Gênesis 43
Kuloonaay (KRX) vs ACF
1 Epánkul ya neeloŋ neeseeñe ti mah ma miti Kanaan.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Miin ma miti Jakob immipa hili paliyal pa péefulii pa Esipt. Fiye, Jakob naasok epuukoo: “Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Juda naañahanoo: “Ahámpaatiin a ati Esipt asokaasok unii picaaŋ cataŋ: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele homem, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Naacoonaa hipoñu unii niŋ Benjamin, efuuwano Esipt hinoom paliyal.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Pale niŋ aapookaa etuukaay kaatuko áhampaatiin a asokaasok unii: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'”
5 Mas se não o enviares, não desceremos; porquanto aquele homem nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, naasokii: “Weyme uwune innisok áyiin a aŋuu nii nitaakaataak atu? Niwasaam kúnuul.”
6 E disse Israel: Por que me fizeste tal mal, fazendo saber àquele homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Nkañahanoo: “Ayíin a acakanoolaa-cakanool unii meemak kutoonii niŋ miin ma mutoonii. Naacakan unii: 'Fo paapaa ataaluu oopa kaloŋa fo fiye? Fo nitaakaataak akee atu?' Uñahanooñahan pacakanal pa piteyoo lamma. Puume éfuumeyi nii afaasok unii: 'Nícoopii atuwaluu'?” Jakob álafiit kakatan añiinoo Benjamin apikaay Esipt|alt="Jacob doesn't want to let his son Benjamin go to Egypt" src="CO00742B.TIF" size="col" ref="43:7"
7 E eles disseram: Aquele homem particularmente nos perguntou por nós, e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Juda naasokoo: “Paapaa, katan Benjamin apinapool niŋ inci, nuuñak toko fiye. Uñaŋaa pikaayu niŋ úlafiyaa eloŋ, unii, awe niŋ epuuk unii, úlafiit eket.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos, e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Naŋaa eloŋam, inci aafacakanool kiteyoo. Niŋ inci ñóhooniyoot neyoo insiiŋanoo hátikini, inci fatiyo kaamuuyen enkuu eloŋam púlooŋ.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não o trouxer, e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Antúŋ niŋ uloŋut le fo fiye, anti ukaay fo ñésupak Esipt núuñohoonii.”
10 E se não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Paapaa ateyii Israyel naasokii: “Fiye míit puume inci inkaakaay íhinu. Ehe eeha innikaakaay ha íhinu: nicoopool ti pupootak pa pitaaluu waah weenape uti mah emme kati niwun wo ati Esipt a: munucu méesuume haaw, múkum, caminkoloŋ, pukoon pistas niŋ pisenket.
11 Então disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos vasos, e levai ao homem um presente: um pouco do bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, terebinto e amêndoas;
12 Niñahan mañ emma innitooke ma ti pupootak pa pitaaluu, pikee pa an anakanoole apuwas mo toko. Nicoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro em dobro, e o dinheiro que voltou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Fiye nikaay mpacas niŋ Benjamin pati áyiin a.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos e voltai àquele homem;
14 Alímaati Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ pílik yaanoo kati ataak paket hikaw ti aluu, naakatan Simeyon niŋ Benjamin kápuñohoonii. Niŋ inci fápuul ti epuukam, ímpuul teyii.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Ta nkapaye ta káakup, nkamemanool aŋa nkañaŋe ya kawun áhampaatiin a nkacoopool mañ emma nkácoopoolii ma ti pítinii píyaañ pa, nkacoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal. Púful toko, nkawano Esipt niŋ Benjamin, nkacol pati Josef.
15 E os homens tomaram aquele presente, e dinheiro em dobro em suas mãos, e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante de José.
16 Ta Josef naacuke ta nii Benjamin oopa neyii, naayonkal áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Coop payenkuu lati inci. Poñ kapumuk élukuleen immemanool yo kati kali kawaay niŋ inci.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes homens à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha, naacoop pákayiin paka lati ekumpaan ya eti Josef.
17 E o homem fez como José dissera, e levou-os à casa de José.
18 Ta nkasokii ta kanako ti ekumpaan ya eti Josef, nkafe. Nkasokool: “Mañ ma meewasee ma ti pupootak pa putuunaa ti kaakaawool ka kúcook ka muwune kati kacok unaa, nkakallan unaa, nkacoop púfali pa putuunaa, nkáhin unaa pimiikan.”
