Hebreus 6
Kuloonaay (KRX) vs NAA
1 Ooto timpi utowiyaa la nuuyemaa la ti pakalaŋanal pa píyaañ pa kiti Eenucee ya, pale ukaayaa hátikin kati uyeniyaa kéetuuniye ti kameye ka kutuunaa. Timpi uñohiyaa ti pakalaŋanal pa púcook pa, samat nii káyinan ti Pútuun pa niŋ púwunko pawenal peetaakut nafaa.
1 Por isso, deixando os princípios elementares da doutrina de Cristo, avancemos para o que é perfeito, não lançando de novo a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 Timpi uñohiyaa lompo upukalaŋanee kiti pátise, kiti hinaŋu sipees, kiti élitoonii ya ti eket ya niŋ kiti kíiti ya ekelan ya.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Insúumaa ti Pútuun pa, efuukaayaa hátikin ti kameye ka kutuunaa.
3 Isso faremos, se Deus o permitir.
4 Keekatane ka káyinan ka kiteyii, étikayiniyee éñahanii kápuwunko nene umuuyen wa uteyii. Kaatuko kayenaayeno hínum ti ecaaŋ ya eti Pútuun pa, nkasiikan kawun ka kiti alacana, nkataak himpaac ti Kunuu ka keenape ka,
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 nkasiikan heenape ha hiti hilim ha hiti Pútuun pa niŋ sempe sa siti cáwii ca ceeyem ca ti ékey hátikin.
5 provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro
6 Púful toko nkakatan káyinan ka kiteyii! Yinaat pitaako kati káñahaniyee kápuwunko nene umuuyen wa uteyii. Ti enow ya eteyii nkayem ti kaapempeŋ nene Añii ya ati Pútuun pa ti kuluwaa ya, nkasuuwanoo hátikin an óo an.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à zombaria.
7 Etaam eyya nesoop man etiil eyya neloom hinupu teyyo, niŋ épukiyoo ayaya ya papukal peenape, efeetaak kaasampan ka kiti Pútuun pa.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que a cultivam recebe bênção da parte de Deus;
8 Pale niŋ etaam ya épukiyoo pícankun niŋ haasuwa, etaakut nafaa. Etaam eyyuu efeeñanee féefiye, púful toko neesowanee.
8 mas, se produz espinhos e ervas daninhas, é rejeitada e está perto da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Pákawiyam, háati fa nuuyem fa naaluu fiye ti káakup, úyinanaayinan nii aluu efinimamal pítin pa peenape pa peehiiŋe pa pati kafakan ka.
9 Quanto a vocês, meus amados, ainda que falemos desta maneira, estamos certos de que coisas melhores os esperam, coisas relacionadas com a salvação.
10 Pútuun pa peecoonoole, etipifiil páhin pa pitaaluu niŋ pálafi empa ínniyisane pa po fa inniyankanane fa pakan etempo keesampanee ka te innitowiyii ti kayankanan.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer do trabalho que vocês fizeram e do amor que mostraram para com o seu nome, pois vocês serviram e ainda estão servindo aos santos.
11 Eeha núulafiye ha meemak hiyem, an óo an ti aluu atowo fo ti pikelan niŋ pálafi poonool empuu piti íhinu eeha Pútuun mpílafiye ha, kati nímeyi fanfaŋ eeha ínnihine ha cíki.
11 Desejamos que cada um de vocês continue mostrando, até o fim, o mesmo empenho para a plena certeza da esperança,
12 Fiyuu etiniyeno pakan keekuuñe, pale níyipenan payenka ammeya nii ti káyinan niŋ kamukut nkatoone eeha Pútuun pa mpíyinananii ha.
12 para que não se tornem preguiçosos, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela paciência, herdam as promessas.
13 Pútuun pa, ta mpíyinanane ta Abraham nii efipisampanoo, páawoo taakut an eehaŋe po aŋa efipisintoolo teyoo, ekina ewune mpisintoolo ti faŋ etempo,
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 mpusok: “Pánipani inci fasampani, ínhin keesokuu maamaa kapimeeŋ.”
14 dizendo: “Certamente eu o abençoarei e multiplicarei os seus descendentes.”
15 Fiye Abraham naamukut ti hítuulu, naataak eeha Pútuun pa mpíyinananoo ha.
15 E assim, depois de esperar com paciência, Abraão obteve a promessa.
16 Niŋ an ayeniyaa esintoolo, ti caacaw eehaŋoo nasintoolo, esintoolo eyyuu nepa pílaacinool pa púlooŋ.
16 Porque as pessoas juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, põe fim a toda discussão.
17 Pútuun pa lompo mpisintoolo, ancuk keeñaŋe ka hitoonu eeha mpíyinanane ha kati íhiiniyii hat nii étipuful ti eeha mpusoke ha.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar com mais clareza aos herdeiros da promessa que o seu propósito era imutável, confirmou-o com um juramento.
18 Eeha Pútuun pa mpíyinanane ha unaa niŋ eeha mpisintooliye ha, waah wa úsupak ewwe uyinaatee kayesan. Ti káyinanan etempo niŋ esintoolo etempo Pútuun pa piyinaat kincaam. Unaa keeteyaa ka pati Pútuun pa kati ufakaa, waah ewwuu nuuyankanan unaa meemak upucokaa piliit ti cíki ya eeyem ya hátikin unaa.
18 Ele fez isso para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, nós, que já corremos para o refúgio, tenhamos forte alento, para tomar posse da esperança que nos foi proposta.
19 Utaakaataak cíki eyye samat nii lankaloo eeyanke kaŋ ti saan unaa. Neemuus kahuuy ka kenfakat ka epinako la haŋee la kaasampan.
19 Temos esta esperança por âncora da alma, segura e firme e que entra no santuário que fica atrás do véu,
20 Yéesu anowaanow unaa hátikin naanako toko hak unaa. Náayenoonii awaaseena enfakat fo cancowiyaaw samat nii Melukisetek.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.