Gênesis 44

Kuloonaay (KRX) vs BKJ

Sair da comparação
1 Púful toko Josef naawufan hilim áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Meeŋan pupootak pa piti pakan paka payenke niŋ paliyal, an óo an la naayina la pitiyo. Ñahan an óo an mañ ma miteyoo ti putum epootak ya eteyoo.
1 E ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: Enche os sacos dos homens com alimento, tanto quanto eles puderem carregar, e põe o dinheiro de cada homem na boca de seu saco.
2 Ti putum epootak ya eti kahiineen ka, ñahan mañ etenko miti hinoom paliyal pa, uwwas lupo lompo elontoŋ ya etoom eti kótifoloo ya.” Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha.
2 E põe o meu copo, o copo de prata, na boca do saco do mais jovem, e o dinheiro do seu trigo. E ele fez conforme a palavra que José havia falado.
3 Eti kacom eteyyo nuulap, nkakatan epuuk Jakob kapikaay niŋ púfali pa piteyii.
3 Assim que raiou a luz da manhã, os homens foram enviados, eles e seus jumentos.
4 Nkáful ti saatee ya, pale kálaaŋanut meemak. Fiye, Josef naasok áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo: “Toopanool pakan paka payenkuu incakanii: 'Weyme uwune inniñahan heenaput ti éehine aluu heenape?
4 E quando haviam saído da cidade, e ainda não estavam distantes, José disse a seu administrador: Levanta-te, segue os homens, e quando os alcançares, dize-lhes: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Nílipaalip elontoŋ ya eti áhampaatiin a atoom la nalaan la, toko lompo innasincan heekaakaay ha ékey. Eeha ínnihine ha hinaput.'”
5 Isso não é o que o meu senhor usa para beber, e pelo qual ele adivinha? Fizestes mal em fazer isso.
6 Ayíin a naatoopanoolii naasokii kilim enkuu.
6 E ele os alcançou e lhes falou as mesmas palavras.
7 Nkañahanoo: “Ahámpaatiin, weyme uwune annook unii fiyuu? Unii pimiikan pa pakatii étuuhaañi íhinu eehuu.
7 E eles lhe disseram: Por que meu senhor diz estas palavras? Deus proíbe que teus servos façam conforme esta coisa.
8 Síitan, mañ emma nuutooke ma ti pupootak pa putoonii, fo úñahaniyoot mo úpufulii ti mah ma miti Kanaan? Puume éfuuyini káalipu kótifoloo niŋ fotom sanoo ti ekumpaan ya eti áhampaatiin a atii?
8 Eis que o dinheiro que encontramos na boca dos nossos sacos trouxemos novamente a ti da terra de Canaã. Como então nós roubaríamos da casa de teu senhor prata ou ouro?
9 Ahámpaatiin, niŋ aatookaa elontoŋ ya ti epootak ya eti akee toonii, oom an afaamukee, unii nuuyeno pimiikan pa pakatii.”
9 Aquele dos teus servos com quem for achado, que morra, e nós também seremos escravos de meu senhor.
10 Ahámpaatiin a naañahanii: “Iyyoo, úhinaa samat nii fa innisoke fa pale, aŋa inci fatook a elontoŋ ya ti epootak ya eteyoo, akina afaayeno amiikan a, pakakee paka nkayih.”
10 E ele disse: Então seja agora de acordo com vossas palavras. Aquele com quem for encontrado será meu escravo, e vós estareis sem culpa.
11 An óo an naahiliikan ápuwananii epootak ya eteyoo náapankin yo.
11 Então eles se apressaram em descer, cada homem pôs em terra o seu saco, e cada homem abriu o seu saco.
12 Ayíin a naasincan pupootak pa piteyii náacook ti epootak ya eti áhampaatiin a naakelan ti epootak ya eti kahiineen ka. Nkatook elontoŋ ya ti epootak ya eti Benjamin.
12 E ele procurou, e começou pelo mais velho, e terminou com o mais jovem, e o copo foi encontrado no saco de Benjamim.
13 Fiye, ínciitiyii fo nkahaacale wañ wa uteyii, an óo an teyii naañahan epootak ya eteyoo ti fáli ya eteyoo nkañoho ti saatee ya. Elontoŋ ya neecukee ti epootak ya eti Benjamin|alt="They found the cup in Benjamin's sack." src="CO00749B.TIF" size="col" ref="44:13"
13 Então eles rasgaram suas vestes, e carregaram cada homem os seus jumentos, e voltaram à cidade.
14 Juda niŋ ñúnuwoo niŋ pakatuwoo nkacol ti ekumpaan ya eti Josef. Josef naaloŋ toko, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
14 E Judá e seus irmãos vieram à casa de José, pois ele ainda estava ali; e eles prostraram-se em terra diante dele.
15 Josef naasokii: “Weyme uwune ínnihin eehuu? Fo nímiit nii áyiin eecuke nii inci ataakaataak kayine kiti kameye heekaakaay ha pitaako?”
15 E José lhes disse: Que ato é este que fizestes? Não sabeis que um homem como eu pode certamente adivinhar?
16 Juda naacoop hilim ha naasokoo: “Ahámpaatiin, eeheyme nuuyina hisoku? Weyme nuuyina hisoku kati ukuulanee? Pútuun pa píhine aapucuk kaamuuyen ka kutoonii. Efuuyeno pimiikan pa pakatii niŋ aŋa nkacuke ya elontoŋ ya etii ti epootak ya eteyoo.”
16 E Judá disse: O que diremos a meu senhor? O que devemos falar? Ou como nos inocentaremos? Deus descobriu a iniquidade de teus servos. Eis que somos servos de meu senhor, tanto nós quanto aquele com quem também foi achado o copo.
