João 11

Kuloonaay (KRX) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Intaako áyiin éekuuñe caacawoo Lasaar. Naakin ti saatee ya eti Betani niŋ pakahoopoo Mari niŋ Maarta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari aŋe ayem aŋa eenuce ya Ateeteyo niŋ munucu méesuume haaw naatoot wootoo niŋ wanoo. Ahoopoo ayem Lasaar éekuuñe ya.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Pakahoopoo nkapoñ an pati Yéesu apicaasokoo: “Ahámpaatiin, áwiyi aŋa állafiye ya ákuuñaakuuñ.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ta Yéesu náasiye ta eehuu naasok: “Káakuuñu enkuu kiti himukuyoo tom, pale éfikiyisan hamake ha hiti Pútuun pa. Pínapii tenko Añii ya ati Pútuun pa áfaamakiyanee.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yéesu náalafi Maarta niŋ atuwoo niŋ Lasaar meemak.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ta náasiye ta nii Lasaar ákuuñaakuuñ, naayeno pa naayeniye pa fo kunoom kúsupak.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Púful toko naasok pinapana pa pakateyoo: “Uñohiyaa ti mah ma miti Judaay.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Pinapana pa nkañahanoo: “Rabi, fiyiit ta Pusuwif pa nkálafiyuu kaanunkal niŋ pukumpa fo aaket, fiye awe ínneelafi upuñohiyaa po?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yéesu naañahanii: “Fo siwaati ŋaasuwan niŋ súsupak tom siyem ti hanakan? Niŋ an asapalaa niŋ hanakan átafukoolo kaatuko acukaacuk ecaaŋ ya eti púlunta empe.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pale niŋ ayeniyaa pikaayu niŋ hánant áfaafukoolo kaatuko ataakut ecaaŋ.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ta naapaye ta káakup, nene asokii: “Awí unaa Lasaar aŋotaaŋot, pale inci pikaayu káyiyaloo.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Pinapana pa pakateyoo nkañahanoo: “Ahámpaatiin, niŋ hiŋotu naayaake ooto afaafisak.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yéesu hisokuyii naayeniye nii Lasaar aketaaket pale pinapana pa pakateyoo incukii nii hiŋotu kenseŋ naasokii.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Fiye Yéesu naasokii picaaŋ nii: “Lasaar aketaaket.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Súumaamsuum fa eehuu nihitookutam fa po, ancuk níyinanaa, pale ukaayaa pateyoo.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Fiye Tomas, aŋa nkasok a lompo Máasupak ma, naasok pákawiyoo pinapana pa: “Unaa lompo ukaayaa ancuk nuuketaa neyoo.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ta Yéesu naacole ta, naatook loho Lasaar ahokee fo ataak kunoom kipaakiil.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Po Betani, láaŋoolut niŋ Jerusalem, máamun sikilomeetal síhaaciil.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ekina ewune hícump Pusuwif nkakaay pati Maarta niŋ Mari piŋaapo keeŋoot ka kiti ahoopii.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ta Maarta náasiye ta nii Yéesu oopa ti ékey, naakaay kaapaakoolanoo, Mari naayeno t’enuuf.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maarta naasok Yéesu: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye, ahoopam anti áketaati.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pale fo fiye inci méyimeyi nii waah óo waah ewwa alluume Pútuun pa, efipuwuni wo.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yéesu naasokoo: “Ahoopi afaalito ti eket ya.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Maarta naañahanoo: “Inci méyimeyi nii áfaalitoonii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yéesu naasokoo: “Inci yem pilito pa, inci lompo yem eloŋ ya. An óo an éeyinane ti inci, háati naaket afaaloŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 An óo an eeloŋe náayinan ti inci ataket háati poonool. Fo áayinanaayinan eehe?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Maarta naañahanoo: “Ee Ahámpaatiin, inci yínanaayinan nii awe yem Eenucee ya, Añii ya ati Pútuun pa eeñaŋe ya ékey ti púlunta pa.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Púful toko Maarta naacaayonkal atuwoo Mari naapuusanooloo apusokoo: “Ahámpaatiin a ácoliyoo, oopa nacakani.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ta Mari náasiye ta eehuu, naalito naahiliikan apikaay pateyoo.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Tempo Yéesu aloot anako ti saatee ya, la Maarta naapaakoolanoo la naaloŋe.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Pusuwif pa keeyeniye ka niŋ Mari nkayeniyoo kaapuuñanool, nkacukoo naalitiye mpacas náaful, nkanapanoo pucukii nii pikaayu pukooŋ pati hiyaak ha naayaake.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ta Mari naacole ta la Yéesu naayeniye la, apucukoo naanow ti wootoo naasokoo: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye ahoopam anti áketaati.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ta Yéesu naacuke ta Mari ti pukooŋ niŋ Pusuwif pa kéenapaniyoo ka lompo ti pukooŋ, yaanoo neemeeŋ niŋ kúnuul inseeñoo.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Naasokii: “Peyme innihokoo?” Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, kéy aapucuk.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yéesu naakooŋ.
