João 12
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Ta intowiye ta kunoom isak niŋ hoonool pahaaño pa piti Himuusu ha hiti Pusuwif pa kati píhinee, Yéesu naacol Betani la Lasaar aŋa naalitane ya ti eket ya naakine la.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Po Betani, nkamemanool káciim kápimakiyan Yéesu. Maarta naayeno ti keeyeniye ka kawasu oom káciim, Lasaar naayeno ti keeyeniye ka niŋ Yéesu ti taapul ya.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mari naacoop máamun kancaŋ kilo eti munucu méesuume haaw méeciita hinoom meememanoolee niŋ naat eti pánipani, naanuc woot Yéesu naatoot wo niŋ wanoo, ekumpaan ya púlooŋ neehaaŋo púsuum.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Fiye Judas Iskaliyot, akee ti pinapana pa (aŋa eekaakaay ya hífulu ti Yéesu) naasok:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Weyme uwune munucu ma munoomanutee ti soŋ eti cooy áhina etiil púmpuluŋ, mañ ma ummuwufanee keeleke ka?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Asokaasok eehuu kaatuko álipa, ámiiloolut keeleke ka. Akina namank mañ ma miteyii, temmo nálip.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Yéesu naasokoo: “Katanoo! Amankaamank munucu emme hak hinoom ha hiti ehok ya etoom.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Keeleke ka efikayeno niŋ aluu tan óo tan, pale inci etinitaakam tan óo tan.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Hícump ti Pusuwif pa nkakaay Betani ta nkásiye ta nii Yéesu oopa po, Yéesu lamma awunut nkakaay pale Lasaar aŋa naalitane ya ti eket ya nkálafiye hicuku lompo.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ekina ewune ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkasiiŋo kati kamuk lompo Lasaar.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Kaatuko akina awune hícump Pusuwif nkakatanii nkáyinan ti Yéesu.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Eti kacom eteyyo, kayoŋ ka kenfakat ka kéekeyii ka ti pahaaño pa piti Himuusu ha nkísi nii Yéesu oopa ti ékey Jerusalem.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nkáyekanalii ékunt incakapaakoolanoo tíkitaaŋ saatee ya ti hílulu, nkayeno hiceeku:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Yéesu naacuk cífali naalapo tenco samat nii fa inkiicee fa ti hilim ha hiti Pútuun pa:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Timpi nife, aluu pakati \+w Siyon\+w*;
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ti oom caanak, pinapana pa pakati Yéesu kámiit heeyeniye ha pitaako, pale po hátikin ta hamake ha hiti Yéesu níhiyisanee ta nkápannum nii eehuu hikiicee kiteyoo, apan hikina lompo nkáhinoo.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Tempo kayoŋ ka keetantake ka ta Yéesu naayonkale ta Lasaar ápufulii ti hiyaak ha, náalitaniyoo ti eket ya, nkutowo ti káatuunan heetaakiye ha.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Ekina ewune, kayoŋ ka nkikaay kapaakoolan Yéesu kamma nkísiye nii áhinaahin píyisan empuu.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Fiye, Pufalisaay pa nkasokool: “Nisincan, niyinaat toko waah, pakan paka púlooŋ unka ti kanapanoo!”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Intaak pakakee keeneetaat Pusuwif ti keesiliye ka Jerusalem kaluum Pútuun pa ti pahaaño pa.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Nkákey ti Filip ati Petesayit eti Galilee nkasokoo: “Ahámpaatiin, úlafilafi hicuku Yéesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filip naacaasok ho Andre, poko t’ésupakii incakasok ho Yéesu.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Yéesu naañahanii: “Caanak ca cícoliyoocol, ancuk hamake ha hiti inci, Añii An, kati híyisanee.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Inci pusok aluu pánipani ya, taamanta kaalat kunowut t’etaam nkiket, efikutowo lamma etenko, pale niŋ kiketaa efikupukool meemak.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 An óo an éelafiye eloŋ ya eteyoo áfaapuul teyyo, pale an óo an eenate eloŋ ya eteyoo ti púlunta púlooŋ empe afaataak eloŋ ya eepayantoo ya.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 An óo an éelafiye piyeno áhina ya atoom, ánapaniyam, apan la inci fayeno la, áhina ya atoom lompo afaayeno toko. An óo an eeyem áhina ya atoom, Paapaa atoom áfaamakiyanoo.