Gênesis 41

Kuloonaay (KRX) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sitiil súsupak sipimuus, amansa ya ati Esipt náayawut. Ti éyawut ya naasiiŋo pukol han ha hiti Nil.
1 Ao final de dois anos, o faraó teve um sonho: Ele estava em pé junto ao rio Nilo,
2 Naacuk síis isak niŋ súsupak seewalla insiluuk ínsifulii ti han ha hiti Nil, insiyeno toko kaahoon haasuwa.
2 quando saíram do rio sete vacas belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
3 Intaako sikee síis siyema isak niŋ súsupak seeŋoota insicecat séefulii ti han ha hiti Nil puson seewalla sa, insisiiŋo ti kantant han ha pukol etenso.
3 Depois saíram do rio mais sete vacas, feias e magras, que foram para junto das outras, à beira do Nilo.
4 Fiye, síis sa seeŋoota sa seececate sa insili síis sa isak niŋ súsupak sa seewalla sa seeluuke sa. Toko amansa ya náayiyiye.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas belas e gordas. Nisso o faraó acordou.
5 Naañoho ti hiŋotu náayawut púsupiyenu. Naacuk ulant isak niŋ úsupak uti uli weewalla nuufom wéeheecalii ti kaalat koonool.
5 Tornou a adormecer e teve outro sonho: Sete espigas de trigo, graúdas e boas, cresciam no mesmo pé.
6 Púful toko nantoonool nuu, naacuk lompo ulant isak niŋ úsupak weesuuce ewwa eyam éefulii ti káahaaŋ tes neesowe. Uŋántiyooŋant loho weewalla wa upayaa éŋantii.
6 Depois brotaram outras sete espigas, mirradas e ressequidas pelo vento leste.
7 Fiye, ulant wa weesuuce wa nuumelan ulant wa weewalla wa weefome wa. Toko amansa ya náayiyiye náapannum nii éyawut naayeniye.
7 As espigas mirradas engoliram as sete espigas graúdas e cheias. Então o faraó acordou; era um sonho.
8 Cipilap, amansa ya naaliim náayonkalii pisincana pa púlooŋ niŋ ñíhampaatiin ña púlooŋ keetaake ka ecuku pakati Esipt. Ta nkácolii ta, naakamanii píyawut pa piteyoo pale an teyii ayinaatoo po káacenkin.
8 Pela manhã, perturbado, mandou chamar todos os magos e sábios do Egito e lhes contou os sonhos, mas ninguém foi capaz de interpretá-los.
9 Ti pikelan, ati hikaw ha ati pifeŋa elaan ya ati amansa ya ati Esipt naasokoo: “Amansa yuu, fíyooy inci náwuniyaa kaamuuyen ka kutoom.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao faraó: "Hoje me lembro de minhas faltas.
10 Hikee hinoom, awe amansa ya áññikene ti unii píhina pa pakatii, inci niŋ ati hikaw ha ati pusowa kúmpuul ka. Inkul unii ti ékuluma ya eti áhampaatiin a ati pufaasa pa pakatii.
10 Certa vez o faraó ficou irado com os seus dois servos e mandou prender-me junto com o chefe dos padeiros, na casa do capitão da guarda.
11 Unii t’ésupak unii núuyawut ti hánant ha hoonool ha, an óo an toonii niŋ éyawutoo niŋ hikaw eteyyo.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho tinha uma interpretação.
12 Ti ékuluma ya intaako kikee kahiineen Ahiburu, amiikan ati áhampaatiin a ati pufaasa pa. Nuukamanoo píyawut pa putoonii, náacenkin an óo an toonii éyawut ya eteyoo.
12 Pois bem, havia lá conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele os interpretou, dando a cada um de nós a interpretação do seu próprio sonho.
13 Intaako samat nii fa naasoke fa: inci, aññahanam páhin pa putoom; ati hikaw ha ati pusowa kúmpuul ka naamukee naawaŋee.”
13 E tudo aconteceu conforme ele nos dissera: eu fui restaurado à minha posição e o outro foi enforcado".
14 Fiye, amansa ya naapoñ kápucoopiyoo Josef. Nkáfulaniyoo ti ékuluma ya mpacas, nkayiin pasenfoo niŋ hikawoo, náasoolo ukee wañ, naakaay piyiiŋo amansa ya.
14 O faraó mandou chamar José, que foi trazido depressa do calabouço. Depois de se barbear e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Amansa ya naasok Josef: “Yáwutaayawut pale an ayinaatam yo káacenkin. Fiye ínsi nii, naakamanee éyawut áyyiniyini yo káacenkin.”
