Hebreus 9
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 písiyool pa píyaañ pa, pitaakaataak hilim heesiiŋanee hipisok fa nkakaakaay kaawaaseen Pútuun pa, intaako lompo la sampanee ti púlunta pe la efinkawaaseen.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Ekúut ya néepaacinoolee ti upii úsupak. Ti kaapii ka kíyaañ ka intaak ésiiŋanuma pilampi pa niŋ taapul ya eti kúmpuul ka keesampanee ka; nkasok toko la sampanee la.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Puson kahuuy ka kúsupiyenu ka, intaak kaapii enka nkasok la haŋee la kaasampan.
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 Intaako toko kaaciin ka kiti sanoo ya la nkáluntan la caminkoloŋ ya niŋ lompo ínnake ya éeyisane ya písiyool pa empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ pakan etempo. Innáke eyyuu ékiimaloolee-kíimalool púlooŋ cew niŋ sanoo. Páhantuwa ínnake ya intaak cipala ca citi sanoo ya ceeyekane ca manna ya, focaa hikasap ha hiti Aaron héeluufeene ha, niŋ sínankiin sa súsupak sa seepeefiye sa la písiyool pa mpikiicee la.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Patiila ínnake ya intaak waah úsupak weememanoolee weecuke nii pumaleekoo empa nkasok piselupim. Ukina úyisane hamake ha hiti Pútuun pa. Upítu etewwo núuwufalool káwufanu ínnake ya enka umuuyen wa nuuponketee ka tenko. Pale uyinaataa káakup eehe tokofiye meemak.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Niŋ waah óo waah umemanoolee samat nii fiyuu, puwaaseena pa nkanako tan óo tan ti kaapii ka kíyaañ ka kápihin páhin pa piteyii.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Pale kaapii ka kúsupiyenu ka, awaaseena ya enfakat a lamma nanako tenko poonool ti etiil ya. Ayinaat toko pinako peecooput hísim hiti élukuleen eeha naakaakaay ha kaawaaseen hak íhalu umuuyen wa uteyoo niŋ lompo uti pakan paka, ewwa nkáhine wa péemiit.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Ti eehuu Kunuu ka keenape ka nkíyisane nii pítin pa peehiiŋe pa la haŋee la kaasampan pípankinutee fala, páawoo kaapii ka kíyaañ ka kuloŋaa toko.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Aŋe píyisan piti caanak ence. Mpíyemi ti káyisan nii uwaaseen wa ewwa núuhinee wa Pútuun pa, uyinaat kaakuulan pakan paka kéecoopii wo ka ti umuuyen wa uteyii, ancuk kunuuwii kati kitempan.
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 Kaatuko pawaaseenal empuu, hilim ha heesiiŋanee ha heeyem ha toko, kiti waah ewwa an naañaŋut hili niŋ pálaani, kiti hícump pakuulanooliyal niŋ kiti enii ya lamma nihisoke. Hisiiŋanee-siiŋan fo ti caanak ca citi káayeeniyan ka kiti waah wa púlooŋ.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Pale Eenucee ya náakey apiyeno awaaseena enfakat atuunaa, náacoopii weenape wa weeyem wa le fiye. Ekúut ya la náahine la páhin pa piteyoo ehaŋa hamake eyya pakan paka nkamemanoole ya, ehaŋa yo ti waah óo waah; ékuut eyyuu eneetaat eti púlunta empe.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Ta naanape ta lati ékuut eyyuu, naanako la haŋee la kaasampan poonool kóŋ, acooput hísim hiti kíceken niŋ hiti míciin, pale hísimoo naacoope apuwaaseen. Ti eehuu naafakane unaa fo cancowiyaaw.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Ti hilim ha heesiiŋanee ha, hísim heesancalee hiti kíceken niŋ kíciin, niŋ píiha peewiisanee piti kaayaan keesowee, eehuu púlooŋ níhipeesin sinii pakan paka keekuulut ka ancuk kati káyini kaawaaseen.