17 Josef naasokii: “Haani, inci étihaañi íhinu eehuu! Aŋa nkatooke ya elontoŋ ya etoom ti epootak ya eteyoo, akina afaayeno amiikan a atoom. Pale aluu, inniñoho ti kásuumaay pati paapaa ataaluu.”
17 E ele disse: Longe de mim que eu faça isso; mas o homem em cuja mão foi achado o copo, este será meu servo. E quanto a vós, levantai-vos e voltai em paz ao vosso pai.
18 Juda naateeŋo pati Josef naasokoo: “Ahámpaatiin, ponket wunam púkup, inci amiikan a atii, timpi ñíken ti inci, kaatuko awe niŋ amansa ya ati Esipt nileha.
18 Então Judá se aproximou dele, e disse: Ó meu senhor, deixai que teu servo, suplico-te, fale uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não deixai que a tua ira se acenda contra teu servo, porque tu és como o próprio Faraó.
19 Ahámpaatiin, ti pítin unii púcook, aacakanaacakan unii pimiikan pa pakatii: 'Fo paapaa ataaluu aloŋaa kaloŋa? Fo nitaakaataak atu?'
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes ainda um pai, ou um irmão?
20 Nuuñahani: 'Utaakaataak paapaa eemaamane, atuwunii aŋa naapuke ya ti himaamanoo lompo oopa po. Paapaa atoonii álafiyoolafi meemak kaatuko akina lamma atowiye ti aaloo aŋa naahaŋe ya pálafi, akee ya aketaaket.'
20 E nós dissemos a meu senhor: Temos um pai, um homem velho, e um filho da sua velhice, um pequeno. E seu irmão está morto, e só ele foi deixado de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Fiye ansok unii: 'Nícoopiyamoo, láfiyoolafi hicuku.'
21 E tu disseste a teus servos: Trazei-o a mim, para que eu possa colocar meus olhos nele.
22 Nuusoki nii: 'Añii ya aŋuu ayinaat kakatan paapaa atoonii, nihitaakiyaa, paapaa atoonii afaaket.'
22 E dissemos ao meu senhor: O rapaz não pode deixar seu pai, pois se ele deixar seu pai, seu pai morrerá.
23 Pale aññahan unii: 'Niŋ atuwaluu ánapooliyoot naaluu, etiwanan aluu.'
23 E tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais jovem não vier, não vereis mais a minha face.
24 Ta nuuñohiye ta pati paapaa atoonii, amiikan a atii, nuukamanoo kilim ka kitii.
24 E aconteceu que, quando nós subimos a teu servo, meu pai, dissemos-lhe as palavras de meu senhor.
25 “Po hátikin paapaa atoonii naasok unii: 'Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.'
25 E nosso pai disse: Ide novamente, e comprai-nos um pouco de alimento.
26 Nuuñahanoo: 'Uyinaat puñoho Esipt hinoom paliyal fo niŋ atuwunii anapoolaa niŋ unii, niŋ anapoolut niŋ unii áhampaatiin a ati Esipt atawanan unii.'
26 E dissemos: Não podemos descer. Se o nosso irmão mais jovem for conosco, aí desceremos, porque não podemos ver a face do homem, se nosso irmão mais jovem não estiver conosco.
27 Paapaa atoonii, amiikan a atii, eehe naasoke unii: 'Nímeyimeyi nii aalam pikampaani pákasupak naapukaam.
27 E teu servo, meu pai, disse-nos: Sabeis que minha esposa me deu dois filhos;
28 Oonool a naafakam ti sipees inci insok: "Pánipani élukuleen etaatulooloo-taatulool." Nene cukutoo fo fiye.
28 e um se foi de mim, e eu disse: Ele certamente foi despedaçado, e eu não o vi desde então.
29 Niŋ nicoopaa oonool a aŋe, niŋ waah utaakiyoo inci faket niŋ kúnuul pamaamanal.'
29 E se tirardes também este de mim, e um mal acontecer a ele, levareis meus cabelos grisalhos com tristeza à sepultura.
30 “Fiye, niŋ inci yetaa pati paapaa atoonii, amiikan a atii, unii peecoopoolut akampaani ya aŋe eeyem ya yaanoo,
30 Agora, pois, quando eu for a teu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco, visto que a sua vida está atada com a vida dele,
31 niŋ acukutoo naañohiye niŋ unii afaaket, unii pimiikan pa pakatii efuuwun kati aket niŋ kúnuul pamaamanal.
31 acontecerá, quando ele vir que o rapaz não está conosco, ele morrerá, e teus servos levarão, com tristeza à sepultura, os cabelos grisalhos de teu servo, nosso pai.
32 Niŋ fúlaa toko inci, amiikan a atii, naŋe eloŋam apikatan añii ya aŋe ti sipeesam, insokoo: 'Niŋ inci ñáhaniyootoo, fatiyo kaamuuyen enkuu hátikin paapaa atoom eloŋam púlooŋ.'
32 Porquanto, teu servo se tornou fiador do rapaz diante do meu pai, dizendo: Se eu não o trouxer a ti, então eu levarei a culpa diante do meu pai para sempre.
33 Fiye, inci luumuu, coon inci piyeno amiikan a atii ti putum añii ya aŋe, akina naañoho niŋ ñúnuwoo.
33 Agora, pois, suplico-te: Deixa teu servo ficar no lugar do rapaz como servo para o meu senhor, e deixa o rapaz subir com seus irmãos.
34 Puume inci fañoho pati paapaa atoonii peeñahanut añii ya aŋe? Etíyini hicuku kúnuul ka keekaakaay ka hicoku paapaa atoonii.”
34 Como, pois, eu subirei a meu pai, e o rapaz não estando comigo? Para que porventura eu não veja o mal que virá sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.