Hebreus 12
Kuloonaay (KRX) vs BKJ
1 Páawoo unka úkinkoolee niŋ kayoŋ kenfakat enkuu kéeyisane fa éfuuyinanaa ti Pútuun pa fo ti pikelan, ooto uteyaa niŋ kamukut ti katey ka keenaŋee ka hátikin unaa. Uwantaa waah óo waah ewwa efuukit unaa pikaayu hátikin niŋ kaamuuyen ka enka nkicas ka unaa kaakalapatanool.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Usiiŋanaa ñíkin unaa ti Yéesu. Akina ápankine pítin pa piti káyinan ka, akina lompo áhine po púputuuno. Amukutaamukut fo ta naamukee ta ti kuluwaa ya, cokutoo ti ñusuu ña ñeeyem ña ti eket eyyuu, kamma naacuke pásuuma pa peenaŋee pa hátikinoo. Fiye oopa ayeniye look ti epees yáali ya eti elemeyu ya eti Pútuun pa.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Nímiilool fa Yéesu naamukute fa ta pumuuyena pa nkanatoo ta, ancuk saan aluu timpi síwusen inniñoho puson.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Káataakoolan kaamuuyen inniyaake, pale pítaakool empuu puloot pumuk aluu.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Fo nifiilaafiil kilim enka ímpikukupee ka aluu samat nii epuuk kati nicok piliit? Kusok:
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Kaatuko Ateeteyo nákulkul
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Nimukut ti kúnuul ka kitaaluu, ínnimeyi nii kúnuul enkuu kiyem híkulu ha hiti Pútuun pa, kamma Pútuun pa mpiyem aluu ti híkulu nii epuuk etempo. Fo añii oopa toko aŋa faafoo náakulantoo?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Pútuun pa mpúkulkul epuuk etempo púlooŋ. Niŋ púkulut aluu, ooto nineetaat epuuk etempo pánipani; aluu epuuk pakati tíkitaaŋ.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Unáwuniyaa ñífaaf unaa ti púlunta pe, unaa maañiiyaa unaa, nkákul unaa núumakiyanii. Fiye uñaŋaa káamakiyan pihaŋ toko Pútuun pa Paapaa atuunaa eeyem a alacana, ancuk utaakaa eloŋ.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Ñífaaf unaa nkákulkul unaa fa incukii fa nii napaanap, ti sitiil seemeeŋut. Pale Pútuun pa, ti heenape ha ti unaa mpúkul unaa, ancuk uyeniyaa pakan keekuule samat nii pikina.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Híkulu ásuumut; niŋ oopa ti pitaako, áciiticiiti. Pale po hátikin, kéekulee ka fiyuu efikacuk nafaa eti híkulu ha. Efikataak kásuumaay niŋ eloŋ eecoonoole.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Fiye níseepin sipees aluu seekante sa, inniyankan úcuun aluu wéepuune wa.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Niwañal ñítin ñeecoonoole eñña efininap teñño, ancuk payenka nkanow ka niŋ efank kati kákuuñanee, le niŋ éfikakapino.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Níhin kata óo kata nipitaak kásuumaay niŋ an óo an, inniloŋ eloŋ eekuule. Niŋ an akuulut, átayini hicuku Ateeteyo.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Nitah kunuu an timpi ayesan pusonoo panap pa piti Pútuun pa. An ti aluu timpi acuk nii enuun eti papukal peesampa; áfaatifan hícump pakan pasampe pa piteyoo ancuk eloŋii timpi ekuul.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 An ti aluu timpi ayeno áyiin nihaañiya, aal nihaañiya, niŋ fotom an éetuulut Pútuun pa samat nii Esawu. Akina, kawaay koonool kuwune naanooman híhampaatiinate ha hiteyoo hiti añii áyaañ.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nímeyimeyi nii po hátikin náalafi paapaa ateyoo apisampanoo niŋ kaasampan ka kiti añii ácook, pale paapaa ateyoo naapook. Háati pukooŋ empa naakooŋe pa paapaa ateyoo kati asampanoo piyinaat toko likee, kaatuko ayinaat káfulan eeha naapaye ha íhinu.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Níkeyyoot pukol tíntiŋ eyya éfinilik niŋ sipees aluu samat nii fa mpihitaako fa símaama unaa ti káahaaŋ ka tes. Nkacuk po ti tíntiŋ ya eti Sinayi seemak senfakat patiila eteyyo, niŋ káatiŋu keeyole caanak ca, niŋ énimaan niŋ lompo hiyam henfakat.
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 Nkási pasapal kámpiis niŋ hilim heetaake sempe. Ta nkásiye ta hilim ha nkaluum hípiyekuno,
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 kamma nkayinaat pitiyo ekooŋan ya eyya hilim ha níhituunane ya. Esok: “An óo an éelike tíntiŋ eyye, \+w efininunkaloo\+w* niŋ pukumpa fo aket, háati íyyemi élukuleen.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Aŋa nkacuke ya oom hinoom úfeyanani-féyanani meemak, fo Móyiis naasoke: “Inci feyaafe fo inkikilan.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Pale aluu, níkeyyookey pukol tíntiŋ ya eti Siyon, saatee ya eti Pútuun pa peeyem pa kaloŋa, Jerusalem eeyem ya alacana, la pumaleekoo empa an naayinaat kafinu mpiyem la ti pahaaño.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Toko kéeyinane ka púlooŋ nkapaakool, an óo an teyii naataak káasiiŋuma samat nii fa añii áyaañ naataake fa, ucawii púlooŋ nuukiicee alacana. Toko Pútuun pa mpiyem, áhina kíiti ya ati pakan paka púlooŋ, toko kunuu ka kiti keecoonoole ka nkiyem, poko kayem kéehinee ka káputuuno.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Toko Yéesu naayem, eeliile ya písiyool pa péeyeeni pa ti pututa Pútuun pa niŋ pakan paka. Toko lompo hísim ha heesancalee ha nihiyem, eeha ammeya ha nii, ekooŋan eteeho ehaŋa eti hísim ha hiti Abel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Nitah kunuu timpi nipook káasiitan aŋa eeyem ya ti káakup naaluu. Pakan paka pakati Israyel keepooke ka káasiitan ti aŋa éekupananii ya ti púlunta empe, kafakut hikasap ha hiti Pútuun pa. Pale unaa, Pútuun pa himuum etempo púkupanane unaa púfulii alacana. Ooto puume éfuuyiniyaa hifaku niŋ uyesanaa po puson unaa?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Ta Pútuun pa mpúkupii ta ti tíntiŋ ya eti Sinayi, hilim etempo níhiyiyiŋan etaam ya. Pale fiye mpíyinanan unaa eehe, mpusok: “Inci fanene penan káyiyiŋan etaam ya. Tempe étiyiyiŋan etaam ya lamma, pale niŋ lompo patiila.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Ta mpusoke ta “inci fanene penan” mpíyisane nii, waah wa púlooŋ ewwa mpiliile wa éfuuyiyiŋan, núucim, ancuk weeyinaatee wa káyiyiŋan nuutowo fo cancowiyaaw.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Páawoo unaa unka ti kawufanee cáwii ceeyinaatee káyiyiŋan, usokaa Pútuun pa apalaka. Uhínaa héesuume po, núutuulaa po lompo niŋ ewatate,
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 kaatuko Pútuun pa putuunaa pucukaacuk nii seemak seeyem ti káapucalool.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.