Gênesis 50
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Emma Jakob naakete ma, Josef naatah faŋoo ti ehunuŋ ya eti paapaa ateyoo naakooŋ teyyo, naayeno yo kaasumpool ti puhooŋu.
1 José atirou-se então sobre o rosto de seu pai e o beijou chorando.
2 Fiye, Josef naawufan hilim púkuuñana pa kapimemanool ehunuŋ paapaa ateyoo niŋ kupuun niŋ munucu méesuume haaw. Nkamemanool yo.
2 Ordenou depois aos médicos que o serviam, que embalsamassem seu pai; e os médicos embalsamaram Israel.
3 Incoop kunoom áwii ésupak (40), kikina kiyem kunoom enka nkañaŋe ka hicoopu kati kamemanool ehunuŋ timpi efut. Pakati Esipt nkakooŋoo fo kunoom áwii éhaaciil niŋ ŋaasuwan (70).
3 Gastaram nisso quarenta dias, que é o tempo necessário ao embalsamamento. Os egípcios choraram-no durante setenta dias.
4 Ta caanak ca citi keeŋoot ka incipaye ta, Josef naasok puwuna amansa ya kunuu: “Káluma, canisok amansa ya nii:
4 Passado o tempo do pranto, José disse à casa do faraó: "Se achei graça aos vossos olhos, dizei de minha parte ao faraó
5 'Paapaa atoom, ta eket ya eteyoo néelohanii ta, náahinam pisintoolo nii inci facaahokoo ti íhokuma ha eeha naamemanooliye ha ti mah ma miti Kanaan. Fiye káluma, katanam pisilo Kanaan pícaahokii paapaa atoom. Niŋ inci payaa fáñohoonii.'”
5 que meu pai me fez jurar-lhe: Eu vou morrer, disse-me ele; tu me enterrarás no túmulo que adquiri na terra de Canaã. Permite-me, pois, subir e enterrar meu pai; depois voltarei".
6 Amansa ya naañahanoo: “Kaay caahok paapaa atii samat nii fa náahinuu fa aapisintoolo.”
6 O faraó respondeu: "Vai sepultar teu pai como ele te fez jurar".
7 Fiye, Josef naayeno pikaayu kati ahok paapaa ateyoo. Puwuna amansa ya kunuu, ñíhampaatiin ña pakati ekumpaan ya eti amansa ya niŋ ñíhampaatiin ña púlooŋ pakati mah ma miti Esipt nkanapool neyoo.
7 José partiu para sepultar seu pai. Todos os servos do faraó, os anciãos de sua casa e todos os anciãos do Egito,
8 Miin ma miteyoo púlooŋ, ñúnuwoo niŋ atuwoo niŋ miin ma miti paapaa ateyoo nkanapool lompo neyoo. Intowo ti mah ma miti Kosen epuuk ya niŋ pukoolee pa lamma.
8 toda a casa de José, seus irmãos e a casa de seu pai o seguiram. Deixaram na terra de Gessém somente seus filhinhos, suas ovelhas e seus bois.
9 Pakakee lompo pakati pufalinc niŋ pakati pisaleet nkanow teyii; kayoŋ kenfakat kinapoole neyoo.
9 Carros e cavaleiros acompanhavam-no, de sorte que a caravana era muito grande.
10 Ta nkacole ta la nkasok la Kolen-ha-Atat pukol han ha hiti Jordan, nkakooŋ meemak, Josef náahin faafoo keeŋoot kenfakat fo kunoom isak niŋ kúsupak.
10 Chegando à eira de Atad, além do Jordão, fizeram uma grande e solene lamentação, e José celebrou, em honra de seu pai, um pranto de sete dias.
11 Ta pakati mah ma miti Kanaan nkacuke ta pakan paka kéekeyii ka keeŋoot ka Kolen-ha-Atat nkasok: “Aŋe keeŋoot kenfakat pakati Esipt nkataake.” Ekina ewune nkalu toko caacaw ca Apel-Misulayim (ekina eyem “keeŋoot ka kiti Esipt”).
11 Vendo esse pranto na eira de Atad, o povo daquela terra disse: "Grande pranto é esse dos egípcios!" Daí o nome de Abel-Misraim dado a esse lugar, que está situado além do Jordão.
12 Fiyuu epuuk Jakob nkáhine eeha naasokii ha.
12 Os filhos de Jacó fizeram, pois, o que ele lhes tinha ordenado.
13 Nkacoop ehunuŋ ya eteyoo ti mah ma miti Kanaan. Nkahok yo ti kaayeen ka kenfakat ka kiti kaakit ka kiti Makapela, pukol Mamule, enka Abraham naanoome ka ti Efulon, eesoke Het maamaa, kati kiyeno íhokuma ha hiteyoo.
