Hebreus 10
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Eeha hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis níhiyisane ha hinakoolut tak niŋ weenape wa weekaakaay wa ékey, pale samat nii hísaalumant etewwo lamma. Ekina ewune, keeŋese ka kati kaloh Pútuun pa pínapii ti uwaaseen wa woonool woonool wuu ewwa nkáhin wa etiil óo etiil weepayantoo wa, hilim ha heesiiŋanee ha hiyinaatii íhinu kapiyeno kéetuuniye.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Niŋ híyiniyini íhinu pakan paka kapiyeno kéetuuniye, ooto uwaaseen wa anti ufiyo núuyekuniye, kamma payenka nkáhin wo ka anti kakuulanee poonool kóŋ ti umuuyen wa uteyii, ancuk kunuuwii kitempanaa.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Pale uwaaseen ewwuu núunawunanii umuuyen wa uteyii etiil óo etiil.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Kaatuko yinaat pitaako hísim hiti kíciin niŋ hiti kíceken kati hífulan umuuyen.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Ekina ewune, Eenucee ya, ti ékey ya eteyoo ti púlunta pa, naasok:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Súumuti lompo ti uwaaseen uti púlukuleen peeleemanee motic
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Fiye inci insok: 'Pútuun, eheeyam,
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Eenucee ya náayaañ asok: “Aálafiit an kati awaaseeni púlukuleen niŋ pikee paliyal, súumuti ti uwaaseen uti púlukuleen peeleemanee motic, niŋ lompo uwaaseen uti kaaponket umuuyen.” Asokaasok eehe háati fa uwaaseen ewwuu nuuwaaseenee fa samat nii fa hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nihisoke fa.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Fiye naapenan: “Eheeyam, inci kéyyookey kati hín eeha állafiye ha.” Fiyuu náafulane waah wa úyaañ wa apisiiŋan úsupiyenu wa.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Páawoo Yéesu Krista áhinaahin eeha Pútuun pa mpílafiye ha, ekina ewune nuukuulanee ti umuuyen kamma kaawaaseen enka náahine ka niŋ eniinoo poonool kóŋ.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Awaaseena óo awaaseena ati Pusuwif pa, nasiiŋosiiŋo hinak óo hinak ápihin páhin pa piteyoo. Náhinhin tan óo tan uwaaseen wa woonool wuu, apan uyinaat íhalu umuuyen wa uti pakan paka.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Pale Eenucee ya áhinaahin kaawaaseen koonool ápihal umuuyen wa fo cancowiyaaw, púful toko naayeno look ti epees yáali ya eti Pútuun pa.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Náayemi fiye ti hítuulu Pútuun pa pipitah pikamooloo ti wootoo naayeno amansa ya ateyii.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Kaatuko ti kaawaaseen koonool náahine keeyemee ka ti kaakuulan kapiyeno pakan kéetuuniye fo cancowiyaaw.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Kunuu ka keenape ka lompo nkíyisan unaa nii eehe hiti tooñaa. Nkíyaañ kusok:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 “Aŋe ayem \+w písiyool\+w* pa
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Nene kipenan:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Niŋ umuuyen uponketee, kaawaaseen kiti íhalu umuuyen, asoolahutee nene.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Ooto pakanam ti káyinan, úyiniyaayini pinako niŋ cíki la haŋee la kaasampan pínapii ti hísim ha hiti Yéesu.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Eket ya eteyoo épankine unaa pítin péeyeeni pínapii ti kahuuy ka kenfakat ka, pítin peehiiŋe ti eloŋ.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Nuutaakaa lompo awaaseena enfakat ti ekumpaan ya eti Pútuun pa.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Páawoo utaakaataak oom pítin niŋ oom awaaseena enfakat, ooto ulohaa Pútuun pa niŋ kunuu keekuule peeŋatoolut ti káyinan ka kutuunaa, kaatuko hísim ha hiti Eenucee ya hikuulanaa-kuulan saan unaa ti pámiiloolal óo pámiiloolal peenaput ancuk kunuu unaa kitempanaa, siniin unaa insiñowee ti man meekuule.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Ucokaa piliit ti eeha nuusokaa ha nii úhinaahin cíki teeho, timpi ukatanaa, kaatuko éeyinanane ya unaa áfulantoo ti hilimoo.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Umíiloolaa puume éfuutunkoolaa ti kaapii kiti pálafi niŋ páhinal peenape.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Pakakee paka kasalaasal káwusen ti pipaakool nantoonool; timpi ninapanii. Pale uyankananoolaa pihaŋhaŋ toko nuucokaa piliit kamma innicuke nii hinoom ha hiti ékey ya eteyoo hílohaniyoo-lohan.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Niŋ ucoonoolaa uputowiyaa ti kaamuuyen, unaa papayal hisayu kameye ka kiti tooñaa ya, kaawaaseen kiti íhalu umuuyen ewwuu nene kutowiit.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Heetowiye ha unaa hiyem, piyeno ti ewatate niŋ hítuulu heekaakaay ha ékey, hikina hiyem, hinoom eeha Pútuun pa éfipihin ha kíiti pikamool etempo mpuwantii ti seemak sa senfakat sa ensa efisisowii sa.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Niŋ an apookaa hínum hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis, keetantake pákasupak niŋ fotom pákahaaciil nkasok nii tooñaa, apookaapook hilim ha heesiiŋanee ha, oom an namukeemuk peetaakut paket hikaw.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Niŋ oom an añaŋee kaasiiŋan ti pisiya, puume conko inkaakaay hicuku ti an eefaace ti Añii ya ati Pútuun pa? Acokut likee hísim ha hiti písiyool pa heekuulanoo ha, naateñal Kunuu ka keenape ka kéeyisane ka unaa panap pa piti Pútuun pa. Puume inkaakaay hicuku teyoo?
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Kaatuko úmeyiyaameyi eesoke ya nii:
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Efiyeno hítaapanu henfakat aapunow ti sipees Pútuun pa peeyem pa kaloŋa.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Nínawuno kunoom ka kúcook ka ta innisayane ta ekooŋan ya éesuume ya. Ti oom caanak innimukut hínum ti kúnuul kenfakat samat nii eeyem ti esuum.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Pikee pa inniteñalee, innikallanee hátikin pakan paka, pikee pa inninanf ti pakakee paka keeyoke ka fiyuu.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Kamma pákawii aluu ti káyinan nkakulee, aluu lompo innitaak paseeña samat nii aluu púlooŋ niyem po. Ta nkacoope ta hitaaku ha hitaaluu ti sempe, ínsuum aluu kamma innimeya nii efinitaak hitaaku henfakat heehaŋe ho, eeha innimeya ha nii etihitaak pilehu.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Fiye ooto timpi niyesan puson aluu cíki ya etaaluu, kaatuko cíki eyyuu efeewun Pútuun pa mpucooy aluu meemak.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Niñaŋaa kamukut ancuk kati níhin eeha Pútuun pa mpílafiye ha, innitaak eeha mpíyinanane ha.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Hilim ha hiti Pútuun pa hisok:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Pakanam \+w keecoonoole\+w* ka
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Unaa, uneetaataa payenka nkayesan ka pusonii Pútuun pa te nkápucaloolee, pale payenka nkataak ka káyinan te nkafakanee.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.