Gênesis 43
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Epánkul ya neeloŋ neeseeñe ti mah ma miti Kanaan.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Miin ma miti Jakob immipa hili paliyal pa péefulii pa Esipt. Fiye, Jakob naasok epuukoo: “Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.”
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Juda naañahanoo: “Ahámpaatiin a ati Esipt asokaasok unii picaaŋ cataŋ: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Naacoonaa hipoñu unii niŋ Benjamin, efuuwano Esipt hinoom paliyal.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Pale niŋ aapookaa etuukaay kaatuko áhampaatiin a asokaasok unii: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'”
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, naasokii: “Weyme uwune innisok áyiin a aŋuu nii nitaakaataak atu? Niwasaam kúnuul.”
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Nkañahanoo: “Ayíin a acakanoolaa-cakanool unii meemak kutoonii niŋ miin ma mutoonii. Naacakan unii: 'Fo paapaa ataaluu oopa kaloŋa fo fiye? Fo nitaakaataak akee atu?' Uñahanooñahan pacakanal pa piteyoo lamma. Puume éfuumeyi nii afaasok unii: 'Nícoopii atuwaluu'?” Jakob álafiit kakatan añiinoo Benjamin apikaay Esipt|alt="Jacob doesn't want to let his son Benjamin go to Egypt" src="CO00742B.TIF" size="col" ref="43:7"
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Juda naasokoo: “Paapaa, katan Benjamin apinapool niŋ inci, nuuñak toko fiye. Uñaŋaa pikaayu niŋ úlafiyaa eloŋ, unii, awe niŋ epuuk unii, úlafiit eket.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Naŋaa eloŋam, inci aafacakanool kiteyoo. Niŋ inci ñóhooniyoot neyoo insiiŋanoo hátikini, inci fatiyo kaamuuyen enkuu eloŋam púlooŋ.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Antúŋ niŋ uloŋut le fo fiye, anti ukaay fo ñésupak Esipt núuñohoonii.”
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Paapaa ateyii Israyel naasokii: “Fiye míit puume inci inkaakaay íhinu. Ehe eeha innikaakaay ha íhinu: nicoopool ti pupootak pa pitaaluu waah weenape uti mah emme kati niwun wo ati Esipt a: munucu méesuume haaw, múkum, caminkoloŋ, pukoon pistas niŋ pisenket.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Niñahan mañ emma innitooke ma ti pupootak pa pitaaluu, pikee pa an anakanoole apuwas mo toko. Nicoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Fiye nikaay mpacas niŋ Benjamin pati áyiin a.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Alímaati Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ pílik yaanoo kati ataak paket hikaw ti aluu, naakatan Simeyon niŋ Benjamin kápuñohoonii. Niŋ inci fápuul ti epuukam, ímpuul teyii.”
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Ta nkapaye ta káakup, nkamemanool aŋa nkañaŋe ya kawun áhampaatiin a nkacoopool mañ emma nkácoopoolii ma ti pítinii píyaañ pa, nkacoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal. Púful toko, nkawano Esipt niŋ Benjamin, nkacol pati Josef.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Ta Josef naacuke ta nii Benjamin oopa neyii, naayonkal áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Coop payenkuu lati inci. Poñ kapumuk élukuleen immemanool yo kati kali kawaay niŋ inci.”
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha, naacoop pákayiin paka lati ekumpaan ya eti Josef.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Ta nkasokii ta kanako ti ekumpaan ya eti Josef, nkafe. Nkasokool: “Mañ ma meewasee ma ti pupootak pa putuunaa ti kaakaawool ka kúcook ka muwune kati kacok unaa, nkakallan unaa, nkacoop púfali pa putuunaa, nkáhin unaa pimiikan.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Ta nkañaŋe ta pinako, nkaloh áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eti Josef nkasokoo:
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Ponket, áhampaatiin, unii mpúukeyyookey le hinoom paliyal.
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Upuyeno piyetu, incicok nuusiiŋo kati uŋot, núupankin pupootak pa putoonii an óo an naatook ti putum epootak ya eteyoo soŋ eyya naanoome ya paliyal pa. Fiye, núuñahanii mo.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Núucoopoolii lompo mikee mañ miti hinoom nene paliyal. Umíit ayme awase mañ ma ti pupootak pa putoonii.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ayíin a naañahanii: “Níwaayeen timpi nife. Aŋuu Pútuun pa pitaaluu, Pútuun pa piti paapaa ataaluu, puwase hisaanumate eehuu ti pupootak pa pitaaluu. Mañ ma mitaaluu inci saye mo.” Púful toko náakatanii Simeyon, náacoopiyoo teyii.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Pamuusal eehuu, naanakanii ti ekumpaan ya eti Josef, náacoopiyii man kapuñow wootii naawun púfali pa piteyii pahoonal.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Nkáfulanii waah ewwa nkácoopoolii wa kati kawun Josef le niŋ pácolaliyoo hili kawaay, kaatuko kámeyimeyi nii neyoo nkakaakaay hili.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Ta Josef náacolii ta ti ekumpaan ya eteyoo, nkawufanoo kawun enka nkácoopiyoo ka, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Naacakanii puume nkayem, naasokii: “Paapaa ataaluu eemaamane ya aŋa ínnikupaam ya kiteyoo, fo aloŋaa kaloŋa? Oopa kásuumaayoo?”
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Nkañahanoo: “Amiikan a atii, paapaa atoonii, aloŋaa kaloŋa, oopa kásuumaayoo.” Nene kákilipo ñuhooŋuyii t’etaam.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Josef naacuk atuwoo Benjamin, íññaa ateyoo añiinoo, naacakanii: “Fo aŋe ayem kahiineen ka kitaaluu aŋa ínnikupaam ya kiteyoo?” Nkañahanoo: “Ee.” Naasok Benjamin: “Alímaati Pútuun pa piyeno niŋ awe añiinam.”
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Eehe nihinako Josef meemak ta naacuke ta atuwoo, naahiliikan apiŋes la afaaponko apukooŋ. Naanako lati ékaap ya eteyoo naakooŋ.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Ta naafatane ta, naañow puhooŋuyoo náafulii naacocokanoolo naasok: “Niwas kawaay ka.”
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Nkawasoo citeeteyoo, nkáwasii ñúnuwoo niŋ atuwoo citeeteyii, pakati Esipt kéeyonkaliyee ka hili nkawasee lompo citeeteyii kamma nkañaŋut hili niŋ Pihiburu pa, kaatuko meeñeya pakati Esipt kati kali neyii nantoonool.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Josef ñúnuwoo niŋ atuwoo nkayenanee kapucoonool neyoo samat nii fa nkáfaloole fa, píyaañ ti áyaañ a fo ti kahiineen ka. Nkayeno písincanool, ínnimii meemak.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Josef náahin kapitaakii ti paliyal pa peeyem pa hátikinoo nkawufanii. Pale epulaatu ya eti Benjamin ehaŋa pameeŋ fo ñiyema isak pupulaatu pa piti ñúnuwoo. Fiye, nkalaan neyoo fo kákuman.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.