Gênesis 43
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Epánkul ya neeloŋ neeseeñe ti mah ma miti Kanaan.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Miin ma miti Jakob immipa hili paliyal pa péefulii pa Esipt. Fiye, Jakob naasok epuukoo: “Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Juda naañahanoo: “Ahámpaatiin a ati Esipt asokaasok unii picaaŋ cataŋ: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Naacoonaa hipoñu unii niŋ Benjamin, efuuwano Esipt hinoom paliyal.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Pale niŋ aapookaa etuukaay kaatuko áhampaatiin a asokaasok unii: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, naasokii: “Weyme uwune innisok áyiin a aŋuu nii nitaakaataak atu? Niwasaam kúnuul.”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Nkañahanoo: “Ayíin a acakanoolaa-cakanool unii meemak kutoonii niŋ miin ma mutoonii. Naacakan unii: 'Fo paapaa ataaluu oopa kaloŋa fo fiye? Fo nitaakaataak akee atu?' Uñahanooñahan pacakanal pa piteyoo lamma. Puume éfuumeyi nii afaasok unii: 'Nícoopii atuwaluu'?” Jakob álafiit kakatan añiinoo Benjamin apikaay Esipt|alt="Jacob doesn't want to let his son Benjamin go to Egypt" src="CO00742B.TIF" size="col" ref="43:7"
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Juda naasokoo: “Paapaa, katan Benjamin apinapool niŋ inci, nuuñak toko fiye. Uñaŋaa pikaayu niŋ úlafiyaa eloŋ, unii, awe niŋ epuuk unii, úlafiit eket.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Naŋaa eloŋam, inci aafacakanool kiteyoo. Niŋ inci ñóhooniyoot neyoo insiiŋanoo hátikini, inci fatiyo kaamuuyen enkuu eloŋam púlooŋ.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Antúŋ niŋ uloŋut le fo fiye, anti ukaay fo ñésupak Esipt núuñohoonii.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Paapaa ateyii Israyel naasokii: “Fiye míit puume inci inkaakaay íhinu. Ehe eeha innikaakaay ha íhinu: nicoopool ti pupootak pa pitaaluu waah weenape uti mah emme kati niwun wo ati Esipt a: munucu méesuume haaw, múkum, caminkoloŋ, pukoon pistas niŋ pisenket.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Niñahan mañ emma innitooke ma ti pupootak pa pitaaluu, pikee pa an anakanoole apuwas mo toko. Nicoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Fiye nikaay mpacas niŋ Benjamin pati áyiin a.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Alímaati Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ pílik yaanoo kati ataak paket hikaw ti aluu, naakatan Simeyon niŋ Benjamin kápuñohoonii. Niŋ inci fápuul ti epuukam, ímpuul teyii.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ta nkapaye ta káakup, nkamemanool aŋa nkañaŋe ya kawun áhampaatiin a nkacoopool mañ emma nkácoopoolii ma ti pítinii píyaañ pa, nkacoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal. Púful toko, nkawano Esipt niŋ Benjamin, nkacol pati Josef.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Ta Josef naacuke ta nii Benjamin oopa neyii, naayonkal áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Coop payenkuu lati inci. Poñ kapumuk élukuleen immemanool yo kati kali kawaay niŋ inci.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha, naacoop pákayiin paka lati ekumpaan ya eti Josef.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Ta nkasokii ta kanako ti ekumpaan ya eti Josef, nkafe. Nkasokool: “Mañ ma meewasee ma ti pupootak pa putuunaa ti kaakaawool ka kúcook ka muwune kati kacok unaa, nkakallan unaa, nkacoop púfali pa putuunaa, nkáhin unaa pimiikan.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Ta nkañaŋe ta pinako, nkaloh áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eti Josef nkasokoo:
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 “Ponket, áhampaatiin, unii mpúukeyyookey le hinoom paliyal.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Upuyeno piyetu, incicok nuusiiŋo kati uŋot, núupankin pupootak pa putoonii an óo an naatook ti putum epootak ya eteyoo soŋ eyya naanoome ya paliyal pa. Fiye, núuñahanii mo.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Núucoopoolii lompo mikee mañ miti hinoom nene paliyal. Umíit ayme awase mañ ma ti pupootak pa putoonii.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ayíin a naañahanii: “Níwaayeen timpi nife. Aŋuu Pútuun pa pitaaluu, Pútuun pa piti paapaa ataaluu, puwase hisaanumate eehuu ti pupootak pa pitaaluu. Mañ ma mitaaluu inci saye mo.” Púful toko náakatanii Simeyon, náacoopiyoo teyii.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Pamuusal eehuu, naanakanii ti ekumpaan ya eti Josef, náacoopiyii man kapuñow wootii naawun púfali pa piteyii pahoonal.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Nkáfulanii waah ewwa nkácoopoolii wa kati kawun Josef le niŋ pácolaliyoo hili kawaay, kaatuko kámeyimeyi nii neyoo nkakaakaay hili.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Ta Josef náacolii ta ti ekumpaan ya eteyoo, nkawufanoo kawun enka nkácoopiyoo ka, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Naacakanii puume nkayem, naasokii: “Paapaa ataaluu eemaamane ya aŋa ínnikupaam ya kiteyoo, fo aloŋaa kaloŋa? Oopa kásuumaayoo?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Nkañahanoo: “Amiikan a atii, paapaa atoonii, aloŋaa kaloŋa, oopa kásuumaayoo.” Nene kákilipo ñuhooŋuyii t’etaam.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Josef naacuk atuwoo Benjamin, íññaa ateyoo añiinoo, naacakanii: “Fo aŋe ayem kahiineen ka kitaaluu aŋa ínnikupaam ya kiteyoo?” Nkañahanoo: “Ee.” Naasok Benjamin: “Alímaati Pútuun pa piyeno niŋ awe añiinam.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Eehe nihinako Josef meemak ta naacuke ta atuwoo, naahiliikan apiŋes la afaaponko apukooŋ. Naanako lati ékaap ya eteyoo naakooŋ.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Ta naafatane ta, naañow puhooŋuyoo náafulii naacocokanoolo naasok: “Niwas kawaay ka.”
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Nkawasoo citeeteyoo, nkáwasii ñúnuwoo niŋ atuwoo citeeteyii, pakati Esipt kéeyonkaliyee ka hili nkawasee lompo citeeteyii kamma nkañaŋut hili niŋ Pihiburu pa, kaatuko meeñeya pakati Esipt kati kali neyii nantoonool.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Josef ñúnuwoo niŋ atuwoo nkayenanee kapucoonool neyoo samat nii fa nkáfaloole fa, píyaañ ti áyaañ a fo ti kahiineen ka. Nkayeno písincanool, ínnimii meemak.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Josef náahin kapitaakii ti paliyal pa peeyem pa hátikinoo nkawufanii. Pale epulaatu ya eti Benjamin ehaŋa pameeŋ fo ñiyema isak pupulaatu pa piti ñúnuwoo. Fiye, nkalaan neyoo fo kákuman.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.