Hebreus 9
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 písiyool pa píyaañ pa, pitaakaataak hilim heesiiŋanee hipisok fa nkakaakaay kaawaaseen Pútuun pa, intaako lompo la sampanee ti púlunta pe la efinkawaaseen.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Ekúut ya néepaacinoolee ti upii úsupak. Ti kaapii ka kíyaañ ka intaak ésiiŋanuma pilampi pa niŋ taapul ya eti kúmpuul ka keesampanee ka; nkasok toko la sampanee la.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Puson kahuuy ka kúsupiyenu ka, intaak kaapii enka nkasok la haŋee la kaasampan.
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 Intaako toko kaaciin ka kiti sanoo ya la nkáluntan la caminkoloŋ ya niŋ lompo ínnake ya éeyisane ya písiyool pa empa Pútuun pa mpiliile pa niŋ pakan etempo. Innáke eyyuu ékiimaloolee-kíimalool púlooŋ cew niŋ sanoo. Páhantuwa ínnake ya intaak cipala ca citi sanoo ya ceeyekane ca manna ya, focaa hikasap ha hiti Aaron héeluufeene ha, niŋ sínankiin sa súsupak sa seepeefiye sa la písiyool pa mpikiicee la.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Patiila ínnake ya intaak waah úsupak weememanoolee weecuke nii pumaleekoo empa nkasok piselupim. Ukina úyisane hamake ha hiti Pútuun pa. Upítu etewwo núuwufalool káwufanu ínnake ya enka umuuyen wa nuuponketee ka tenko. Pale uyinaataa káakup eehe tokofiye meemak.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Niŋ waah óo waah umemanoolee samat nii fiyuu, puwaaseena pa nkanako tan óo tan ti kaapii ka kíyaañ ka kápihin páhin pa piteyii.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Pale kaapii ka kúsupiyenu ka, awaaseena ya enfakat a lamma nanako tenko poonool ti etiil ya. Ayinaat toko pinako peecooput hísim hiti élukuleen eeha naakaakaay ha kaawaaseen hak íhalu umuuyen wa uteyoo niŋ lompo uti pakan paka, ewwa nkáhine wa péemiit.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Ti eehuu Kunuu ka keenape ka nkíyisane nii pítin pa peehiiŋe pa la haŋee la kaasampan pípankinutee fala, páawoo kaapii ka kíyaañ ka kuloŋaa toko.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Aŋe píyisan piti caanak ence. Mpíyemi ti káyisan nii uwaaseen wa ewwa núuhinee wa Pútuun pa, uyinaat kaakuulan pakan paka kéecoopii wo ka ti umuuyen wa uteyii, ancuk kunuuwii kati kitempan.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Kaatuko pawaaseenal empuu, hilim ha heesiiŋanee ha heeyem ha toko, kiti waah ewwa an naañaŋut hili niŋ pálaani, kiti hícump pakuulanooliyal niŋ kiti enii ya lamma nihisoke. Hisiiŋanee-siiŋan fo ti caanak ca citi káayeeniyan ka kiti waah wa púlooŋ.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Pale Eenucee ya náakey apiyeno awaaseena enfakat atuunaa, náacoopii weenape wa weeyem wa le fiye. Ekúut ya la náahine la páhin pa piteyoo ehaŋa hamake eyya pakan paka nkamemanoole ya, ehaŋa yo ti waah óo waah; ékuut eyyuu eneetaat eti púlunta empe.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Ta naanape ta lati ékuut eyyuu, naanako la haŋee la kaasampan poonool kóŋ, acooput hísim hiti kíceken niŋ hiti míciin, pale hísimoo naacoope apuwaaseen. Ti eehuu naafakane unaa fo cancowiyaaw.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Ti hilim ha heesiiŋanee ha, hísim heesancalee hiti kíceken niŋ kíciin, niŋ píiha peewiisanee piti kaayaan keesowee, eehuu púlooŋ níhipeesin sinii pakan paka keekuulut ka ancuk kati káyini kaawaaseen.
