Hebreus 12

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Páawoo unka úkinkoolee niŋ kayoŋ kenfakat enkuu kéeyisane fa éfuuyinanaa ti Pútuun pa fo ti pikelan, ooto uteyaa niŋ kamukut ti katey ka keenaŋee ka hátikin unaa. Uwantaa waah óo waah ewwa efuukit unaa pikaayu hátikin niŋ kaamuuyen ka enka nkicas ka unaa kaakalapatanool.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Usiiŋanaa ñíkin unaa ti Yéesu. Akina ápankine pítin pa piti káyinan ka, akina lompo áhine po púputuuno. Amukutaamukut fo ta naamukee ta ti kuluwaa ya, cokutoo ti ñusuu ña ñeeyem ña ti eket eyyuu, kamma naacuke pásuuma pa peenaŋee pa hátikinoo. Fiye oopa ayeniye look ti epees yáali ya eti elemeyu ya eti Pútuun pa.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Nímiilool fa Yéesu naamukute fa ta pumuuyena pa nkanatoo ta, ancuk saan aluu timpi síwusen inniñoho puson.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Káataakoolan kaamuuyen inniyaake, pale pítaakool empuu puloot pumuk aluu.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Fo nifiilaafiil kilim enka ímpikukupee ka aluu samat nii epuuk kati nicok piliit? Kusok:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Kaatuko Ateeteyo nákulkul
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Nimukut ti kúnuul ka kitaaluu, ínnimeyi nii kúnuul enkuu kiyem híkulu ha hiti Pútuun pa, kamma Pútuun pa mpiyem aluu ti híkulu nii epuuk etempo. Fo añii oopa toko aŋa faafoo náakulantoo?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Pútuun pa mpúkulkul epuuk etempo púlooŋ. Niŋ púkulut aluu, ooto nineetaat epuuk etempo pánipani; aluu epuuk pakati tíkitaaŋ.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Unáwuniyaa ñífaaf unaa ti púlunta pe, unaa maañiiyaa unaa, nkákul unaa núumakiyanii. Fiye uñaŋaa káamakiyan pihaŋ toko Pútuun pa Paapaa atuunaa eeyem a alacana, ancuk utaakaa eloŋ.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Ñífaaf unaa nkákulkul unaa fa incukii fa nii napaanap, ti sitiil seemeeŋut. Pale Pútuun pa, ti heenape ha ti unaa mpúkul unaa, ancuk uyeniyaa pakan keekuule samat nii pikina.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Híkulu ásuumut; niŋ oopa ti pitaako, áciiticiiti. Pale po hátikin, kéekulee ka fiyuu efikacuk nafaa eti híkulu ha. Efikataak kásuumaay niŋ eloŋ eecoonoole.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Fiye níseepin sipees aluu seekante sa, inniyankan úcuun aluu wéepuune wa.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Niwañal ñítin ñeecoonoole eñña efininap teñño, ancuk payenka nkanow ka niŋ efank kati kákuuñanee, le niŋ éfikakapino.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Níhin kata óo kata nipitaak kásuumaay niŋ an óo an, inniloŋ eloŋ eekuule. Niŋ an akuulut, átayini hicuku Ateeteyo.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Nitah kunuu an timpi ayesan pusonoo panap pa piti Pútuun pa. An ti aluu timpi acuk nii enuun eti papukal peesampa; áfaatifan hícump pakan pasampe pa piteyoo ancuk eloŋii timpi ekuul.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 An ti aluu timpi ayeno áyiin nihaañiya, aal nihaañiya, niŋ fotom an éetuulut Pútuun pa samat nii Esawu. Akina, kawaay koonool kuwune naanooman híhampaatiinate ha hiteyoo hiti añii áyaañ.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nímeyimeyi nii po hátikin náalafi paapaa ateyoo apisampanoo niŋ kaasampan ka kiti añii ácook, pale paapaa ateyoo naapook. Háati pukooŋ empa naakooŋe pa paapaa ateyoo kati asampanoo piyinaat toko likee, kaatuko ayinaat káfulan eeha naapaye ha íhinu.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Níkeyyoot pukol tíntiŋ eyya éfinilik niŋ sipees aluu samat nii fa mpihitaako fa símaama unaa ti káahaaŋ ka tes. Nkacuk po ti tíntiŋ ya eti Sinayi seemak senfakat patiila eteyyo, niŋ káatiŋu keeyole caanak ca, niŋ énimaan niŋ lompo hiyam henfakat.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Nkási pasapal kámpiis niŋ hilim heetaake sempe. Ta nkásiye ta hilim ha nkaluum hípiyekuno,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 kamma nkayinaat pitiyo ekooŋan ya eyya hilim ha níhituunane ya. Esok: “An óo an éelike tíntiŋ eyye, \+w efininunkaloo\+w* niŋ pukumpa fo aket, háati íyyemi élukuleen.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Aŋa nkacuke ya oom hinoom úfeyanani-féyanani meemak, fo Móyiis naasoke: “Inci feyaafe fo inkikilan.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Pale aluu, níkeyyookey pukol tíntiŋ ya eti Siyon, saatee ya eti Pútuun pa peeyem pa kaloŋa, Jerusalem eeyem ya alacana, la pumaleekoo empa an naayinaat kafinu mpiyem la ti pahaaño.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Toko kéeyinane ka púlooŋ nkapaakool, an óo an teyii naataak káasiiŋuma samat nii fa añii áyaañ naataake fa, ucawii púlooŋ nuukiicee alacana. Toko Pútuun pa mpiyem, áhina kíiti ya ati pakan paka púlooŋ, toko kunuu ka kiti keecoonoole ka nkiyem, poko kayem kéehinee ka káputuuno.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Toko Yéesu naayem, eeliile ya písiyool pa péeyeeni pa ti pututa Pútuun pa niŋ pakan paka. Toko lompo hísim ha heesancalee ha nihiyem, eeha ammeya ha nii, ekooŋan eteeho ehaŋa eti hísim ha hiti Abel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Nitah kunuu timpi nipook káasiitan aŋa eeyem ya ti káakup naaluu. Pakan paka pakati Israyel keepooke ka káasiitan ti aŋa éekupananii ya ti púlunta empe, kafakut hikasap ha hiti Pútuun pa. Pale unaa, Pútuun pa himuum etempo púkupanane unaa púfulii alacana. Ooto puume éfuuyiniyaa hifaku niŋ uyesanaa po puson unaa?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Ta Pútuun pa mpúkupii ta ti tíntiŋ ya eti Sinayi, hilim etempo níhiyiyiŋan etaam ya. Pale fiye mpíyinanan unaa eehe, mpusok: “Inci fanene penan káyiyiŋan etaam ya. Tempe étiyiyiŋan etaam ya lamma, pale niŋ lompo patiila.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Ta mpusoke ta “inci fanene penan” mpíyisane nii, waah wa púlooŋ ewwa mpiliile wa éfuuyiyiŋan, núucim, ancuk weeyinaatee wa káyiyiŋan nuutowo fo cancowiyaaw.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Páawoo unaa unka ti kawufanee cáwii ceeyinaatee káyiyiŋan, usokaa Pútuun pa apalaka. Uhínaa héesuume po, núutuulaa po lompo niŋ ewatate,
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 kaatuko Pútuun pa putuunaa pucukaacuk nii seemak seeyem ti káapucalool.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.