Hebreus 6
Kuloonaay (KRX) vs NVI
1 Ooto timpi utowiyaa la nuuyemaa la ti pakalaŋanal pa píyaañ pa kiti Eenucee ya, pale ukaayaa hátikin kati uyeniyaa kéetuuniye ti kameye ka kutuunaa. Timpi uñohiyaa ti pakalaŋanal pa púcook pa, samat nii káyinan ti Pútuun pa niŋ púwunko pawenal peetaakut nafaa.
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 Timpi uñohiyaa lompo upukalaŋanee kiti pátise, kiti hinaŋu sipees, kiti élitoonii ya ti eket ya niŋ kiti kíiti ya ekelan ya.
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Insúumaa ti Pútuun pa, efuukaayaa hátikin ti kameye ka kutuunaa.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 Keekatane ka káyinan ka kiteyii, étikayiniyee éñahanii kápuwunko nene umuuyen wa uteyii. Kaatuko kayenaayeno hínum ti ecaaŋ ya eti Pútuun pa, nkasiikan kawun ka kiti alacana, nkataak himpaac ti Kunuu ka keenape ka,
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 nkasiikan heenape ha hiti hilim ha hiti Pútuun pa niŋ sempe sa siti cáwii ca ceeyem ca ti ékey hátikin.
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 Púful toko nkakatan káyinan ka kiteyii! Yinaat pitaako kati káñahaniyee kápuwunko nene umuuyen wa uteyii. Ti enow ya eteyii nkayem ti kaapempeŋ nene Añii ya ati Pútuun pa ti kuluwaa ya, nkasuuwanoo hátikin an óo an.
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Etaam eyya nesoop man etiil eyya neloom hinupu teyyo, niŋ épukiyoo ayaya ya papukal peenape, efeetaak kaasampan ka kiti Pútuun pa.
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Pale niŋ etaam ya épukiyoo pícankun niŋ haasuwa, etaakut nafaa. Etaam eyyuu efeeñanee féefiye, púful toko neesowanee.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Pákawiyam, háati fa nuuyem fa naaluu fiye ti káakup, úyinanaayinan nii aluu efinimamal pítin pa peenape pa peehiiŋe pa pati kafakan ka.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Pútuun pa peecoonoole, etipifiil páhin pa pitaaluu niŋ pálafi empa ínniyisane pa po fa inniyankanane fa pakan etempo keesampanee ka te innitowiyii ti kayankanan.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Eeha núulafiye ha meemak hiyem, an óo an ti aluu atowo fo ti pikelan niŋ pálafi poonool empuu piti íhinu eeha Pútuun mpílafiye ha, kati nímeyi fanfaŋ eeha ínnihine ha cíki.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Fiyuu etiniyeno pakan keekuuñe, pale níyipenan payenka ammeya nii ti káyinan niŋ kamukut nkatoone eeha Pútuun pa mpíyinananii ha.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Pútuun pa, ta mpíyinanane ta Abraham nii efipisampanoo, páawoo taakut an eehaŋe po aŋa efipisintoolo teyoo, ekina ewune mpisintoolo ti faŋ etempo,
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 mpusok: “Pánipani inci fasampani, ínhin keesokuu maamaa kapimeeŋ.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Fiye Abraham naamukut ti hítuulu, naataak eeha Pútuun pa mpíyinananoo ha.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Niŋ an ayeniyaa esintoolo, ti caacaw eehaŋoo nasintoolo, esintoolo eyyuu nepa pílaacinool pa púlooŋ.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Pútuun pa lompo mpisintoolo, ancuk keeñaŋe ka hitoonu eeha mpíyinanane ha kati íhiiniyii hat nii étipuful ti eeha mpusoke ha.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Eeha Pútuun pa mpíyinanane ha unaa niŋ eeha mpisintooliye ha, waah wa úsupak ewwe uyinaatee kayesan. Ti káyinanan etempo niŋ esintoolo etempo Pútuun pa piyinaat kincaam. Unaa keeteyaa ka pati Pútuun pa kati ufakaa, waah ewwuu nuuyankanan unaa meemak upucokaa piliit ti cíki ya eeyem ya hátikin unaa.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 Utaakaataak cíki eyye samat nii lankaloo eeyanke kaŋ ti saan unaa. Neemuus kahuuy ka kenfakat ka epinako la haŋee la kaasampan.
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 Yéesu anowaanow unaa hátikin naanako toko hak unaa. Náayenoonii awaaseena enfakat fo cancowiyaaw samat nii Melukisetek.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.