Gênesis 47
Kuloonaay (KRX) vs NVI
1 Josef naacaasok amansa ya ati Esipt: “Paapaa atoom niŋ ñúnuwam niŋ atuwam káfuliyooful ti mah ma miti Kanaan niŋ pukoolee pa niŋ waah óo waah ewwa nkataake, unka Kosen.”
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Naamamal isak ti ñúnuwoo náayisanii amansa ya.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Amansa ya naacakan Josef ñúnuwoo: “Weyme uyem páhin aluu?” Nkañahanoo: “Unii pimiikan pa pakatii, unii pufaasa púlukuleen samat nii símaama unii.”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Nkasokoo lompo: “Ukéyyookey pikin le kaatuko épankul ya efomaafom ti mah ma miti Kanaan, apan unii pimiikan pa pakatii nuutaak púlukuleen pale pahoonal pitaakiit. Fiye káluma, kat unii upukin ti etaam ya eti Kosen.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Amansa ya naasok Josef: “Paapaa atii, ñúnuwi niŋ atuwi kákeyyoo ti awe.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Etaam ya eti Esipt uyya hátikini, hínii kapikin ti etaam ya la haŋe la panap, cakakin Kosen. Naameya teyii pákayiin kéetuuniye, mamalii kati kayeno pufaasa pukoolee pa putoom.”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Fiye, Josef náacoopii paapaa ateyoo Jakob náayisanoo amansa ya. Jakob naasampan amansa ya.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Púful toko amansa ya naacakan Jakob: “Sitiil puume antaake?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Jakob naañahanoo: “Sitiilam siyema keme niŋ áwii niŋ ŋaasuwan (130), eloŋam púlooŋ eti kaatootoosool. Sitiilam simeeŋut apan ínsiciiti ántuŋ silehut nii siti símaamayam. Eloŋii lompo púlooŋ ti kaatootoosool nkapaye yo.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Fiye Jakob nene asampan amansa ya náaful ti ekumpaan ya eteyoo naakaay.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Púful toko, Josef náahin paapaa ateyoo niŋ ñúnuwoo niŋ atuwoo kapikin la haŋe la panap Esipt ti mah ma miti Ramses samat nii fa amansa ya naasoke fa. Naawufanii pitaam peekaakaay éyenoonii piteyii.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Náakuuman paapaa ateyoo niŋ ñúnuwoo niŋ atuwoo niŋ miin ma miti paapaa ateyoo púlooŋ niŋ epuukii. Naawufan miin óo miin aŋa ummusoolahe ya.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Ti oom caanak, épankul ya neeloŋ neeseeñe, paliyal pitaakiit ti mah ma, neetaat Esipt neetaat Kanaan. Pakan paka nkákuluk kamma épankul ya.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Josef naaconcenool mañ ma púlooŋ miti pakati Esipt niŋ Kanaan emma nkanoome ma nemmo paliyal, naacoop mo pati ekumpaan ya eti amansa ya.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Ta mañ ímmitaakooniyoot ta, neetaat Esipt neetaat Kanaan, pakati Esipt púlooŋ nkákey ti Josef nkasokoo: “Wun unii upuli! Fo uñaŋaa eket hátikini kamma núutaakiyoot mañ?”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Josef naañahanii: “Niŋ nitaakut mañ, niwufanam pukoolee pa pitaaluu ti pitit, inci uwwufan aluu paliyal.”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Fiyuu nkácoopii pukoolee pa piteyii nkawufan po Josef; akina, naawufanii paliyal ti pitit niŋ pufalinc, písaacii, pifil, síis niŋ púfali pa piteyii. Oom etiil naawufanii paliyal ti pitit niŋ pukoolee pa piteyii púlooŋ.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Eti pulay eteyyo nkáñohoonii nkasok Josef: “Ahámpaatiin, unii etuuyoli nii útaakiyoot mañ niŋ fúlaa toko pukoolee pa putoonii píyenooniyoo pitii, utaakut waah ewwa efuuwufani niŋ neetaat faŋ unii niŋ pitaam pa putoonii.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Fo uñaŋaa eket hátikini, pitaam pa putoonii mpikatanee? Ooto noom unii niŋ pitaam pa putoonii, uwwufan unii paliyal. Unii niŋ pitaam pa putoonii efuuyeno pimiikan pakati amansa ya. Uláfiit eket! Ufan unii etukal kati úyini eloŋ, pitaam pa putoonii timpi piyeno úhaaŋ tes.”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Fiye, Josef naanoom pitaam pa púlooŋ piti pakati Esipt pípiyenoonii piti amansa ya, an óo an ati Esipt naanooman ukit wa uteyoo kamma épankul ya neefome. Fiyuu etaam ya púlooŋ néeyenoonii eti amansa ya.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Josef náahin pakan paka púlooŋ kápiyenoonii pimiikan, tonkoŋ fo tonkoŋ ti mah ma.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Pitaam empa lamma Josef naanoomut pa piyem piti puwaaseena pa, kaatuko taakaataak hilim heesiiŋanee hiti amansa ya heesoke nii amansa ya afanawufanii paliyal pa piteyii. Ekina ewune kanoomanut pitaam pa piteyii.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Josef naasok pakan paka: “Fiye inci noomaanoom aluu niŋ pitaam pa pitaaluu, aluu pakati amansa ya. Inci fawufan aluu etukal kati nisuk ti pitaam pa pitaaluu.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Pale niŋ kaamaañ ka kútuuniyaa, efiniwufan amansa ya himpaac hoonool ti kimpaac isak, aluu innicoop kipaakiil ka keetowiye ka. Innífulan toko etukal, aŋa eetowiye ya ínnikuumanoolo niŋ epuuk aluu niŋ an óo an eeyem lati aluu.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, aafakanaa eloŋ unii, íyyisan panap pa pitii, unii ucoonaa piyeno pimiikan amansa ya.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Fiyuu Josef naasiiŋane hilim ha heesiiŋanee ha, hilim eehuu uuha toko fo fíyooy po Esipt: himpaac hoonool ti kimpaac isak ti umaañ wa, hiti amansa ya. Pitaam pa piti puwaaseena pa lamma pineetaat piti amansa ya.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Ta miin ma miti Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, immikine ta Esipt ti etaam ya eti Kosen, immitaak pitaam, ummupukool fo ímmimeeŋii meemak.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Jakob naaloŋ sitiil kaat niŋ súsupak (17) ti mah ma miti Esipt. Eloŋoo púlooŋ neeyeno sitiil keme niŋ áwii ésupak niŋ isak niŋ súsupak (147).
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Israyel, ta eket ya eteyoo néelohanii ta naayonkal añiinoo Josef naasokoo: “Niŋ áalafiyaam pánipani, yísanam panap pa niŋ pucoonool pa pitii. Káluma, nakan epeesi t’etaam hipoŋam insintoolo nii, aatihokam le Esipt.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 Niŋ inci ketaa, fúlan ehunuŋam Esipt incaahokam ti hiyaak ha hiti símaamayam.” Josef naañahanoo: “Inci fáhin eeha ansokaam ha.”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Jakob naaŋiiniyoo: “Sintoolo ho.” Josef naasintoolo. Fiye, Israyel náakilipo pukol hikaw ecunkun ya eteyoo.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.