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 Niŋ eehe hiti tooñaa, ooto hísim ha hiti Eenucee ya ihaŋa sempe meemak! Hísim ha hiteyoo nihikuulan unaa ti pawenal unaa peetaakut pa nafaa, ancuk kunuu unaa kati kitempan, núuyiniyaa páhin Pútuun pa peeyem pa kaloŋa. Akina acoope eniinoo apuwaaseen yo Pútuun pa samat nii císaacii céehutut, ti sempe sa siti Kunuu ka keenape ka kiti cancowiyaaw.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Eehuu hiwune Eenucee ya ayem eeliile ya písiyool pa péeyeeni pa ti pututa Pútuun pa niŋ pakan paka. Ahínaahin eehuu ancuk pakan paka, payenka Pútuun pa mpiyonkale ka, kati katoon eeha mpíyinananii ha heepayantoo ha. Efikataak ho kamma Eenucee ya naakete, eket ya eteyoo neefakan pakan paka ti umuuyen wa uteyii ewwa nkáhine wa ti caanak ca citi písiyool pa píyaañ pa.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 An aŋa eekiice kaahit ápiyisan fa hisaanumate ha hiteyoo nihikaakaayee fa káapaacinool niŋ aketaa, niŋ yísanee pánipani nii aketaaket, tempo conko éfihipaacinoolee samat nii fa naakiice fa.
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 Kaahit enkuu kitaakut nafaa niŋ oom an oopa kaloŋa. Nafaa etenko eyem niŋ oom an aketaa.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Fo lompo incuke, háati písiyool pa píyaañ pa piyinaat hiliiluyee hísim peeniisutee.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Ti hiliiluyee ha hiti oom písiyool, Móyiis náatuunan pakan paka púlooŋ hilim óo hilim ti hilim ha heesiiŋanee ha. Púful toko naacoop hísim hiti kíciin niŋ kíceken naanakanool ho niŋ man. Naacoop lompo hikasap hiti enuun eyya nkasok hisop, naacenk teeho pahan péecunke piti sáacii. Náapuuc ho ti hísim ha, naasancal ho ti púkoo ya eti hilim ha heesiiŋanee ha niŋ ti pakan paka púlooŋ.
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 Naasokii: “Eehe hiyem hísim ha hiti písiyool pa, empa Pútuun pa mpusoke pa aluu ninapan.”
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Ti moonool moonool muu, naasancal hísim ha ti ékuut ya niŋ ti waah óo waah ewwa núusikoolee newwo ti kaawaaseen ka.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Apan hilim ha heesiiŋanee ha hisok máamun waah óo waah uñaŋee kaakuulan niŋ hísim, ántuŋ taamanta hísim hiniisutee kaaponket kaamuuyen atataako.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Ooto anakool weeyem wa alacana, fiyuu nuuñaŋee kaakuulan, pale weeyem wa alacana faŋ etewwo usoolahaa-soolah uwaaseen weehaŋe hísim hiti púlukuleen.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Kaatuko Eenucee ya anakiit ékuut eyya sipees pakan insimemanoole, eyya ammeya nii anakool weeyem wa pánipani; pale alacana faŋ eteyyo naanakiye, náayemi fiye hátikin Pútuun pa hak unaa.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Anakiit lompo alacana kati nawaaseen eloŋoo tan óo tan, samat nii fa awaaseena ya enfakat a nanako fa la haŋee la kaasampan etiil óo etiil niŋ hísim heeneetaat hiteyoo.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Niŋ fo hínum, Eenucee ya anti akallo hícump pikallo kápiliŋ ta púlunta pa mpiliilee ta. Pale fiye, fa pikelan púlunta pa mpiyem fa ti élohanii, náakey naawaaseen eloŋoo poonool kóŋ hak íhalu umuuyen wa uti pakan paka.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Samat nii fa an naañaŋe fa eket poonool ínfulaa toko náahinee kíiti,
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 fo lompo Eenucee ya naawaaseenee poonool ápufulan umuuyen uti pakan keemeeŋe ínfulaa toko áfaakey púsupiyenu, neetaat kati áfulan umuuyen, pale kati afakan keeyemoo ka ti hítuulu.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.