13 Levaram-no para Canaã e enterraram-no na caverna da terra de Macpela, que Abraão tinha comprado, juntamente com a propriedade de Efrom, o hiteu, defronte de Mambré, para ter a propriedade de uma sepultura.
14 Ta Josef naapaye ta ihoku paapaa ateyoo, naañoho Esipt niŋ ñúnuwoo niŋ atuwoo niŋ payenka púlooŋ keenapoole ka neyoo ihoku paapaa ateyoo.
14 Depois do enterro, José voltou para o Egito com seus irmãos e todos os que o tinham acompanhado nos funerais de seu pai.
15 Púful toko Josef ñúnuwoo nkasok: “Fiye paapaa atuunaa aketaa, Josef áfaayini náañohoonii tuunaa náanukan heenaput ha púlooŋ eeha núuhinoo ha.”
15 Os irmãos de José, vendo que seu pai morrera, disseram entre si: "Será que José nos tomará em aversão e irá vingar-se de todo o mal que lhe fizemos?"
16 Nkapoñ pati Josef hilim eehe: “Paapaa atuunaa áketum, eehe naasoke:
16 Mandaram, pois, dizer-lhe: "Antes de morrer, teu pai recomendou-nos
17 'Nisok Josef: Káluma, ponket umuuyen wa uti ñúnuwi: henfakat ha heenaput eeha nkáhinuu ha.' Fiye káluma, ponket umuuyen wa uti unii pimiikan pa pakati Pútuun pa piti paapaa atuunaa.” Josef naayeno pukooŋ ta náasiye ta ekooŋan eyyuu.
17 que te pedíssemos perdão do crime que teus irmãos cometeram, de seu pecado, de todo o mal que te fizeram. Perdoa, pois, agora esse crime àqueles que servem o Deus de teu pai". Ouvindo isso, José chorou.
18 Púful toko ñúnuwoo nkákey nkákilipo ti wootoo nkasokoo: “Unii pimiikani.”
18 Seus irmãos vieram jogar-se aos seus pés, dizendo: "Somos teus escravos!"
19 Pale Josef naañahanii: “Timpi nife, inci yinaat piyeno ti káasiiŋuma Pútuun pa.
19 José disse-lhes: "Não temais: posso eu pôr-me no lugar de Deus?
20 Nílafiyaamlafi íhinu heenaput, pale Pútuun pa mpílafi íhinu heenape, mpifakan eloŋ hícump pakan samat nii eeha innicuke ha fíyooy.
20 Vossa intenção era de fazer-me mal, mas Deus tirou daí um bem; era para fazer, como acontece hoje, com que se conservasse a vida a um grande povo.
21 Fiye, timpi nife, famankool aluu niŋ miin ma mitaaluu.” Ti pákupaloo péesuume empuu naapuuñanoolii.
21 Não temais, pois: eu vos sustentarei a vós e a vossos filhos". Estas palavras, que lhes foram direito ao coração, reconfortaram-nos.
22 Fiye, Josef niŋ miin ma miti paapaa ateyoo púlooŋ nkatowo Esipt, Josef naaloŋ sitiil keme niŋ ŋaasuwan (110).
22 José habitou no Egito, e também a família de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Naacuk epuuk Efreem niŋ keesoke Efreem maamaa. Naacok epuuk Makil, Manase añiinoo, nii epuukoo.
23 Viu os descendentes de Efraim até a terceira geração. Igualmente, os filhos de Maquir, filho de Manassés, vieram à luz sobre os joelhos de José.
24 Hikee hinoom, Josef naasok pakanoo: “Etikamp inci ketaa pale Pútuun pa efipimankool aluu mpúfulan aluu Esipt mpucoop aluu ti mah emma mpisintooliye ma nii efipuwufan Abraham, Isaak niŋ Jakob.”
24 José disse a seus irmãos: "Vou morrer; mas Deus vos visitará seguramente e vos fará subir desta terra para a terra que jurou dar a Abraão, Isaac e a Jacó".
25 Josef náahin epuuk Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, kapisintoolo: “Niŋ Pútuun pa píkeyyoo kayankanan aluu mpucoop aluu ti oom mah, nicoopool ehunuŋam.”
25 E José fez que os filhos de Israel jurassem: "Quando Deus vos visitar, disse ele, levareis daqui os meus ossos".
26 Eehuu hipimuus, Josef naaket Esipt loho ataakaa sitiil keme niŋ ŋaasuwan (110). Nkamemanool ehunuŋoo timpi efut, nkawas yo ti keesoo.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Foi embalsamado e depositado num sarcófago no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.