15 O faraó disse a José: "Tive um sonho que ninguém consegue interpretar. Mas ouvi falar que você, ao ouvir um sonho, é capaz de interpretá-lo".
16 Josef naañahan amansa ya: “Inci tom, pale Pútuun pa piyinuu kawufan káacenkin kéesuume.”
16 Respondeu-lhe José: "Isso não depende de mim, mas Deus dará ao faraó uma resposta favorável".
17 Amansa ya naasokoo: “Ehe éyawut ya etoom: pukol kantant ka kiti han ha hiti Nil inci insiiŋiye,
17 Então o faraó contou o sonho a José: "Sonhei que estava de pé, à beira do Nilo,
18 incuk síis siyema isak niŋ súsupak seewalla insiluuk. Insífulii ti han ha sipiyeno toko kaahoon haasuwa.
18 quando saíram do rio sete vacas, belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
19 Nantoonool nuu incuk sikee síis siyema isak niŋ súsupak seeŋoota ínsikuuh insicecat séefulii ti han ha puson seewalla sa. Inci taapala cuk oom síis seeŋoota ti mah ma miti Esipt púlooŋ.
19 Depois saíram outras sete, raquíticas, muito feias e magras. Nunca vi vacas tão feias em toda a terra do Egito.
20 Fiye, síis sa seeŋoota sa insicecat insili síis sa síyaañ sa seeluuke sa.
20 As vacas magras e feias comeram as sete vacas gordas que tinham aparecido primeiro.
21 Pale sipipa so hili, incuk fiye nii siliit kamma insicecate samat nii kúcook kuu. Toko inci íyyiyiye.
21 Mesmo depois de havê-las comido, não parecia que o tivessem feito, pois continuavam tão magras como antes. Então acordei.
22 Púful toko nene yáwut, incuk ulant isak niŋ úsupak uti uli weewalla nuufom wéeheecalii ti kaalat koonool.
22 "Depois tive outro sonho: Vi sete espigas de cereal, cheias e boas, que cresciam num mesmo pé.
23 Incuk lompo ulant isak niŋ úsupak weesolanut nuusuuc ewwa eyam éefulii ti káahaaŋ tes neesowe. Uŋántiyooŋant papayal hiŋantu weewalla wa.
23 Depois delas, brotaram outras sete, murchas e mirradas, ressequidas pelo vento leste.
24 Fiye, ulant wa weesuuce wa nuumelan weenape wa. Píyawut empuu inci inkamane pisincana pa pale an ayinaatam po káacenkin.”
24 As espigas magras engoliram as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de explicá-lo".
25 Josef naañahan amansa ya ati Esipt: “Síyawut sa súsupak sa sitii soonool suu. Pútuun pa pusokuu eeha mpikaakaay ha íhinu.
25 "O faraó teve um único sonho", disse-lhe José. "Deus revelou ao faraó o que ele está para fazer.
26 Síis sa isak niŋ súsupak sa seewalla sa síyisane sitiil isak niŋ súsupak; ulant wa isak ya niŋ úsupak wa weewalla wa lompo úyisane sitiil isak niŋ súsupak, ooto éyawut yoonool.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são também sete anos; trata-se de um único sonho.
27 Síis sa isak niŋ súsupak sa seeŋoota sa insicecat séenowii sa puson seewalla sa síyisane sitiil isak niŋ súsupak; ulant wa weeŋoota wa ewwa eyam ya éefulii ya ti káahaaŋ tes neesowe wa lompo úyisane sitiil isak niŋ súsupak, sitiil siti épankul.
27 As sete vacas magras e feias que surgiram depois das outras, e as sete espigas mirradas, queimadas pelo vento leste, são sete anos. Serão sete anos de fome.
28 Amansa yuu, samat nii fa inci insokuu fa, Pútuun pa píyisanuuyisan eeha mpikaakaay ha íhinu.
28 "É exatamente como eu disse ao faraó: Deus mostrou ao faraó aquilo que ele vai fazer.
29 Sitiil sa isak niŋ súsupak sa seeyem sa ti ékey, kaamaañ ka efikinap meemak ti mah ma púlooŋ miti Esipt.
29 Sete anos de muita fartura estão para vir sobre toda a terra do Egito,
30 Niŋ fúlaa toko, efitaak sikee sitiil isak niŋ súsupak siti épankul, umaañ wa weenape wa efuufiilee ti mah ma miti Esipt, épankul ya éfeepucalool mah ma.
30 mas depois virão sete anos de fome. Então todo o tempo de fartura será esquecido, pois a fome arruinará a terra.
