João 11
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Intaako áyiin éekuuñe caacawoo Lasaar. Naakin ti saatee ya eti Betani niŋ pakahoopoo Mari niŋ Maarta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Mari aŋe ayem aŋa eenuce ya Ateeteyo niŋ munucu méesuume haaw naatoot wootoo niŋ wanoo. Ahoopoo ayem Lasaar éekuuñe ya.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Pakahoopoo nkapoñ an pati Yéesu apicaasokoo: “Ahámpaatiin, áwiyi aŋa állafiye ya ákuuñaakuuñ.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ta Yéesu náasiye ta eehuu naasok: “Káakuuñu enkuu kiti himukuyoo tom, pale éfikiyisan hamake ha hiti Pútuun pa. Pínapii tenko Añii ya ati Pútuun pa áfaamakiyanee.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yéesu náalafi Maarta niŋ atuwoo niŋ Lasaar meemak.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ta náasiye ta nii Lasaar ákuuñaakuuñ, naayeno pa naayeniye pa fo kunoom kúsupak.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Púful toko naasok pinapana pa pakateyoo: “Uñohiyaa ti mah ma miti Judaay.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Pinapana pa nkañahanoo: “Rabi, fiyiit ta Pusuwif pa nkálafiyuu kaanunkal niŋ pukumpa fo aaket, fiye awe ínneelafi upuñohiyaa po?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Yéesu naañahanii: “Fo siwaati ŋaasuwan niŋ súsupak tom siyem ti hanakan? Niŋ an asapalaa niŋ hanakan átafukoolo kaatuko acukaacuk ecaaŋ ya eti púlunta empe.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pale niŋ ayeniyaa pikaayu niŋ hánant áfaafukoolo kaatuko ataakut ecaaŋ.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ta naapaye ta káakup, nene asokii: “Awí unaa Lasaar aŋotaaŋot, pale inci pikaayu káyiyaloo.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Pinapana pa pakateyoo nkañahanoo: “Ahámpaatiin, niŋ hiŋotu naayaake ooto afaafisak.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yéesu hisokuyii naayeniye nii Lasaar aketaaket pale pinapana pa pakateyoo incukii nii hiŋotu kenseŋ naasokii.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Fiye Yéesu naasokii picaaŋ nii: “Lasaar aketaaket.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Súumaamsuum fa eehuu nihitookutam fa po, ancuk níyinanaa, pale ukaayaa pateyoo.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Fiye Tomas, aŋa nkasok a lompo Máasupak ma, naasok pákawiyoo pinapana pa: “Unaa lompo ukaayaa ancuk nuuketaa neyoo.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ta Yéesu naacole ta, naatook loho Lasaar ahokee fo ataak kunoom kipaakiil.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Po Betani, láaŋoolut niŋ Jerusalem, máamun sikilomeetal síhaaciil.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ekina ewune hícump Pusuwif nkakaay pati Maarta niŋ Mari piŋaapo keeŋoot ka kiti ahoopii.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ta Maarta náasiye ta nii Yéesu oopa ti ékey, naakaay kaapaakoolanoo, Mari naayeno t’enuuf.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Maarta naasok Yéesu: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye, ahoopam anti áketaati.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pale fo fiye inci méyimeyi nii waah óo waah ewwa alluume Pútuun pa, efipuwuni wo.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yéesu naasokoo: “Ahoopi afaalito ti eket ya.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Maarta naañahanoo: “Inci méyimeyi nii áfaalitoonii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yéesu naasokoo: “Inci yem pilito pa, inci lompo yem eloŋ ya. An óo an éeyinane ti inci, háati naaket afaaloŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 An óo an eeloŋe náayinan ti inci ataket háati poonool. Fo áayinanaayinan eehe?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Maarta naañahanoo: “Ee Ahámpaatiin, inci yínanaayinan nii awe yem Eenucee ya, Añii ya ati Pútuun pa eeñaŋe ya ékey ti púlunta pa.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Púful toko Maarta naacaayonkal atuwoo Mari naapuusanooloo apusokoo: “Ahámpaatiin a ácoliyoo, oopa nacakani.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ta Mari náasiye ta eehuu, naalito naahiliikan apikaay pateyoo.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Tempo Yéesu aloot anako ti saatee ya, la Maarta naapaakoolanoo la naaloŋe.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Pusuwif pa keeyeniye ka niŋ Mari nkayeniyoo kaapuuñanool, nkacukoo naalitiye mpacas náaful, nkanapanoo pucukii nii pikaayu pukooŋ pati hiyaak ha naayaake.