Hebreus 2
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Eehe hiwune kati uhaŋaa nuutahaa kunuu unaa meemak ti tooñaa ya eyya núusiyaa ya, ancuk timpi upuutiyaa caahinkiŋ caahinkiŋ ti káyinan ka kutuunaa.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Hilim ha eeha Pútuun pa mpuwufane ha símaama unaa pínapii ti pumaleekoo pa, hilim eehuu híyisaneeyisan nii, hiti pánipani, Pútuun pa lompo mpisiiŋan ti pisiya kéesiitanut ho ka niŋ keenapanut ho ka samat nii fa iññaŋe fa.
2 Se, pois, se tornou firme a palavra falada por meio de anjos, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Páawoo oom pakan kafakut, unaa puume efuufakaa kaasiiŋanee ti pisiya niŋ utahutaa kunuu ti kafakan ka kenfakat ka kiti Ateeteyo Yéesu? Apan enkuu, Ateeteyo himuumoo áyaañe ákup ko. Kéesiyoo ka ta náakupe ta, kasokaasok unaa nii pánipani.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? A qual, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 Pútuun pa lompo mpíyisan nii kilim ka kiti Ateeteyo Yéesu kiti pánipani ti íhinu hícump píyisan niŋ weecukantee niŋ ti kawufan pakan etempo kawun óo kawun kiti Kunuu ka keenape ka samat nii fa mpílafiye fa.
4 dando Deus testemunho juntamente com eles, por sinais, prodígios e vários milagres e por distribuições do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Uméyiyaameyi nii pumaleekoo pa tom Pútuun pa mpuwufane sempe sa siti púlunta pa peeyem pa ti ékey, empa nuuyemaa pa tempo ti káakup.
5 Pois não foi a anjos que sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando;
6 Apan akee asokaasok ti hilim ha hiti Pútuun pa nii:
6 antes, alguém, em certo lugar, deu pleno testemunho, dizendo: Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Aáwananiyoo-wanan an ti caanak ceetama ancuk pumaleekoo pa kati pihaŋoo.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor que os anjos, de glória e de honra o coroaste [e o constituíste sobre as obras das tuas mãos].
8 innaŋ waah wa púlooŋ ti wootoo ancuk kati áyenoonii ati hikaw ha.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés. Ora, desde que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Agora, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas;
9 Pale nuucukaa éewananiyee ya hínum ti caanak ceetama ancuk pumaleekoo pa kati pihaŋoo, akina ayem Yéesu. Amákiyanee-mákiyan nii amansa kamma ñíyoka ña eñña naacuke ña ti eket ya eteyoo. Fiyuu Pútuun pa mpíhine ti panap etempo, Yéesu kati aket hak pakan paka púlooŋ.
9 vemos, todavia, aquele que, por um pouco, tendo sido feito menor que os anjos, Jesus, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todo homem.
10 Pútuun pa piliile waah óo waah, waah óo waah lompo uteetepo. Intempo, pínapii ti ñíyoka ña ñiti Yéesu, mpíhinoo an éetuuniye, ancuk kati ápankin pítin pa piti kafakan ka, hícump pakan kápiyenoonii epuuk etempo nkanako ti hamake etempo.
10 Porque convinha que aquele, por cuja causa e por quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Yéesu, niŋ payenka naakuulane ka ti umuuyen wa uteyii púlooŋ, faafii oonool. Ekina ewune Yéesu asuuwutii kaayonkal “pakanam”.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. Por isso, é que ele não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Pánipani naasoke:
12 dizendo: A meus irmãos declararei o teu nome, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Naasok lompo:
13 E outra vez: Eu porei nele a minha confiança. E ainda: Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.
14 Páawoo epuuk ya kataakaataak sinii niŋ hísim, Yéesu naacoop lompo oom enii niŋ oom hísim ápiyenoonii an samat nii poko. Ahínaahin eehe ancuk pínapii ti eket ya eteyoo náapucalool Seetaani ya, eetaake ya sempe sa siti eket ya,
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, destes também ele, igualmente, participou, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 te naafakan pakan paka keeyeniye ka samat nii pimiikan ti eloŋii púlooŋ kamma nkafeye eket.
15 e livrasse todos que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Uméyiyaameyi nii, ákeyyoot kayankanan pumaleekoo pa, pale keesoke Abraham maamaa náakeyii kayankanan.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Tempo wune fo acuk samat nii pakanoo ti waah óo waah, ancuk kati áyenoonii awaaseena enfakat eetaake paket hikaw, eecoonoole ti páhin pa piteyoo hátikin Pútuun pa. Fiyuu naayina íhalu umuuyen wa uti pakan paka.
17 Por isso mesmo, convinha que, em todas as coisas, se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Páawoo Yéesu himuumoo akallaakallo ta naayoopee ta híluuŋu, ekina ewune náayini kayankanan pakan paka keeyoopee ka híluuŋu.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, tendo sido tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.