João 11
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Intaako áyiin éekuuñe caacawoo Lasaar. Naakin ti saatee ya eti Betani niŋ pakahoopoo Mari niŋ Maarta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari aŋe ayem aŋa eenuce ya Ateeteyo niŋ munucu méesuume haaw naatoot wootoo niŋ wanoo. Ahoopoo ayem Lasaar éekuuñe ya.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Pakahoopoo nkapoñ an pati Yéesu apicaasokoo: “Ahámpaatiin, áwiyi aŋa állafiye ya ákuuñaakuuñ.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ta Yéesu náasiye ta eehuu naasok: “Káakuuñu enkuu kiti himukuyoo tom, pale éfikiyisan hamake ha hiti Pútuun pa. Pínapii tenko Añii ya ati Pútuun pa áfaamakiyanee.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yéesu náalafi Maarta niŋ atuwoo niŋ Lasaar meemak.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ta náasiye ta nii Lasaar ákuuñaakuuñ, naayeno pa naayeniye pa fo kunoom kúsupak.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Púful toko naasok pinapana pa pakateyoo: “Uñohiyaa ti mah ma miti Judaay.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Pinapana pa nkañahanoo: “Rabi, fiyiit ta Pusuwif pa nkálafiyuu kaanunkal niŋ pukumpa fo aaket, fiye awe ínneelafi upuñohiyaa po?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yéesu naañahanii: “Fo siwaati ŋaasuwan niŋ súsupak tom siyem ti hanakan? Niŋ an asapalaa niŋ hanakan átafukoolo kaatuko acukaacuk ecaaŋ ya eti púlunta empe.
9 Jesus respondeu:
10 Pale niŋ ayeniyaa pikaayu niŋ hánant áfaafukoolo kaatuko ataakut ecaaŋ.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ta naapaye ta káakup, nene asokii: “Awí unaa Lasaar aŋotaaŋot, pale inci pikaayu káyiyaloo.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Pinapana pa pakateyoo nkañahanoo: “Ahámpaatiin, niŋ hiŋotu naayaake ooto afaafisak.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yéesu hisokuyii naayeniye nii Lasaar aketaaket pale pinapana pa pakateyoo incukii nii hiŋotu kenseŋ naasokii.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Fiye Yéesu naasokii picaaŋ nii: “Lasaar aketaaket.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Súumaamsuum fa eehuu nihitookutam fa po, ancuk níyinanaa, pale ukaayaa pateyoo.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Fiye Tomas, aŋa nkasok a lompo Máasupak ma, naasok pákawiyoo pinapana pa: “Unaa lompo ukaayaa ancuk nuuketaa neyoo.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ta Yéesu naacole ta, naatook loho Lasaar ahokee fo ataak kunoom kipaakiil.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Po Betani, láaŋoolut niŋ Jerusalem, máamun sikilomeetal síhaaciil.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ekina ewune hícump Pusuwif nkakaay pati Maarta niŋ Mari piŋaapo keeŋoot ka kiti ahoopii.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ta Maarta náasiye ta nii Yéesu oopa ti ékey, naakaay kaapaakoolanoo, Mari naayeno t’enuuf.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Maarta naasok Yéesu: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye, ahoopam anti áketaati.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pale fo fiye inci méyimeyi nii waah óo waah ewwa alluume Pútuun pa, efipuwuni wo.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yéesu naasokoo: “Ahoopi afaalito ti eket ya.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Maarta naañahanoo: “Inci méyimeyi nii áfaalitoonii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yéesu naasokoo: “Inci yem pilito pa, inci lompo yem eloŋ ya. An óo an éeyinane ti inci, háati naaket afaaloŋ.
25 Então Jesus afirmou:
26 An óo an eeloŋe náayinan ti inci ataket háati poonool. Fo áayinanaayinan eehe?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Maarta naañahanoo: “Ee Ahámpaatiin, inci yínanaayinan nii awe yem Eenucee ya, Añii ya ati Pútuun pa eeñaŋe ya ékey ti púlunta pa.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Púful toko Maarta naacaayonkal atuwoo Mari naapuusanooloo apusokoo: “Ahámpaatiin a ácoliyoo, oopa nacakani.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ta Mari náasiye ta eehuu, naalito naahiliikan apikaay pateyoo.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Tempo Yéesu aloot anako ti saatee ya, la Maarta naapaakoolanoo la naaloŋe.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Pusuwif pa keeyeniye ka niŋ Mari nkayeniyoo kaapuuñanool, nkacukoo naalitiye mpacas náaful, nkanapanoo pucukii nii pikaayu pukooŋ pati hiyaak ha naayaake.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ta Mari naacole ta la Yéesu naayeniye la, apucukoo naanow ti wootoo naasokoo: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye ahoopam anti áketaati.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ta Yéesu naacuke ta Mari ti pukooŋ niŋ Pusuwif pa kéenapaniyoo ka lompo ti pukooŋ, yaanoo neemeeŋ niŋ kúnuul inseeñoo.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Naasokii: “Peyme innihokoo?” Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, kéy aapucuk.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yéesu naakooŋ.