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Niŋ eehe hiti tooñaa, ooto hísim ha hiti Eenucee ya ihaŋa sempe meemak! Hísim ha hiteyoo nihikuulan unaa ti pawenal unaa peetaakut pa nafaa, ancuk kunuu unaa kati kitempan, núuyiniyaa páhin Pútuun pa peeyem pa kaloŋa. Akina acoope eniinoo apuwaaseen yo Pútuun pa samat nii císaacii céehutut, ti sempe sa siti Kunuu ka keenape ka kiti cancowiyaaw.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 Eehuu hiwune Eenucee ya ayem eeliile ya písiyool pa péeyeeni pa ti pututa Pútuun pa niŋ pakan paka. Ahínaahin eehuu ancuk pakan paka, payenka Pútuun pa mpiyonkale ka, kati katoon eeha mpíyinananii ha heepayantoo ha. Efikataak ho kamma Eenucee ya naakete, eket ya eteyoo neefakan pakan paka ti umuuyen wa uteyii ewwa nkáhine wa ti caanak ca citi písiyool pa píyaañ pa.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 An aŋa eekiice kaahit ápiyisan fa hisaanumate ha hiteyoo nihikaakaayee fa káapaacinool niŋ aketaa, niŋ yísanee pánipani nii aketaaket, tempo conko éfihipaacinoolee samat nii fa naakiice fa.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Kaahit enkuu kitaakut nafaa niŋ oom an oopa kaloŋa. Nafaa etenko eyem niŋ oom an aketaa.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Fo lompo incuke, háati písiyool pa píyaañ pa piyinaat hiliiluyee hísim peeniisutee.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Ti hiliiluyee ha hiti oom písiyool, Móyiis náatuunan pakan paka púlooŋ hilim óo hilim ti hilim ha heesiiŋanee ha. Púful toko naacoop hísim hiti kíciin niŋ kíceken naanakanool ho niŋ man. Naacoop lompo hikasap hiti enuun eyya nkasok hisop, naacenk teeho pahan péecunke piti sáacii. Náapuuc ho ti hísim ha, naasancal ho ti púkoo ya eti hilim ha heesiiŋanee ha niŋ ti pakan paka púlooŋ.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Naasokii: “Eehe hiyem hísim ha hiti písiyool pa, empa Pútuun pa mpusoke pa aluu ninapan.”
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Ti moonool moonool muu, naasancal hísim ha ti ékuut ya niŋ ti waah óo waah ewwa núusikoolee newwo ti kaawaaseen ka.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Apan hilim ha heesiiŋanee ha hisok máamun waah óo waah uñaŋee kaakuulan niŋ hísim, ántuŋ taamanta hísim hiniisutee kaaponket kaamuuyen atataako.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Ooto anakool weeyem wa alacana, fiyuu nuuñaŋee kaakuulan, pale weeyem wa alacana faŋ etewwo usoolahaa-soolah uwaaseen weehaŋe hísim hiti púlukuleen.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Kaatuko Eenucee ya anakiit ékuut eyya sipees pakan insimemanoole, eyya ammeya nii anakool weeyem wa pánipani; pale alacana faŋ eteyyo naanakiye, náayemi fiye hátikin Pútuun pa hak unaa.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Anakiit lompo alacana kati nawaaseen eloŋoo tan óo tan, samat nii fa awaaseena ya enfakat a nanako fa la haŋee la kaasampan etiil óo etiil niŋ hísim heeneetaat hiteyoo.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Niŋ fo hínum, Eenucee ya anti akallo hícump pikallo kápiliŋ ta púlunta pa mpiliilee ta. Pale fiye, fa pikelan púlunta pa mpiyem fa ti élohanii, náakey naawaaseen eloŋoo poonool kóŋ hak íhalu umuuyen wa uti pakan paka.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Samat nii fa an naañaŋe fa eket poonool ínfulaa toko náahinee kíiti,
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 fo lompo Eenucee ya naawaaseenee poonool ápufulan umuuyen uti pakan keemeeŋe ínfulaa toko áfaakey púsupiyenu, neetaat kati áfulan umuuyen, pale kati afakan keeyemoo ka ti hítuulu.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.