João 11
Kuloonaay (KRX) vs NAA
1 Intaako áyiin éekuuñe caacawoo Lasaar. Naakin ti saatee ya eti Betani niŋ pakahoopoo Mari niŋ Maarta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari aŋe ayem aŋa eenuce ya Ateeteyo niŋ munucu méesuume haaw naatoot wootoo niŋ wanoo. Ahoopoo ayem Lasaar éekuuñe ya.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Pakahoopoo nkapoñ an pati Yéesu apicaasokoo: “Ahámpaatiin, áwiyi aŋa állafiye ya ákuuñaakuuñ.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ta Yéesu náasiye ta eehuu naasok: “Káakuuñu enkuu kiti himukuyoo tom, pale éfikiyisan hamake ha hiti Pútuun pa. Pínapii tenko Añii ya ati Pútuun pa áfaamakiyanee.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yéesu náalafi Maarta niŋ atuwoo niŋ Lasaar meemak.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ta náasiye ta nii Lasaar ákuuñaakuuñ, naayeno pa naayeniye pa fo kunoom kúsupak.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Púful toko naasok pinapana pa pakateyoo: “Uñohiyaa ti mah ma miti Judaay.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Pinapana pa nkañahanoo: “Rabi, fiyiit ta Pusuwif pa nkálafiyuu kaanunkal niŋ pukumpa fo aaket, fiye awe ínneelafi upuñohiyaa po?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yéesu naañahanii: “Fo siwaati ŋaasuwan niŋ súsupak tom siyem ti hanakan? Niŋ an asapalaa niŋ hanakan átafukoolo kaatuko acukaacuk ecaaŋ ya eti púlunta empe.
9 Jesus respondeu:
10 Pale niŋ ayeniyaa pikaayu niŋ hánant áfaafukoolo kaatuko ataakut ecaaŋ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ta naapaye ta káakup, nene asokii: “Awí unaa Lasaar aŋotaaŋot, pale inci pikaayu káyiyaloo.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Pinapana pa pakateyoo nkañahanoo: “Ahámpaatiin, niŋ hiŋotu naayaake ooto afaafisak.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yéesu hisokuyii naayeniye nii Lasaar aketaaket pale pinapana pa pakateyoo incukii nii hiŋotu kenseŋ naasokii.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Fiye Yéesu naasokii picaaŋ nii: “Lasaar aketaaket.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Súumaamsuum fa eehuu nihitookutam fa po, ancuk níyinanaa, pale ukaayaa pateyoo.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Fiye Tomas, aŋa nkasok a lompo Máasupak ma, naasok pákawiyoo pinapana pa: “Unaa lompo ukaayaa ancuk nuuketaa neyoo.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ta Yéesu naacole ta, naatook loho Lasaar ahokee fo ataak kunoom kipaakiil.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Po Betani, láaŋoolut niŋ Jerusalem, máamun sikilomeetal síhaaciil.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ekina ewune hícump Pusuwif nkakaay pati Maarta niŋ Mari piŋaapo keeŋoot ka kiti ahoopii.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ta Maarta náasiye ta nii Yéesu oopa ti ékey, naakaay kaapaakoolanoo, Mari naayeno t’enuuf.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maarta naasok Yéesu: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye, ahoopam anti áketaati.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Pale fo fiye inci méyimeyi nii waah óo waah ewwa alluume Pútuun pa, efipuwuni wo.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yéesu naasokoo: “Ahoopi afaalito ti eket ya.”
23 Jesus disse a ela:
24 Maarta naañahanoo: “Inci méyimeyi nii áfaalitoonii ti eket ya ti hinoom ha hikelan ha hiti púlunta pa.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yéesu naasokoo: “Inci yem pilito pa, inci lompo yem eloŋ ya. An óo an éeyinane ti inci, háati naaket afaaloŋ.
25 Então Jesus declarou:
26 An óo an eeloŋe náayinan ti inci ataket háati poonool. Fo áayinanaayinan eehe?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Maarta naañahanoo: “Ee Ahámpaatiin, inci yínanaayinan nii awe yem Eenucee ya, Añii ya ati Pútuun pa eeñaŋe ya ékey ti púlunta pa.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Púful toko Maarta naacaayonkal atuwoo Mari naapuusanooloo apusokoo: “Ahámpaatiin a ácoliyoo, oopa nacakani.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ta Mari náasiye ta eehuu, naalito naahiliikan apikaay pateyoo.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Tempo Yéesu aloot anako ti saatee ya, la Maarta naapaakoolanoo la naaloŋe.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Pusuwif pa keeyeniye ka niŋ Mari nkayeniyoo kaapuuñanool, nkacukoo naalitiye mpacas náaful, nkanapanoo pucukii nii pikaayu pukooŋ pati hiyaak ha naayaake.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ta Mari naacole ta la Yéesu naayeniye la, apucukoo naanow ti wootoo naasokoo: “Ahámpaatiin, niŋ le ayyeniye ahoopam anti áketaati.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ta Yéesu naacuke ta Mari ti pukooŋ niŋ Pusuwif pa kéenapaniyoo ka lompo ti pukooŋ, yaanoo neemeeŋ niŋ kúnuul inseeñoo.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Naasokii: “Peyme innihokoo?” Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, kéy aapucuk.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yéesu naakooŋ.
