Gênesis 8
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Fiye, Pútuun pa mpínawuno Nowe niŋ púlukuleen pa púlooŋ, puwuluwul niŋ piti elampa, peeyem pa neyoo ti piteen pa. Mpupoñ eyam ti etaam ya man ma ímmiyaañ hisooŋu.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Man ma méefulii ma t’etaam ímmiyekuno éfasasii, útiŋu wa nuuhancaloolo, etiil ya néeyekuno hinup.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Kaahootan ka nkiyeno ékaasino ti etaam ya caahinkiŋ caahinkiŋ. Kunoom keme niŋ áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (150) kupumuus,
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 piteen pa mpilaay ti pítintiŋ pa piti Alalat, ti hinoom ha heewase ha kaat niŋ kúsupak ti hiim ha heewase ha isak niŋ kúsupak.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Man ma ummutowo ti ékaasino fo ti hiim ha heewase ha ŋaasuwan. Ti hinoom ha híyaañ ha hiti hiim eehuu, patiila pítintiŋ pa incukee.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Pumuus kunoom áwii ésupak (40), Nowe náapankin epalloolu ya eyya náahine ya ti piteen pa.
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 Naakatan ekannaal neetowo ti káayititool fo ta man ma ummusooŋe ta ti etaam ya.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Nene akatan hícuucuuku, apisincan man man ma muwaniyaa.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Pale hícuucuuku ha hitaakut la efihileeho, kaatuko pan óo pan ti etaam ya man. Fiye, níhiñohoonii ti Nowe ti piteen pa. Nowe náafulan epeesoo náañahanii hícuucuuku ha ti piteen pa.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Náatuul fo kunoom isak niŋ kúsupak, nene akatan hícuucuuku ha tíkitaaŋ.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Ta hícuucuuku ha níhiñohoonii ta nkániim, ti hicuŋ eteeho naacuk kahatal keemaaña kiti olif. Fiye, Nowe náameyi nii man ma muwanaawano ti etaam ya.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Nene átuul kikee kunoom isak niŋ kúsupak, naakatan hícuucuuku ha, pale tempe híñohooniyoot. Hícuucuuku ha níhiñohoonii niŋ kahatal kiti olif|alt="Le pigeon revient avec une feuille d'olive" src="CO00632B.TIF" size="col" ref="8:12"
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Hinoom ha híyaañ ha ti hiim ha híyaañ ha hiti etiil eyya Nowe naataake ya teyyo sitiil sikeme isak niŋ yoonool niŋ yoonool (601), man ma ummusooŋ ti etaam ya. Fiye, Nowe náafulan pátiŋal piteen pa naacuk nii tíkitaaŋ, etaam ya esuucaasuuc.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Ti hinoom ha heewase ha áwii niŋ isak niŋ kúsupak (27) ti hiim ha hísupiyenu ha, etaam ya neesuuc cay.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Pútuun pa mpusok Nowe:
15 Aí Deus disse a Noé:
16 “Fúlii ti piteen pa, awe, aali, epuuki niŋ epuuki pakaalii.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Fúlanii lompo púlukuleen pa púlooŋ peeyem pa naawe: penfakat pa niŋ penkilis pa empa mpumuusool pa t’etaam, niŋ pusuwa pa púlooŋ, ancuk pupukoolaa mpimeeŋ ti etaam ya.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Fiye, Nowe náafulii niŋ aaloo, epuukoo niŋ epuukoo pakaalii.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Púlukuleen pa púlooŋ, púlukuleen pa empa mpúhuunoolo pa niŋ pusuwa pa, niŋ élukuleen óo élukuleen eyya nemuusool ti etaam ya mpúfulii ti piteen pa ti písii etempo.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Fiye, Nowe naasiiŋan kaaciinAteeteyo, naacoop ti púlukuleen pa niŋ pusuwa pa peecoonee pa hili, naawaaseen po Ateeteyo apusow po fo pileem.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Ateeteyo náasi haaw ha héesuume ha, naasokoolo: “Inci etinene ñan etaam ya kamma an háati fa pámiiloolaloo mpinaput fa kápiliŋ maañiiyaayoo, etinene púcalool waah wa púlooŋ weeyem wa kaloŋa samat nii fa inci ínhine fa.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Taamanta etaam ya écimut,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.