35 Jesus chorou.
36 Fiye Pusuwif pa nkasokool: “Nisincan fa náalafiyoo fa!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Pale pakakee paka nkasok: “Fo akina éepankine ya ñíkin áyiin a éefuume ya, ayinaat fala káakuuñan Lasaar áketum?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yéesu nene ameeŋ niŋ kúnuul, naakaay ti hiyaak ha. Hiyaak ha níhiyemi ti kaayeen kenfakat. Enánkiin enfakat epanke putum pa piti hiyaak ha.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yéesu naasok: “Nífulan énankiin ya.” Maarta, ahoop a ati eekete ya, naañahanoo: “Ahámpaatiin, fiye afutaa kaatuko taakaa kunoom kipaakiil.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Pale Yéesu naasokoo: “Fo inci sokuti nii, náayinanaa aafacuk hamake ha hiti Pútuun pa?”
40 Jesus respondeu:
41 Fiye, nkáfulan énankiin ya. Yéesu náahaafin naasok: “Paapaa, inci sokuu apalaka fa ánsiyaam fa.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Inci méyimeyi nii ánsiyamsi tan óo tan, pale kayoŋ enke kuwune inci ínkup, kati kíyinan nii awe póñiyaam.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ta Yéesu naapaye ta káakup, naaceek niŋ kaawiiluyoo: “Lasaar, fúlii!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ayíin a eekete ya náafulii, sipeesoo niŋ wootoo insipoonanoolee niŋ wañ uti ehok, puhooŋuyoo mpukuupatanoolee niŋ cifaal. Yéesu naasok: “Nícenkinoo innikatanoo apikaay.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Hícump ti Pusuwif pa kéekeyii ka hiyoop Mari nkacuk eeha Yéesu náahine ha nkáyinan teyoo.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pale pakakee teyii nkakaay pati Pufalisaay pa nkakamanii eeha Yéesu náahine ha.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Fiye, Pufalisaay pa niŋ ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkaconcoolan ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakati Pusuwif pa, nkasok: “Weyme nuukaakaayaa íhinu? Ayíin a aŋe oopa ti íhinu hícump píyisan.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Niŋ ukatanoo aputowo fiye ti pikaayu, pakan paka púlooŋ éfikayinan teyoo. Pakati Room éfikasi ho nkákey kapihancalool ekumpaan ya enfakat ya etuunaa eti Pútuun pa niŋ síi ya etuunaa.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Akee teyii caacawoo Kayif, akina ayeniye awaaseena ya enfakat a oom etiil, naasokii: “Aluu nímiit likee!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nípannumut nii haŋa panap taaluu an oonool apiket kamma pakan paka, le niŋ síi ya púlooŋ éfeepucaloolee.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kayif asokut eehuu ti faŋoo, pale fa naayeniye fa awaaseena ya enfakat a ti oom etiil, ekina ewune naayaamakool nii Yéesu añaŋaa eket kamma síi ya eti Pusuwif pa.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Apan ataket kamma síi eyyuu lamma pale kati aconcenool epuuk Pútuun pa púlooŋ keehancalooliye ka kapiyeno hímaaf hoonool.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Fiye písik oom hinoom, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa nkasiiŋiye kati kamuk Yéesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ekina ewune Yéesu náayekuno kaakaawool ápiyisanoolo ti Pusuwif pa, pale naakaay ti saatee eekole káahaaŋ ka tes, nkasok yo Efreem, naayeno toko niŋ pinapana pa pakateyoo.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ti oom caanak, pahaaño pa piti Himuusu ha hiti Pusuwif pa mpúlohanii, hícump pakan nkáfulii ti pisaatee pa niŋ misaatee ma kapisilo Jerusalem kati kakuulanoolo le niŋ pahaaño pa.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Nkayeno hiŋes Yéesu loho kasiiŋiyaa lati ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa nkayeno picakanool: “Weyme ínnimiiloole? Fo áfaalah ápikey pahaaño pa?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ñíhampaatiin puwaaseena pa niŋ Pufalisaay pa kawufanaawufan hilim nii, an óo an eemeya pa Yéesu naayem, añaŋaa kakaman ancuk kati acokee.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.