Gênesis 43
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Epánkul ya neeloŋ neeseeñe ti mah ma miti Kanaan.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Miin ma miti Jakob immipa hili paliyal pa péefulii pa Esipt. Fiye, Jakob naasok epuukoo: “Niñoho Esipt nípinoomii unaa paliyal.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Juda naañahanoo: “Ahámpaatiin a ati Esipt asokaasok unii picaaŋ cataŋ: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Naacoonaa hipoñu unii niŋ Benjamin, efuuwano Esipt hinoom paliyal.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Pale niŋ aapookaa etuukaay kaatuko áhampaatiin a asokaasok unii: 'Inci etiwanan aluu niŋ atuwaluu aneetaat niŋ aluu.'”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Jakob, aŋa nkasok ya lompo Israyel, naasokii: “Weyme uwune innisok áyiin a aŋuu nii nitaakaataak atu? Niwasaam kúnuul.”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Nkañahanoo: “Ayíin a acakanoolaa-cakanool unii meemak kutoonii niŋ miin ma mutoonii. Naacakan unii: 'Fo paapaa ataaluu oopa kaloŋa fo fiye? Fo nitaakaataak akee atu?' Uñahanooñahan pacakanal pa piteyoo lamma. Puume éfuumeyi nii afaasok unii: 'Nícoopii atuwaluu'?” Jakob álafiit kakatan añiinoo Benjamin apikaay Esipt|alt="Jacob doesn't want to let his son Benjamin go to Egypt" src="CO00742B.TIF" size="col" ref="43:7"
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Juda naasokoo: “Paapaa, katan Benjamin apinapool niŋ inci, nuuñak toko fiye. Uñaŋaa pikaayu niŋ úlafiyaa eloŋ, unii, awe niŋ epuuk unii, úlafiit eket.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Naŋaa eloŋam, inci aafacakanool kiteyoo. Niŋ inci ñóhooniyoot neyoo insiiŋanoo hátikini, inci fatiyo kaamuuyen enkuu eloŋam púlooŋ.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Antúŋ niŋ uloŋut le fo fiye, anti ukaay fo ñésupak Esipt núuñohoonii.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Paapaa ateyii Israyel naasokii: “Fiye míit puume inci inkaakaay íhinu. Ehe eeha innikaakaay ha íhinu: nicoopool ti pupootak pa pitaaluu waah weenape uti mah emme kati niwun wo ati Esipt a: munucu méesuume haaw, múkum, caminkoloŋ, pukoon pistas niŋ pisenket.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Niñahan mañ emma innitooke ma ti pupootak pa pitaaluu, pikee pa an anakanoole apuwas mo toko. Nicoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Fiye nikaay mpacas niŋ Benjamin pati áyiin a.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Alímaati Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ pílik yaanoo kati ataak paket hikaw ti aluu, naakatan Simeyon niŋ Benjamin kápuñohoonii. Niŋ inci fápuul ti epuukam, ímpuul teyii.”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Ta nkapaye ta káakup, nkamemanool aŋa nkañaŋe ya kawun áhampaatiin a nkacoopool mañ emma nkácoopoolii ma ti pítinii píyaañ pa, nkacoopool lompo mikee mañ miti hinoom paliyal. Púful toko, nkawano Esipt niŋ Benjamin, nkacol pati Josef.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Ta Josef naacuke ta nii Benjamin oopa neyii, naayonkal áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eteyoo naasokoo: “Coop payenkuu lati inci. Poñ kapumuk élukuleen immemanool yo kati kali kawaay niŋ inci.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Ayíin a náahin eeha Josef naasokoo ha, naacoop pákayiin paka lati ekumpaan ya eti Josef.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Ta nkasokii ta kanako ti ekumpaan ya eti Josef, nkafe. Nkasokool: “Mañ ma meewasee ma ti pupootak pa putuunaa ti kaakaawool ka kúcook ka muwune kati kacok unaa, nkakallan unaa, nkacoop púfali pa putuunaa, nkáhin unaa pimiikan.”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Ta nkañaŋe ta pinako, nkaloh áhampaatiin a ati píhina pa pakati ekumpaan ya eti Josef nkasokoo:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Ponket, áhampaatiin, unii mpúukeyyookey le hinoom paliyal.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Upuyeno piyetu, incicok nuusiiŋo kati uŋot, núupankin pupootak pa putoonii an óo an naatook ti putum epootak ya eteyoo soŋ eyya naanoome ya paliyal pa. Fiye, núuñahanii mo.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Núucoopoolii lompo mikee mañ miti hinoom nene paliyal. Umíit ayme awase mañ ma ti pupootak pa putoonii.”
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ayíin a naañahanii: “Níwaayeen timpi nife. Aŋuu Pútuun pa pitaaluu, Pútuun pa piti paapaa ataaluu, puwase hisaanumate eehuu ti pupootak pa pitaaluu. Mañ ma mitaaluu inci saye mo.” Púful toko náakatanii Simeyon, náacoopiyoo teyii.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Pamuusal eehuu, naanakanii ti ekumpaan ya eti Josef, náacoopiyii man kapuñow wootii naawun púfali pa piteyii pahoonal.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Nkáfulanii waah ewwa nkácoopoolii wa kati kawun Josef le niŋ pácolaliyoo hili kawaay, kaatuko kámeyimeyi nii neyoo nkakaakaay hili.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Ta Josef náacolii ta ti ekumpaan ya eteyoo, nkawufanoo kawun enka nkácoopiyoo ka, nkákilipo hátikinoo ñuhooŋuyii t’etaam.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Naacakanii puume nkayem, naasokii: “Paapaa ataaluu eemaamane ya aŋa ínnikupaam ya kiteyoo, fo aloŋaa kaloŋa? Oopa kásuumaayoo?”
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Nkañahanoo: “Amiikan a atii, paapaa atoonii, aloŋaa kaloŋa, oopa kásuumaayoo.” Nene kákilipo ñuhooŋuyii t’etaam.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Josef naacuk atuwoo Benjamin, íññaa ateyoo añiinoo, naacakanii: “Fo aŋe ayem kahiineen ka kitaaluu aŋa ínnikupaam ya kiteyoo?” Nkañahanoo: “Ee.” Naasok Benjamin: “Alímaati Pútuun pa piyeno niŋ awe añiinam.”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Eehe nihinako Josef meemak ta naacuke ta atuwoo, naahiliikan apiŋes la afaaponko apukooŋ. Naanako lati ékaap ya eteyoo naakooŋ.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Ta naafatane ta, naañow puhooŋuyoo náafulii naacocokanoolo naasok: “Niwas kawaay ka.”
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Nkawasoo citeeteyoo, nkáwasii ñúnuwoo niŋ atuwoo citeeteyii, pakati Esipt kéeyonkaliyee ka hili nkawasee lompo citeeteyii kamma nkañaŋut hili niŋ Pihiburu pa, kaatuko meeñeya pakati Esipt kati kali neyii nantoonool.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Josef ñúnuwoo niŋ atuwoo nkayenanee kapucoonool neyoo samat nii fa nkáfaloole fa, píyaañ ti áyaañ a fo ti kahiineen ka. Nkayeno písincanool, ínnimii meemak.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Josef náahin kapitaakii ti paliyal pa peeyem pa hátikinoo nkawufanii. Pale epulaatu ya eti Benjamin ehaŋa pameeŋ fo ñiyema isak pupulaatu pa piti ñúnuwoo. Fiye, nkalaan neyoo fo kákuman.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.