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Yéesu nene asokii: “Fiye yaanam yoopiya emeeŋe niŋ kúnuul. Weyme inci fasok? Fo inci fasok: 'Paapaa fakanam ti caanak ca citi kúnuul enke'? Haani, kaatuko caanak ence fanfaŋ ciwune inci ínkey ti púlunta empe.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Paapaa, yísan hamake ha hiti caacawi!” Fiye, hilim níhifulii patiila nihisok: “Inci yísanaa ho ántuŋ efinene yísan ho.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Kayoŋ ka keeyeniye ka toko nkísi eehuu, nkusok: “Aŋuu pasapal etiil” pale, pakakee teyii nkasok: “Maleekoo ékupe neyoo.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Yéesu naasokii: “Inci tom wune hilim eehuu níhikupee pale aluu niwune.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Fiye kíiti ya eti púlunta empe écoliyoo; fiye ati hikaw ha ati púlunta empe afaaheekee.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Pale niŋ inci séepinee, fáñakii ti faŋam pakan paka púlooŋ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Asokaasok kilim enkuu ápiyisan puume naakaakaay eket.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Kayoŋ ka nkiñahanoo: “Ukalaŋaakalaŋ ti hilim ha heesiiŋanee ha nii Eenucee ya ati Pútuun pa afaatowo fo cancowiyaaw. Fiye awe, puume ayyina hisoku nii Añii An áfaaseepinee? Ayme ayem Añii An aŋuu?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Yéesu naañahanii: “Ecaaŋ ya uyya niŋ aluu pale etefiyo. Nitowo ti pikaayu fa innitaake fa ecaaŋ ya, ancuk énimaan ya étenowii ti aluu. Kaatuko eeyem ya ti pikaayu ti énimaan ámeyiyantoo pa naayem ti pikaayu.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Páawoo unka nitaake ecaaŋ ya, níyinan ti ecaaŋ ya kati níyenoonii epuuk ya pakati ecaaŋ ya.” Ta Yéesu naapaye ta káakup naañako apiyoliyii.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Háati fa Yéesu náahine fa píyisan peemeeŋe hátikinii, káyinanut teyoo.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Fiyuu hilim ha eeha ayaamakoola ya Esaaya naakiice ha nihitaakiye, hisok:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Kayinaat káyinan. Esaaya nene akiic kati akaman unaa heewune ha. Asok:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Pútuun pa púfuumanii
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Esaaya asokaasok eehuu kamma naacuke hamake ha hiti Yéesu náakup kiteyoo.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Antúŋ hícump pakan, háati ti pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa, nkáyinan ti Yéesu pale Pufalisaay pa kawune káhaañiit ho káyisan ti kafeyatan kapiyaanee ti éluumuma ya.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Kaatuko kafisakanoolaa-fisakanool pakan paka kati kámakiyanii pihaŋ fa Pútuun pa éfipimakiyanii fa.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Yéesu naaceek niŋ kaawiiluyoo naasok: “An óo an éeyinane ti inci, áyinanut ti inci pale ti éepoñiyaam ya náayinane.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Apan an óo an eecukaam acukaacuk lompo éepoñiyaam ya.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Inci kéyyookey ti púlunta pa samat nii ecaaŋ, ancuk an óo an éeyinane ti inci atatowo ti énimaan ya.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 An óo an éesiye hilimam átuulut ho, inci tom fáhinoo kíiti insiiŋanoo ti pisiya, kaatuko inci kéyyoot ti púlunta pa kati hín pakan paka kíiti insiiŋanii ti pisiya; inci, kafakan pakan paka kuwune inci ínkey.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Pale an óo an eepookaam naapook kasayan hilimam ataakaataak áhina kíiti: hilim eeha inci insoke ha éfihihinoo kíiti ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Kaatuko inci kúput héefulii ti inci, pale Paapaa ya éepoñiyaam ya asokaam eeha inci iññaŋe ha hisoku niŋ fa inci iññaŋe ho fa hisoku.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Inci méyimeyi nii hilim ha hiteyoo heesiiŋanee ha nihiwufan eloŋ ya eepayantoo ya. Eeha inci insok ha, insoksok ho samat nii fa Paapaa atoom naasokaam fa.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.