Gênesis 44

Kuloonaay (KRX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Púful toko Josef naawufan hilim áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Meeŋan pupootak pa piti pakan paka payenke niŋ paliyal, an óo an la naayina la pitiyo. Ñahan an óo an mañ ma miteyoo ti putum epootak ya eteyoo.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Ti putum epootak ya eti kahiineen ka, ñahan mañ etenko miti hinoom paliyal pa, uwwas lupo lompo elontoŋ ya etoom eti kótifoloo ya.” Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Eti kacom eteyyo nuulap, nkakatan epuuk Jakob kapikaay niŋ púfali pa piteyii.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Nkáful ti saatee ya, pale kálaaŋanut meemak. Fiye, Josef naasok áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo: “Toopanool pakan paka payenkuu incakanii: 'Weyme uwune inniñahan heenaput ti éehine aluu heenape?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Nílipaalip elontoŋ ya eti áhampaatiin a atoom la nalaan la, toko lompo innasincan heekaakaay ha ékey. Eeha ínnihine ha hinaput.'”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Ayíin a naatoopanoolii naasokii kilim enkuu.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, weyme uwune annook unii fiyuu? Unii pimiikan pa pakatii étuuhaañi íhinu eehuu.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Síitan, mañ emma nuutooke ma ti pupootak pa putoonii, fo úñahaniyoot mo úpufulii ti mah ma miti Kanaan? Puume éfuuyini káalipu kótifoloo niŋ fotom sanoo ti ekumpaan ya eti áhampaatiin a atii?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Ahámpaatiin, niŋ aatookaa elontoŋ ya ti epootak ya eti akee toonii, oom an afaamukee, unii nuuyeno pimiikan pa pakatii.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Ahámpaatiin a naañahanii: “Iyyoo, úhinaa samat nii fa innisoke fa pale, aŋa inci fatook a elontoŋ ya ti epootak ya eteyoo, akina afaayeno amiikan a, pakakee paka nkayih.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 An óo an naahiliikan ápuwananii epootak ya eteyoo náapankin yo.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Ayíin a naasincan pupootak pa piteyii náacook ti epootak ya eti áhampaatiin a naakelan ti epootak ya eti kahiineen ka. Nkatook elontoŋ ya ti epootak ya eti Benjamin.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Fiye, ínciitiyii fo nkahaacale wañ wa uteyii, an óo an teyii naañahan epootak ya eteyoo ti fáli ya eteyoo nkañoho ti saatee ya. Elontoŋ ya neecukee ti epootak ya eti Benjamin|alt="They found the cup in Benjamin's sack." src="CO00749B.TIF" size="col" ref="44:13"
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Juda niŋ ñúnuwoo niŋ pakatuwoo nkacol ti ekumpaan ya eti Josef. Josef naaloŋ toko, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Josef naasokii: “Weyme uwune ínnihin eehuu? Fo nímiit nii áyiin eecuke nii inci ataakaataak kayine kiti kameye heekaakaay ha pitaako?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Juda naacoop hilim ha naasokoo: “Ahámpaatiin, eeheyme nuuyina hisoku? Weyme nuuyina hisoku kati ukuulanee? Pútuun pa píhine aapucuk kaamuuyen ka kutoonii. Efuuyeno pimiikan pa pakatii niŋ aŋa nkacuke ya elontoŋ ya etii ti epootak ya eteyoo.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Josef naasokii: “Haani, inci étihaañi íhinu eehuu! Aŋa nkatooke ya elontoŋ ya etoom ti epootak ya eteyoo, akina afaayeno amiikan a atoom. Pale aluu, inniñoho ti kásuumaay pati paapaa ataaluu.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Juda naateeŋo pati Josef naasokoo: “Ahámpaatiin, ponket wunam púkup, inci amiikan a atii, timpi ñíken ti inci, kaatuko awe niŋ amansa ya ati Esipt nileha.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Ahámpaatiin, ti pítin unii púcook, aacakanaacakan unii pimiikan pa pakatii: 'Fo paapaa ataaluu aloŋaa kaloŋa? Fo nitaakaataak atu?'
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Nuuñahani: 'Utaakaataak paapaa eemaamane, atuwunii aŋa naapuke ya ti himaamanoo lompo oopa po. Paapaa atoonii álafiyoolafi meemak kaatuko akina lamma atowiye ti aaloo aŋa naahaŋe ya pálafi, akee ya aketaaket.'
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Fiye ansok unii: 'Nícoopiyamoo, láfiyoolafi hicuku.'
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Nuusoki nii: 'Añii ya aŋuu ayinaat kakatan paapaa atoonii, nihitaakiyaa, paapaa atoonii afaaket.'
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Pale aññahan unii: 'Niŋ atuwaluu ánapooliyoot naaluu, etiwanan aluu.'
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Ta nuuñohiye ta pati paapaa atoonii, amiikan a atii, nuukamanoo kilim ka kitii.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 “Po hátikin paapaa atoonii naasok unii: 'Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.'
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Nuuñahanoo: 'Uyinaat puñoho Esipt hinoom paliyal fo niŋ atuwunii anapoolaa niŋ unii, niŋ anapoolut niŋ unii áhampaatiin a ati Esipt atawanan unii.'
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Paapaa atoonii, amiikan a atii, eehe naasoke unii: 'Nímeyimeyi nii aalam pikampaani pákasupak naapukaam.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Oonool a naafakam ti sipees inci insok: "Pánipani élukuleen etaatulooloo-taatulool." Nene cukutoo fo fiye.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Niŋ nicoopaa oonool a aŋe, niŋ waah utaakiyoo inci faket niŋ kúnuul pamaamanal.'
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 “Fiye, niŋ inci yetaa pati paapaa atoonii, amiikan a atii, unii peecoopoolut akampaani ya aŋe eeyem ya yaanoo,
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 niŋ acukutoo naañohiye niŋ unii afaaket, unii pimiikan pa pakatii efuuwun kati aket niŋ kúnuul pamaamanal.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Niŋ fúlaa toko inci, amiikan a atii, naŋe eloŋam apikatan añii ya aŋe ti sipeesam, insokoo: 'Niŋ inci ñáhaniyootoo, fatiyo kaamuuyen enkuu hátikin paapaa atoom eloŋam púlooŋ.'
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Fiye, inci luumuu, coon inci piyeno amiikan a atii ti putum añii ya aŋe, akina naañoho niŋ ñúnuwoo.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Puume inci fañoho pati paapaa atoonii peeñahanut añii ya aŋe? Etíyini hicuku kúnuul ka keekaakaay ka hicoku paapaa atoonii.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.