Gênesis 44

Kuloonaay (KRX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Púful toko Josef naawufan hilim áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Meeŋan pupootak pa piti pakan paka payenke niŋ paliyal, an óo an la naayina la pitiyo. Ñahan an óo an mañ ma miteyoo ti putum epootak ya eteyoo.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Ti putum epootak ya eti kahiineen ka, ñahan mañ etenko miti hinoom paliyal pa, uwwas lupo lompo elontoŋ ya etoom eti kótifoloo ya.” Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Eti kacom eteyyo nuulap, nkakatan epuuk Jakob kapikaay niŋ púfali pa piteyii.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Nkáful ti saatee ya, pale kálaaŋanut meemak. Fiye, Josef naasok áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo: “Toopanool pakan paka payenkuu incakanii: 'Weyme uwune inniñahan heenaput ti éehine aluu heenape?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Nílipaalip elontoŋ ya eti áhampaatiin a atoom la nalaan la, toko lompo innasincan heekaakaay ha ékey. Eeha ínnihine ha hinaput.'”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Ayíin a naatoopanoolii naasokii kilim enkuu.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, weyme uwune annook unii fiyuu? Unii pimiikan pa pakatii étuuhaañi íhinu eehuu.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Síitan, mañ emma nuutooke ma ti pupootak pa putoonii, fo úñahaniyoot mo úpufulii ti mah ma miti Kanaan? Puume éfuuyini káalipu kótifoloo niŋ fotom sanoo ti ekumpaan ya eti áhampaatiin a atii?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Ahámpaatiin, niŋ aatookaa elontoŋ ya ti epootak ya eti akee toonii, oom an afaamukee, unii nuuyeno pimiikan pa pakatii.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Ahámpaatiin a naañahanii: “Iyyoo, úhinaa samat nii fa innisoke fa pale, aŋa inci fatook a elontoŋ ya ti epootak ya eteyoo, akina afaayeno amiikan a, pakakee paka nkayih.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 An óo an naahiliikan ápuwananii epootak ya eteyoo náapankin yo.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Ayíin a naasincan pupootak pa piteyii náacook ti epootak ya eti áhampaatiin a naakelan ti epootak ya eti kahiineen ka. Nkatook elontoŋ ya ti epootak ya eti Benjamin.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Fiye, ínciitiyii fo nkahaacale wañ wa uteyii, an óo an teyii naañahan epootak ya eteyoo ti fáli ya eteyoo nkañoho ti saatee ya. Elontoŋ ya neecukee ti epootak ya eti Benjamin|alt="They found the cup in Benjamin's sack." src="CO00749B.TIF" size="col" ref="44:13"
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Juda niŋ ñúnuwoo niŋ pakatuwoo nkacol ti ekumpaan ya eti Josef. Josef naaloŋ toko, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Josef naasokii: “Weyme uwune ínnihin eehuu? Fo nímiit nii áyiin eecuke nii inci ataakaataak kayine kiti kameye heekaakaay ha pitaako?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Juda naacoop hilim ha naasokoo: “Ahámpaatiin, eeheyme nuuyina hisoku? Weyme nuuyina hisoku kati ukuulanee? Pútuun pa píhine aapucuk kaamuuyen ka kutoonii. Efuuyeno pimiikan pa pakatii niŋ aŋa nkacuke ya elontoŋ ya etii ti epootak ya eteyoo.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Josef naasokii: “Haani, inci étihaañi íhinu eehuu! Aŋa nkatooke ya elontoŋ ya etoom ti epootak ya eteyoo, akina afaayeno amiikan a atoom. Pale aluu, inniñoho ti kásuumaay pati paapaa ataaluu.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Juda naateeŋo pati Josef naasokoo: “Ahámpaatiin, ponket wunam púkup, inci amiikan a atii, timpi ñíken ti inci, kaatuko awe niŋ amansa ya ati Esipt nileha.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Ahámpaatiin, ti pítin unii púcook, aacakanaacakan unii pimiikan pa pakatii: 'Fo paapaa ataaluu aloŋaa kaloŋa? Fo nitaakaataak atu?'
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Nuuñahani: 'Utaakaataak paapaa eemaamane, atuwunii aŋa naapuke ya ti himaamanoo lompo oopa po. Paapaa atoonii álafiyoolafi meemak kaatuko akina lamma atowiye ti aaloo aŋa naahaŋe ya pálafi, akee ya aketaaket.'
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Fiye ansok unii: 'Nícoopiyamoo, láfiyoolafi hicuku.'
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Nuusoki nii: 'Añii ya aŋuu ayinaat kakatan paapaa atoonii, nihitaakiyaa, paapaa atoonii afaaket.'
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Pale aññahan unii: 'Niŋ atuwaluu ánapooliyoot naaluu, etiwanan aluu.'
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Ta nuuñohiye ta pati paapaa atoonii, amiikan a atii, nuukamanoo kilim ka kitii.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 “Po hátikin paapaa atoonii naasok unii: 'Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.'
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Nuuñahanoo: 'Uyinaat puñoho Esipt hinoom paliyal fo niŋ atuwunii anapoolaa niŋ unii, niŋ anapoolut niŋ unii áhampaatiin a ati Esipt atawanan unii.'
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Paapaa atoonii, amiikan a atii, eehe naasoke unii: 'Nímeyimeyi nii aalam pikampaani pákasupak naapukaam.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Oonool a naafakam ti sipees inci insok: "Pánipani élukuleen etaatulooloo-taatulool." Nene cukutoo fo fiye.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Niŋ nicoopaa oonool a aŋe, niŋ waah utaakiyoo inci faket niŋ kúnuul pamaamanal.'
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 “Fiye, niŋ inci yetaa pati paapaa atoonii, amiikan a atii, unii peecoopoolut akampaani ya aŋe eeyem ya yaanoo,
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 niŋ acukutoo naañohiye niŋ unii afaaket, unii pimiikan pa pakatii efuuwun kati aket niŋ kúnuul pamaamanal.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Niŋ fúlaa toko inci, amiikan a atii, naŋe eloŋam apikatan añii ya aŋe ti sipeesam, insokoo: 'Niŋ inci ñáhaniyootoo, fatiyo kaamuuyen enkuu hátikin paapaa atoom eloŋam púlooŋ.'
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Fiye, inci luumuu, coon inci piyeno amiikan a atii ti putum añii ya aŋe, akina naañoho niŋ ñúnuwoo.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Puume inci fañoho pati paapaa atoonii peeñahanut añii ya aŋe? Etíyini hicuku kúnuul ka keekaakaay ka hicoku paapaa atoonii.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.