18 Então temeram aqueles homens, porquanto foram levados à casa de José, e diziam: Por causa do dinheiro que dantes voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos incriminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, e a nossos jumentos.
19 Ta nkañaŋe ta pinako, nkaloh áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eti Josef nkasokoo:
19 Por isso chegaram-se ao homem que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Ponket, áhampaatiin, unii mpúukeyyookey le hinoom paliyal.
20 E disseram: Ai! senhor meu, certamente descemos dantes a comprar mantimento;
21 Upuyeno piyetu, incicok nuusiiŋo kati uŋot, núupankin pupootak pa putoonii an óo an naatook ti putum epootak ya eteyoo soŋ eyya naanoome ya paliyal pa. Fiye, núuñahanii mo.
21 E aconteceu que, chegando à estalagem, e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Núucoopoolii lompo mikee mañ miti hinoom nene paliyal. Umíit ayme awase mañ ma ti pupootak pa putoonii.”
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Ayíin a naañahanii: “Níwaayeen timpi nife. Aŋuu Pútuun pa pitaaluu, Pútuun pa piti paapaa ataaluu, puwase hisaanumate eehuu ti pupootak pa pitaaluu. Mañ ma mitaaluu inci saye mo.” Púful toko náakatanii Simeyon, náacoopiyoo teyii.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Pamuusal eehuu, naanakanii ti ekumpaan ya eti Josef, náacoopiyii man kapuñow wootii naawun púfali pa piteyii pahoonal.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Nkáfulanii waah ewwa nkácoopoolii wa kati kawun Josef le niŋ pácolaliyoo hili kawaay, kaatuko kámeyimeyi nii neyoo nkakaakaay hili.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Ta Josef náacolii ta ti ekumpaan ya eteyoo, nkawufanoo kawun enka nkácoopiyoo ka, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que tinham em suas mãos; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Naacakanii puume nkayem, naasokii: “Paapaa ataaluu eemaamane ya aŋa ínnikupaam ya kiteyoo, fo aloŋaa kaloŋa? Oopa kásuumaayoo?”
27 E ele lhes perguntou como estavam, e disse: Vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Nkañahanoo: “Amiikan a atii, paapaa atoonii, aloŋaa kaloŋa, oopa kásuumaayoo.” Nene kákilipo ñuhooŋuyii t’etaam.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Josef naacuk atuwoo Benjamin, íññaa ateyoo añiinoo, naacakanii: “Fo aŋe ayem kahiineen ka kitaaluu aŋa ínnikupaam ya kiteyoo?” Nkañahanoo: “Ee.” Naasok Benjamin: “Alímaati Pútuun pa piyeno niŋ awe añiinam.”
29 E ele levantou os seus olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais novo de quem falastes? Depois ele disse: Deus te dê a sua graça, meu filho.
30 Eehe nihinako Josef meemak ta naacuke ta atuwoo, naahiliikan apiŋes la afaaponko apukooŋ. Naanako lati ékaap ya eteyoo naakooŋ.
30 E José apressou-se, porque as suas entranhas comoveram-se por causa do seu irmão, e procurou onde chorar; e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Ta naafatane ta, naañow puhooŋuyoo náafulii naacocokanoolo naasok: “Niwas kawaay ka.”
31 Depois lavou o seu rosto, e saiu; e conteve-se, e disse: Ponde pão.
32 Nkawasoo citeeteyoo, nkáwasii ñúnuwoo niŋ atuwoo citeeteyii, pakati Esipt kéeyonkaliyee ka hili nkawasee lompo citeeteyii kamma nkañaŋut hili niŋ Pihiburu pa, kaatuko meeñeya pakati Esipt kati kali neyii nantoonool.
32 E serviram-lhe à parte, e a eles também à parte, e aos egípcios, que comiam com ele, à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Josef ñúnuwoo niŋ atuwoo nkayenanee kapucoonool neyoo samat nii fa nkáfaloole fa, píyaañ ti áyaañ a fo ti kahiineen ka. Nkayeno písincanool, ínnimii meemak.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Josef náahin kapitaakii ti paliyal pa peeyem pa hátikinoo nkawufanii. Pale epulaatu ya eti Benjamin ehaŋa pameeŋ fo ñiyema isak pupulaatu pa piti ñúnuwoo. Fiye, nkalaan neyoo fo kákuman.
34 E apresentou-lhes as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as porções deles todos. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.