35 Jesus chorou.
36 Fiye Pusuwif pa nkasokool: “Nisincan fa náalafiyoo fa!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Pale pakakee paka nkasok: “Fo akina éepankine ya ñíkin áyiin a éefuume ya, ayinaat fala káakuuñan Lasaar áketum?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yéesu nene ameeŋ niŋ kúnuul, naakaay ti hiyaak ha. Hiyaak ha níhiyemi ti kaayeen kenfakat. Enánkiin enfakat epanke putum pa piti hiyaak ha.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yéesu naasok: “Nífulan énankiin ya.” Maarta, ahoop a ati eekete ya, naañahanoo: “Ahámpaatiin, fiye afutaa kaatuko taakaa kunoom kipaakiil.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Pale Yéesu naasokoo: “Fo inci sokuti nii, náayinanaa aafacuk hamake ha hiti Pútuun pa?”
40 Jesus respondeu:
41 Fiye, nkáfulan énankiin ya. Yéesu náahaafin naasok: “Paapaa, inci sokuu apalaka fa ánsiyaam fa.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Inci méyimeyi nii ánsiyamsi tan óo tan, pale kayoŋ enke kuwune inci ínkup, kati kíyinan nii awe póñiyaam.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ta Yéesu naapaye ta káakup, naaceek niŋ kaawiiluyoo: “Lasaar, fúlii!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ayíin a eekete ya náafulii, sipeesoo niŋ wootoo insipoonanoolee niŋ wañ uti ehok, puhooŋuyoo mpukuupatanoolee niŋ cifaal. Yéesu naasok: “Nícenkinoo innikatanoo apikaay.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Hícump ti Pusuwif pa kéekeyii ka hiyoop Mari nkacuk eeha Yéesu náahine ha nkáyinan teyoo.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pale pakakee teyii nkakaay pati Pufalisaay pa nkakamanii eeha Yéesu náahine ha.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Fiye, Pufalisaay pa niŋ ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa nkaconcoolan ñíhampaatiin píhina kíiti ya pakati Pusuwif pa, nkasok: “Weyme nuukaakaayaa íhinu? Ayíin a aŋe oopa ti íhinu hícump píyisan.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Niŋ ukatanoo aputowo fiye ti pikaayu, pakan paka púlooŋ éfikayinan teyoo. Pakati Room éfikasi ho nkákey kapihancalool ekumpaan ya enfakat ya etuunaa eti Pútuun pa niŋ síi ya etuunaa.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Akee teyii caacawoo Kayif, akina ayeniye awaaseena ya enfakat a oom etiil, naasokii: “Aluu nímiit likee!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nípannumut nii haŋa panap taaluu an oonool apiket kamma pakan paka, le niŋ síi ya púlooŋ éfeepucaloolee.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayif asokut eehuu ti faŋoo, pale fa naayeniye fa awaaseena ya enfakat a ti oom etiil, ekina ewune naayaamakool nii Yéesu añaŋaa eket kamma síi ya eti Pusuwif pa.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Apan ataket kamma síi eyyuu lamma pale kati aconcenool epuuk Pútuun pa púlooŋ keehancalooliye ka kapiyeno hímaaf hoonool.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Fiye písik oom hinoom, pakati kikaw ka pakati Pusuwif pa nkasiiŋiye kati kamuk Yéesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ekina ewune Yéesu náayekuno kaakaawool ápiyisanoolo ti Pusuwif pa, pale naakaay ti saatee eekole káahaaŋ ka tes, nkasok yo Efreem, naayeno toko niŋ pinapana pa pakateyoo.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ti oom caanak, pahaaño pa piti Himuusu ha hiti Pusuwif pa mpúlohanii, hícump pakan nkáfulii ti pisaatee pa niŋ misaatee ma kapisilo Jerusalem kati kakuulanoolo le niŋ pahaaño pa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nkayeno hiŋes Yéesu loho kasiiŋiyaa lati ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa nkayeno picakanool: “Weyme ínnimiiloole? Fo áfaalah ápikey pahaaño pa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ñíhampaatiin puwaaseena pa niŋ Pufalisaay pa kawufanaawufan hilim nii, an óo an eemeya pa Yéesu naayem, añaŋaa kakaman ancuk kati acokee.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.