31 Epánkul ya éfeeciiti meemak neewun an átanawuno fala hitaaku ha eeha mpihitaako ha.
31 A fome que virá depois será tão rigorosa que o tempo de fartura não será mais lembrado na terra.
32 Amansa yuu, páawoo Pútuun pa píyisanuuyisan éyawut ya fo ñiyema ñésupak, ooto heekaakaay ha pitaako, pipayoolaa-payool neeho, etipukuuteen ho ti íhinu.
32 O sonho veio ao faraó duas vezes porque a questão já foi decidida por Deus, que se apressa em realizá-la.
33 “Fiye, amansa yuu, mamal an eetaake kunuu naacohato eekaakaay kaamankool mah ma miti Esipt.
33 "Procure agora o faraó um homem criterioso e sábio e coloque-o no comando da terra do Egito.
34 Amansa yuu, aañaŋaa kaasiiŋan ti mah ma pakati kikaw payenka efinkacoop ti pakan paka himpaac hoonool ti kimpaac isak. Kañaŋaa ho íhinu ti sitiil sa isak niŋ súsupak sa siti kaamaañ ka keenape ka.
34 O faraó também deve estabelecer supervisores para recolher um quinto da colheita do Egito durante os sete anos de fartura.
35 Kasayool paliyal pa púlooŋ piti sitiil ensuu seeyem sa ti ékey. Ti kayine enka ankaakaayii ka kawufan, kaconcenool paliyal pa ti ñileefaan ña ñiti amansa ya ñeeyem ña ti pisaatee pa nkafaas ño.
35 Eles deverão recolher o que puderem nos anos bons que virão e fazer estoques de trigo que, sob o controle do faraó, serão armazenados nas cidades.
36 Fiyuu mah ma miti Esipt efimitaak pamankal piti sitiil sa isak niŋ súsupak sa siti épankul ya, ancuk épankul ya étepucalool mah ma.”
36 Esse estoque servirá de reserva para os sete anos de fome que virão sobre o Egito, para que a terra não seja arrasada pela fome. "
37 Hilim ha hiti Josef níhisuum amansa ya niŋ píhina pa pakateyoo púlooŋ.
37 O plano pareceu bom ao faraó e a todos os seus conselheiros.
38 Fiye amansa ya naasok píhina pa pakateyoo: “Ayíin a aŋe oopa ameeŋe niŋ Kunuu ka kiti Pútuun pa. Fo efuutaakaa akee eecuke nii akina?”
38 Por isso o faraó lhes perguntou: "Será que vamos achar alguém como este homem, em quem está o espírito divino? "
39 Púful toko amansa ya naasok Josef: “Páawoo Pútuun pa píyisanooluu eehuu púlooŋ, an átayini hitaaku kunuu naacohato samat nii awe.
39 Disse, pois, o faraó a José: "Uma vez que Deus lhe revelou todas essas coisas, não há ninguém tão criterioso e sábio como você.
40 Aafayeno ati hikaw ha ati cáwii ca citoom, pakan paka pakati mah ma púlooŋ éfikatuul kilim ka kitii. Elemeyu ya etoom lamma efeewufanam kayine ti awe.”
40 Você terá o comando de meu palácio, e todo o meu povo se sujeitará às suas ordens. Somente em relação ao trono serei maior que você".
41 Fiye amansa ya naasok Josef: “Sincan, inci ufanuu kayine ti mah ma miti Esipt púlooŋ.”
41 E o faraó prosseguiu: "Entrego a você agora o comando de toda a terra do Egito".
42 Amansa ya naawaat ekop ya eti himansate ha ti hisiikoo, naawas yo ti hisiik Josef, náasooloo wañ wéeciita hinoom naawasoo ti ekun keenoo eti sanoo.
42 Em seguida o faraó tirou do dedo o seu anel de selar e o colocou no dedo de José. Mandou-o vestir linho fino e colocou uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Púful toko náayuukoo ti saleet ya ésupiyenu ya eteyoo, pakan paka nkayeno hiceeku: “Nihaaso!” Fiyuu amansa ya ati Esipt naawufane Josef kayine ti mah ma miteyoo púlooŋ.
43 Também o fez subir em sua segunda carruagem real, e à frente os arautos iam gritando: "Abram caminho! " Assim José foi colocado no comando de toda a terra do Egito.
44 Amansa ya naasok Josef: “Inci yem amansa ya ati Esipt pale ti mah ma púlooŋ an átaseepin epeesoo niŋ aawufanutoo oom kayine.”
44 Disse ainda o faraó a José: "Eu sou o faraó, mas sem a sua palavra ninguém poderá levantar a mão nem o pé em todo o Egito".