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ta Mari naacole ta la Yéesu naayeniye la, apucukoo naanow ti wootoo naasokoo: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye ahoopam anti áketaati.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ta Yéesu naacuke ta Mari ti pukooŋ niŋ Pusuwif pa kéenapaniyoo ka lompo ti pukooŋ, yaanoo neemeeŋ niŋ kúnuul inseeñoo.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Naasokii: “Peyme innihokoo?” Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, kéy aapucuk.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Yéesu naakooŋ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Fiye Pusuwif pa nkasokool: “Nisincan fa náalafiyoo fa!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pale pakakee paka nkasok: “Fo akina éepankine ya ñíkin áyiin a éefuume ya, ayinaat fala káakuuñan Lasaar áketum?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yéesu nene ameeŋ niŋ kúnuul, naakaay ti hiyaak ha. Hiyaak ha níhiyemi ti kaayeen kenfakat. Enánkiin enfakat epanke putum pa piti hiyaak ha.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Yéesu naasok: “Nífulan énankiin ya.” Maarta, ahoop a ati eekete ya, naañahanoo: “Ahámpaatiin, fiye afutaa kaatuko taakaa kunoom kipaakiil.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Pale Yéesu naasokoo: “Fo inci sokuti nii, náayinanaa aafacuk hamake ha hiti Pútuun pa?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Fiye, nkáfulan énankiin ya. Yéesu náahaafin naasok: “Paapaa, inci sokuu apalaka fa ánsiyaam fa.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Inci méyimeyi nii ánsiyamsi tan óo tan, pale kayoŋ enke kuwune inci ínkup, kati kíyinan nii awe póñiyaam.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ta Yéesu naapaye ta káakup, naaceek niŋ kaawiiluyoo: “Lasaar, fúlii!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ayíin a eekete ya náafulii, sipeesoo niŋ wootoo insipoonanoolee niŋ wañ uti ehok, puhooŋuyoo mpukuupatanoolee niŋ cifaal. Yéesu naasok: “Nícenkinoo innikatanoo apikaay.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Hícump ti Pusuwif pa kéekeyii ka hiyoop Mari nkacuk eeha Yéesu náahine ha nkáyinan teyoo.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pale pakakee teyii nkakaay pati Pufalisaay pa nkakamanii eeha Yéesu náahine ha.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Fiye, Pufalisaay pa niŋ ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkaconcoolan ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakati Pusuwif pa, nkasok: “Weyme nuukaakaayaa íhinu? Ayíin a aŋe oopa ti íhinu hícump píyisan.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Niŋ ukatanoo aputowo fiye ti pikaayu, pakan paka púlooŋ éfikayinan teyoo. Pakati Room éfikasi ho nkákey kapihancalool ekumpaan ya enfakat ya etuunaa eti Pútuun pa niŋ síi ya etuunaa.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Akee teyii caacawoo Kayif, akina ayeniye awaaseena ya enfakat a oom etiil, naasokii: “Aluu nímiit likee!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nípannumut nii haŋa panap taaluu an oonool apiket kamma pakan paka, le niŋ síi ya púlooŋ éfeepucaloolee.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kayif asokut eehuu ti faŋoo, pale fa naayeniye fa awaaseena ya enfakat a ti oom etiil, ekina ewune naayaamakool nii Yéesu añaŋaa eket kamma síi ya eti Pusuwif pa.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Apan ataket kamma síi eyyuu lamma pale kati aconcenool epuuk Pútuun pa púlooŋ keehancalooliye ka kapiyeno hímaaf hoonool.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Fiye písik oom hinoom, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa nkasiiŋiye kati kamuk Yéesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ekina ewune Yéesu náayekuno kaakaawool ápiyisanoolo ti Pusuwif pa, pale naakaay ti saatee eekole káahaaŋ ka tes, nkasok yo Efreem, naayeno toko niŋ pinapana pa pakateyoo.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ti oom caanak, pahaaño pa piti Himuusu ha hiti Pusuwif pa mpúlohanii, hícump pakan nkáfulii ti pisaatee pa niŋ misaatee ma kapisilo Jerusalem kati kakuulanoolo le niŋ pahaaño pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nkayeno hiŋes Yéesu loho kasiiŋiyaa lati ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa nkayeno picakanool: “Weyme ínnimiiloole? Fo áfaalah ápikey pahaaño pa?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ñíhampaatiin puwaaseena pa niŋ Pufalisaay pa kawufanaawufan hilim nii, an óo an eemeya pa Yéesu naayem, añaŋaa kakaman ancuk kati acokee.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.