Judaay.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.