Gênesis 8
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Fiye, Pútuun pa mpínawuno Nowe niŋ púlukuleen pa púlooŋ, puwuluwul niŋ piti elampa, peeyem pa neyoo ti piteen pa. Mpupoñ eyam ti etaam ya man ma ímmiyaañ hisooŋu.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Man ma méefulii ma t’etaam ímmiyekuno éfasasii, útiŋu wa nuuhancaloolo, etiil ya néeyekuno hinup.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Kaahootan ka nkiyeno ékaasino ti etaam ya caahinkiŋ caahinkiŋ. Kunoom keme niŋ áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (150) kupumuus,
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 piteen pa mpilaay ti pítintiŋ pa piti Alalat, ti hinoom ha heewase ha kaat niŋ kúsupak ti hiim ha heewase ha isak niŋ kúsupak.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Man ma ummutowo ti ékaasino fo ti hiim ha heewase ha ŋaasuwan. Ti hinoom ha híyaañ ha hiti hiim eehuu, patiila pítintiŋ pa incukee.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Pumuus kunoom áwii ésupak (40), Nowe náapankin epalloolu ya eyya náahine ya ti piteen pa.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 Naakatan ekannaal neetowo ti káayititool fo ta man ma ummusooŋe ta ti etaam ya.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Nene akatan hícuucuuku, apisincan man man ma muwaniyaa.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Pale hícuucuuku ha hitaakut la efihileeho, kaatuko pan óo pan ti etaam ya man. Fiye, níhiñohoonii ti Nowe ti piteen pa. Nowe náafulan epeesoo náañahanii hícuucuuku ha ti piteen pa.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Náatuul fo kunoom isak niŋ kúsupak, nene akatan hícuucuuku ha tíkitaaŋ.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Ta hícuucuuku ha níhiñohoonii ta nkániim, ti hicuŋ eteeho naacuk kahatal keemaaña kiti olif. Fiye, Nowe náameyi nii man ma muwanaawano ti etaam ya.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Nene átuul kikee kunoom isak niŋ kúsupak, naakatan hícuucuuku ha, pale tempe híñohooniyoot. Hícuucuuku ha níhiñohoonii niŋ kahatal kiti olif|alt="Le pigeon revient avec une feuille d'olive" src="CO00632B.TIF" size="col" ref="8:12"
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Hinoom ha híyaañ ha ti hiim ha híyaañ ha hiti etiil eyya Nowe naataake ya teyyo sitiil sikeme isak niŋ yoonool niŋ yoonool (601), man ma ummusooŋ ti etaam ya. Fiye, Nowe náafulan pátiŋal piteen pa naacuk nii tíkitaaŋ, etaam ya esuucaasuuc.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Ti hinoom ha heewase ha áwii niŋ isak niŋ kúsupak (27) ti hiim ha hísupiyenu ha, etaam ya neesuuc cay.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Pútuun pa mpusok Nowe:
15 Então, disse Deus a Noé:
16 “Fúlii ti piteen pa, awe, aali, epuuki niŋ epuuki pakaalii.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Fúlanii lompo púlukuleen pa púlooŋ peeyem pa naawe: penfakat pa niŋ penkilis pa empa mpumuusool pa t’etaam, niŋ pusuwa pa púlooŋ, ancuk pupukoolaa mpimeeŋ ti etaam ya.”
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Fiye, Nowe náafulii niŋ aaloo, epuukoo niŋ epuukoo pakaalii.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Púlukuleen pa púlooŋ, púlukuleen pa empa mpúhuunoolo pa niŋ pusuwa pa, niŋ élukuleen óo élukuleen eyya nemuusool ti etaam ya mpúfulii ti piteen pa ti písii etempo.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Fiye, Nowe naasiiŋan kaaciinAteeteyo, naacoop ti púlukuleen pa niŋ pusuwa pa peecoonee pa hili, naawaaseen po Ateeteyo apusow po fo pileem.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Ateeteyo náasi haaw ha héesuume ha, naasokoolo: “Inci etinene ñan etaam ya kamma an háati fa pámiiloolaloo mpinaput fa kápiliŋ maañiiyaayoo, etinene púcalool waah wa púlooŋ weeyem wa kaloŋa samat nii fa inci ínhine fa.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Taamanta etaam ya écimut,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.