45 Eehuu hipimuus, amansa ya naalu Josef caacaw ca Safenat-Paneyah. Naawufanoo aal caacawoo Asenat ámaacul a ati Poti-Fela awaaseena ati saatee ya eti On. Josef naakaawool mah ma púlooŋ miti Esipt.
45 O faraó deu a José o nome de Zafenate-Panéia e lhe deu por mulher Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois José foi inspecionar toda a terra do Egito.
46 Josef ti sitiiloo áwii niŋ ŋaasuwan (30) náayaañe páhin ti amansa ya ati Esipt. Naakatan amansa ya naakaay kaafiitanool mah ma.
46 José tinha trinta anos de idade quando começou a servir ao faraó, rei do Egito. Ele se ausentou da presença do faraó e foi percorrer todo o Egito.
47 Samat nii fa Josef naasoke fa, etaam ya neepuk meemak fo sitiil isak niŋ súsupak.
47 Durante os sete anos de fartura a terra teve grande produção.
48 Ti oom sitiil isak niŋ súsupak sa, Josef naaconcenool paliyal pa naamank po ti pisaatee pa. Ti saatee óo saatee naamank paliyal pa péefulii pa ti ukit wa wéekinkoolii wa.
48 José recolheu todo o excedente dos sete anos de fartura no Egito e o armazenou nas cidades. Em cada cidade ele armazenava o trigo colhido nas lavouras das redondezas.
49 Fiye Josef naaconcenool paliyal peemeeŋe meeŋ, pimeeŋaameeŋ samat nii esiya ya eti kaatii ka. Ti pikelan, nkáyekuno kafinu etewwo kaatuko kayinoolaat.
49 Assim José estocou muito trigo, como a areia do mar. Tal era a quantidade que ele parou de anotar, porque ia além de toda medida.
50 Etiil ya éyaañ ya eti épankul ya énakoonumii, Josef aaloo Asenat, ámaacul a ati Poti-Fela awaaseena ya ati saatee ya eti On, naapukoo epuuk pikampaani pákasupak.
50 Antes dos anos de fome, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, deu a José dois filhos.
51 Josef naalu ácook a caacaw ca Manase (ekina eyem “kayankanan an apifiil”), kaatuko asok: “Pútuun pa piyankananaam-yankanan pifiil kúnuul ka kutoom púlooŋ niŋ píkatinool pa putoom niŋ miin ma mutoom.”
51 Ao primeiro, José deu o nome de Manassés, dizendo: "Deus me fez esquecer todo o meu sofrimento e toda a casa de meu pai".
52 Kahiineen ka, naalu ko caacaw ca Efreem (ekina eyem “íhinu an apupukool”), kaatuko asok: “Pútuun pa píhinaamhin pupukool ti mah emme miti kúnuul ka kutoom.”
52 Ao segundo filho chamou Efraim, dizendo: "Deus me fez prosperar na terra onde tenho sofrido".
53 Ti mah ma miti Esipt, sitiil sa isak niŋ súsupak sa siti hitaaku ha insipa.
53 Assim chegaram ao fim os sete anos de fartura no Egito,
54 Fiye, sitiil sa isak niŋ súsupak sa siti épankul ya ínsiyaañ, samat nii fa Josef naasoke fa hínum. Epánkul neeyeno ti mikee mah ma púlooŋ kaatuko mitaakut paliyal, pale Esipt púlooŋ neetaak paliyal.
54 e começaram os sete anos de fome, como José tinha predito. Houve fome em todas as terras, mas em todo o Egito havia alimento.
55 Ta épankul ya neeyeniye ta niŋ pakati Esipt púlooŋ, nkakaay pati amansa ya kaluum paliyal. Pale amansa ya naañahanii: “Nikaay pati Josef ínnihin eeha afaasok ha aluu.”
55 Quando todo o Egito começou a sofrer com a fome, o povo clamou ao faraó por comida, e este respondeu a todos os egípcios: "Dirijam-se a José e façam o que ele disser".
56 Ta épankul ya neeyeniye ta ti mah ma púlooŋ, Josef náapankin ñileefaan ña kati anooman pakati Esipt. Kaatuko épankul ya etaakaataak sempe ti mah ma púlooŋ miti Esipt.
56 Quando a fome já se havia espalhado por toda a terra, José mandou abrir os locais de armazenamento e começou a vender trigo aos egípcios, pois a fome se agravava em todo o Egito.
57 Pakan paka nkáfulii ti mikee mah ma púlooŋ kápinkakey Esipt hinoom paliyal ti Josef kamma épankul ya neeseeñe ti púlunta pa púlooŋ.
57 E de toda a terra vinha gente ao Egito para comprar trigo de José, porquanto a fome se agravava em toda parte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.