Gênesis 35
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Hikee hinoom, Pútuun pa mpusok Jakob: “Lito! Silo incaayeno Petel, illutam po kaaciin, inci Pútuun pa péeyisanooliye pa ti awe ta ayyeniye ta katey púnuwi Esawu.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Jakob naasok miin ma miteyoo niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ: “Nífulan pínaati pa pitaaluu innikuulanoolo inniwaso ukee wañ.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 Innimemanoolo upusiliyaa Petel. Falut po kaaciin kiti Pútuun pa peeyiiŋiyaam pa ti hinoom ha eeha inci iyyeniye ha ti páciite. Pikina piyeniye niŋ inci pan óo pan pa inci inkaaye.”
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Fiye, nkawufan Jakob pínaati pa piteyii púlooŋ niŋ pukop pa peeyeniye pa ti unuuwii. Jakob naahokan po púlooŋ t’etaam enuun ya enfakat ya pukol Sikem.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Ta nkayeniye ta pikaayu, Pútuun pa mpúwananii ewatate enfakat ti pakan paka pakati pisaatee pa péekinkoolii pa, ancuk an timpi áhaañiyii kawawantan kati alaakiyii.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Jakob naacol Lus (ekina nkasok Petel) ti mah ma miti Kanaan, niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Toko, naalut kaaciin naalu toko caacaw ca El-Petel (ekina eyem “Pútuun pa piti Petel”) kaatuko toko Pútuun pa mpíyisanooliye teyoo ta naayeniye ta katey púnuwoo Esawu.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Po lompo Debora amiikan a ati Rebeka éehinoo ya pampaani naakete, naahokee pukol Petel t’etaam enuun enfakat. Kápiliŋ oom hinoom nkayonkal yo “Enuun ya eti Pukooŋ pa”.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Pútuun pa nene píyisanoolo ti Jakob ti saatee ya eti Petel, loho áñohooniyoo ápufulii Mesopotami, mpisampanoo.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 Mpusokoo: “Caacawi Jakob, pale aatinene yonkalee Jakob. Písik fíyooy caacawi eficiyeno Israyel.” Fiyuu Pútuun pa mpuluwoo caacaw ca Israyel.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Nene pusokoo: “Inci yem Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ. Pukool immeeŋ epuuk. Inci fáhini aapiyeno maamaa ati síi focaa kayoŋ písii. Pumansa efikapukee ti miin ma mitii.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Mah emma inci uwwufane ma Abraham niŋ Isaak, inci fawufani mo. Po hátikin, inci fawufan mo lompo keesokuu maamaa.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Púful toko, Pútuun pa mpikatoo la mpiyeniye la káakup neyoo mpikaay.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Jakob naasiiŋan toko énankiin, naaniis teyyo elaan apisampan yo naanuc yo niŋ miyoomeen.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 La Pútuun pa mpúkupe la neyoo, Jakob naalu toko caacaw ca Petel (ekina eyem “ekumpaan ya eti Pútuun pa”).
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Jakob niŋ miin ma miteyoo nkáful Petel. Saatee ya eti Efalata neeloŋ néelaaŋe; fiye, Rasel íyyiŋooliyoo, hipuku ha hiteyoo nihiseeñ.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Ta Rasel naayeniye ta hipuku niŋ ñíseeña, aloŋana ya naasokoo: “Timpi fe, nene cikampaani.”
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Pale Rasel naayeno ti putum eket. Ta naayeniye ta eket, naalu cikampaani ca caacaw ca Ben-Oni (ekina eyem “añii ati ñíseeñayam”). Pale Jakob naalu cikampaani ca caacaw ca Benjamin (ekina eyem “añii ati epees yáali”).
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Fiyuu Rasel naakete naahokee ti pítin pa piti Efalata (ekina nkasok fiye Betelehem).
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Jakob naasiiŋan énankiin ti hiyaak ha hiti Rasel. Enánkiin eyyuu uyya toko fo fíyooy.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Israyel nene atoosan ékuut ya eteyoo naamuusaa Mikatal-Etel.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Ta Israyel naayeniye ta ti oom mah, Ruben naahinto niŋ Piluha, akee aal a amiikan a aŋa paapaa ateyoo naasaye ya. Israyel náasi ho.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Leya epuukoo kayem: Ruben, añii ya áyaañ a ati Jakob, Simeyon, Lewi, Juda, Isakaal niŋ Sepulun.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rasel epuukoo kayem: Josef niŋ Benjamin.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Piluha, amiikan a ati Rasel, epuukoo kayem: Dan niŋ Nafatali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Silupa, amiikan a ati Leya, epuukoo kayem: Gad niŋ Asel.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Fiye, Jakob naañoho lati Paapaa ateyoo Isaak ti saatee ya eti Mamule pukol Kiliyat-Alepa (ekina nkasok fiye Hepolon). Po Abraham niŋ Isaak nkakine hínum samat nii ekaawoola.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.