Gênesis 45

Kuloonaay (KRX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta Juda naapaye ta káakup, Josef ayinaat ecocokanoolo hátikin píhina pa pakateyoo naasokii káful. Ta naayeniye ta lamayoo niŋ ñúnuwoo niŋ atuwoo náayisanii akina ayem ayme.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Pale náacoolan meemak fo pakati Esipt nkásiyoo. Heetaakiye ha nihicol fo pati amansa ya ati Esipt.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Josef naasok ñúnuwoo niŋ atuwoo: “Aŋe inci Josef! Fo paapaa atoom aloŋaa kaloŋa?” Pale ñúnuwoo nkaliim meemak hátikinoo kayinaatoo kañahan.
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Josef naasokii: “Káluma nílohiyam.” Nkalohoo, naasokii: “Inci yem Josef atuwaluu. Inci inninoomane kápucoopiyam Esipt.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Fiye timpi niliim, timpi niwatanoolo kaatuko ninoomanaam-nooman ti mah emme. Pútuun pa púpoñiyaam le hátikin aluu kati fakan eloŋ.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Le Esipt épankul eyem le kápiliŋ sitiil súsupak, efeeloŋ fo sitiil isak, piya etipitaako niŋ kaamaañ.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Pútuun pa púpoñiyaam hátikin aluu kati pifakan aluu, ancuk keetowiye ka kaloŋa ti miin ma mitaaluu kati kameeŋ ti etaam ya.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Ooto aluu tom nípoñiyaam le pale Pútuun pa. Pikina píhinaam áhampaatiin a eehaŋe ya hitaaku nafaa ti amansa ya, ati hikaw ha ati ekumpaan ya eteyoo púlooŋ niŋ lompo áhampaatiin a ati mah ma miti Esipt púlooŋ. Josef náayisanoolo ti ñúnuwoo niŋ atuwoo|alt="Joseph reveals his identity to his brothers." src="CO00752B.TIF" size="col" ref="45:8"
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 “Fiye nihiliikan nipikaay pati paapaa atoom innisokoo: 'Añiini Josef asok: "Pútuun pa píhinaam áhampaatiin a ati Esipt púlooŋ. Timpi kuuteen, kéy pati inci.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Aafakin ti mah ma miti Kosen, inkolam, awe niŋ epuuki niŋ keesokuu maamaa, písaacii pa, pifil pa, síis sa niŋ waah óo waah weeyem utii.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Epánkul ya eloŋaa fo sitiil isak, pale inci fawufani waah óo waah ewwa ansoolahe aakati loŋ, awe, miin ma mitii niŋ pukoolee pa pitii, ancuk timpi nilek."'”
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Josef nene asokii: “Nisincan! Nicukaacuk ho, Benjamin atuwam lompo naacuk ho, inci Josef yem ti káakup niŋ aluu.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Nikaay canisok paapaa atoom fa pakati Esipt nkámakiyanam fa. Nikamanoo eeha púlooŋ innicuke ha niŋ fúlaa toko ínnicoopiyoo le mpacas.”
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Fiye, naaŋoon atuwoo Benjamin naakooŋ, Benjamin lompo naakooŋ.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Naasumpool ñúnuwoo púlooŋ naakooŋ púful toko ñúnuwoo nkákupat neyoo.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Ta hilim eehuu nihicole ta lati ekumpaan ya eti amansa ya ati Esipt nii Josef ñúnuwoo niŋ atuwoo kácoliyoocol Esipt, amansa ya niŋ píhina pa pakateyoo ínsuumii.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Amansa ya naasok Josef: “Sok ñúnuwi niŋ atuwi káhin eehe: 'Nitiyan púfali pa pitaaluu inniñoho ti mah ma miti Kanaan.
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 Nícoopii paapaa ataaluu niŋ miin ma mitaaluu le pukolam. Inci fawufan aluu la haŋe la panap ti etaam ya eti Esipt, innili paliyal pa peehaŋe pa panap piti mah ma.'
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 Aafasokii lompo: 'nicoop ti pisaleet pa piti mah ma miti Esipt kati nícoopii pakaal aluu, epuuk aluu niŋ paapaa ataaluu.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Timpi niwatanoolo kamma aŋa innikaakaay ya hikatu po, kaatuko la haŋe la panap ti etaam ya eti Esipt púlooŋ etaaluu.'”
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Fiye epuuk Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, nkáhin eeha nkasokii ha. Josef naawufanii pisaleet samat nii fa amansa ya naasokoo fa, naawufanii lompo paliyal piti kaakaawool ka.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Josef naawufan an óo an teyii hísool heewalla, pale naawufan Benjamin kúsool kiyema isak niŋ sikoofali sikeme síhaaciil.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Naapoñ lompo ti paapaa ateyoo sífali ŋaasuwan seetiyanee waah wa weehaŋe wa panap Esipt niŋ uyaan sífali ŋaasuwan weetiyanee uli, kúmpuul niŋ paliyal óo paliyal piti kaakaawool ka kiti paapaa ateyoo.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Púful toko, naakatan ñúnuwoo niŋ atuwoo kapuñoho. Poko ti hiñaku ha naasokii: “Timpi níñakalool ti pítin pa.”
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Fiye nkáful ti mah ma miti Esipt, nkacol ti mah ma miti Kanaan pati paapaa ateyii Jakob.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Nkasokoo: “Josef aloŋaa kaloŋa! Akina ayem áhampaatiin a ati mah ma miti Esipt púlooŋ.” Pale Jakob apaaliitii kaatuko áyinanutii.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Nkakamanoo eeha púlooŋ Josef naasokii ha. Jakob naacuk pisaleet empa Josef naapoñe pa kati púcoopiyoo, kunuuwoo nkúñohoonii.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Israyel naasok: “Fiye inci yínanaa, añiinam Josef aloŋaa kaloŋa! Inci fakaay hicukuyoo kétum.”
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.