35 Jesus chorou.
36 Fiye Pusuwif pa nkasokool: “Nisincan fa náalafiyoo fa!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pale pakakee paka nkasok: “Fo akina éepankine ya ñíkin áyiin a éefuume ya, ayinaat fala káakuuñan Lasaar áketum?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yéesu nene ameeŋ niŋ kúnuul, naakaay ti hiyaak ha. Hiyaak ha níhiyemi ti kaayeen kenfakat. Enánkiin enfakat epanke putum pa piti hiyaak ha.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Yéesu naasok: “Nífulan énankiin ya.” Maarta, ahoop a ati eekete ya, naañahanoo: “Ahámpaatiin, fiye afutaa kaatuko taakaa kunoom kipaakiil.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Pale Yéesu naasokoo: “Fo inci sokuti nii, náayinanaa aafacuk hamake ha hiti Pútuun pa?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Fiye, nkáfulan énankiin ya. Yéesu náahaafin naasok: “Paapaa, inci sokuu apalaka fa ánsiyaam fa.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Inci méyimeyi nii ánsiyamsi tan óo tan, pale kayoŋ enke kuwune inci ínkup, kati kíyinan nii awe póñiyaam.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ta Yéesu naapaye ta káakup, naaceek niŋ kaawiiluyoo: “Lasaar, fúlii!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ayíin a eekete ya náafulii, sipeesoo niŋ wootoo insipoonanoolee niŋ wañ uti ehok, puhooŋuyoo mpukuupatanoolee niŋ cifaal. Yéesu naasok: “Nícenkinoo innikatanoo apikaay.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Hícump ti Pusuwif pa kéekeyii ka hiyoop Mari nkacuk eeha Yéesu náahine ha nkáyinan teyoo.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pale pakakee teyii nkakaay pati Pufalisaay pa nkakamanii eeha Yéesu náahine ha.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Fiye, Pufalisaay pa niŋ ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkaconcoolan ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakati Pusuwif pa, nkasok: “Weyme nuukaakaayaa íhinu? Ayíin a aŋe oopa ti íhinu hícump píyisan.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Niŋ ukatanoo aputowo fiye ti pikaayu, pakan paka púlooŋ éfikayinan teyoo. Pakati Room éfikasi ho nkákey kapihancalool ekumpaan ya enfakat ya etuunaa eti Pútuun pa niŋ síi ya etuunaa.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Akee teyii caacawoo Kayif, akina ayeniye awaaseena ya enfakat a oom etiil, naasokii: “Aluu nímiit likee!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Nípannumut nii haŋa panap taaluu an oonool apiket kamma pakan paka, le niŋ síi ya púlooŋ éfeepucaloolee.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayif asokut eehuu ti faŋoo, pale fa naayeniye fa awaaseena ya enfakat a ti oom etiil, ekina ewune naayaamakool nii Yéesu añaŋaa eket kamma síi ya eti Pusuwif pa.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Apan ataket kamma síi eyyuu lamma pale kati aconcenool epuuk Pútuun pa púlooŋ keehancalooliye ka kapiyeno hímaaf hoonool.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Fiye písik oom hinoom, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa nkasiiŋiye kati kamuk Yéesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ekina ewune Yéesu náayekuno kaakaawool ápiyisanoolo ti Pusuwif pa, pale naakaay ti saatee eekole káahaaŋ ka tes, nkasok yo Efreem, naayeno toko niŋ pinapana pa pakateyoo.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ti oom caanak, pahaaño pa piti Himuusu ha hiti Pusuwif pa mpúlohanii, hícump pakan nkáfulii ti pisaatee pa niŋ misaatee ma kapisilo Jerusalem kati kakuulanoolo le niŋ pahaaño pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Nkayeno hiŋes Yéesu loho kasiiŋiyaa lati ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa nkayeno picakanool: “Weyme ínnimiiloole? Fo áfaalah ápikey pahaaño pa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ñíhampaatiin puwaaseena pa niŋ Pufalisaay pa kawufanaawufan hilim nii, an óo an eemeya pa Yéesu naayem, añaŋaa kakaman ancuk kati acokee.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.