Gênesis 35
Kuloonaay (KRX) vs NVT
1 Hikee hinoom, Pútuun pa mpusok Jakob: “Lito! Silo incaayeno Petel, illutam po kaaciin, inci Pútuun pa péeyisanooliye pa ti awe ta ayyeniye ta katey púnuwi Esawu.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Jakob naasok miin ma miteyoo niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ: “Nífulan pínaati pa pitaaluu innikuulanoolo inniwaso ukee wañ.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Innimemanoolo upusiliyaa Petel. Falut po kaaciin kiti Pútuun pa peeyiiŋiyaam pa ti hinoom ha eeha inci iyyeniye ha ti páciite. Pikina piyeniye niŋ inci pan óo pan pa inci inkaaye.”
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Fiye, nkawufan Jakob pínaati pa piteyii púlooŋ niŋ pukop pa peeyeniye pa ti unuuwii. Jakob naahokan po púlooŋ t’etaam enuun ya enfakat ya pukol Sikem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Ta nkayeniye ta pikaayu, Pútuun pa mpúwananii ewatate enfakat ti pakan paka pakati pisaatee pa péekinkoolii pa, ancuk an timpi áhaañiyii kawawantan kati alaakiyii.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Jakob naacol Lus (ekina nkasok Petel) ti mah ma miti Kanaan, niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Toko, naalut kaaciin naalu toko caacaw ca El-Petel (ekina eyem “Pútuun pa piti Petel”) kaatuko toko Pútuun pa mpíyisanooliye teyoo ta naayeniye ta katey púnuwoo Esawu.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Po lompo Debora amiikan a ati Rebeka éehinoo ya pampaani naakete, naahokee pukol Petel t’etaam enuun enfakat. Kápiliŋ oom hinoom nkayonkal yo “Enuun ya eti Pukooŋ pa”.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Pútuun pa nene píyisanoolo ti Jakob ti saatee ya eti Petel, loho áñohooniyoo ápufulii Mesopotami, mpisampanoo.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Mpusokoo: “Caacawi Jakob, pale aatinene yonkalee Jakob. Písik fíyooy caacawi eficiyeno Israyel.” Fiyuu Pútuun pa mpuluwoo caacaw ca Israyel.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Nene pusokoo: “Inci yem Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ. Pukool immeeŋ epuuk. Inci fáhini aapiyeno maamaa ati síi focaa kayoŋ písii. Pumansa efikapukee ti miin ma mitii.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Mah emma inci uwwufane ma Abraham niŋ Isaak, inci fawufani mo. Po hátikin, inci fawufan mo lompo keesokuu maamaa.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 Púful toko, Pútuun pa mpikatoo la mpiyeniye la káakup neyoo mpikaay.
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 Jakob naasiiŋan toko énankiin, naaniis teyyo elaan apisampan yo naanuc yo niŋ miyoomeen.
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 La Pútuun pa mpúkupe la neyoo, Jakob naalu toko caacaw ca Petel (ekina eyem “ekumpaan ya eti Pútuun pa”).
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Jakob niŋ miin ma miteyoo nkáful Petel. Saatee ya eti Efalata neeloŋ néelaaŋe; fiye, Rasel íyyiŋooliyoo, hipuku ha hiteyoo nihiseeñ.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Ta Rasel naayeniye ta hipuku niŋ ñíseeña, aloŋana ya naasokoo: “Timpi fe, nene cikampaani.”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Pale Rasel naayeno ti putum eket. Ta naayeniye ta eket, naalu cikampaani ca caacaw ca Ben-Oni (ekina eyem “añii ati ñíseeñayam”). Pale Jakob naalu cikampaani ca caacaw ca Benjamin (ekina eyem “añii ati epees yáali”).
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Fiyuu Rasel naakete naahokee ti pítin pa piti Efalata (ekina nkasok fiye Betelehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Jakob naasiiŋan énankiin ti hiyaak ha hiti Rasel. Enánkiin eyyuu uyya toko fo fíyooy.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Israyel nene atoosan ékuut ya eteyoo naamuusaa Mikatal-Etel.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Ta Israyel naayeniye ta ti oom mah, Ruben naahinto niŋ Piluha, akee aal a amiikan a aŋa paapaa ateyoo naasaye ya. Israyel náasi ho.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Leya epuukoo kayem: Ruben, añii ya áyaañ a ati Jakob, Simeyon, Lewi, Juda, Isakaal niŋ Sepulun.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Rasel epuukoo kayem: Josef niŋ Benjamin.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Piluha, amiikan a ati Rasel, epuukoo kayem: Dan niŋ Nafatali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Silupa, amiikan a ati Leya, epuukoo kayem: Gad niŋ Asel.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Fiye, Jakob naañoho lati Paapaa ateyoo Isaak ti saatee ya eti Mamule pukol Kiliyat-Alepa (ekina nkasok fiye Hepolon). Po Abraham niŋ Isaak nkakine hínum samat nii ekaawoola.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.