Gênesis 35

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hikee hinoom, Pútuun pa mpusok Jakob: “Lito! Silo incaayeno Petel, illutam po kaaciin, inci Pútuun pa péeyisanooliye pa ti awe ta ayyeniye ta katey púnuwi Esawu.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Jakob naasok miin ma miteyoo niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ: “Nífulan pínaati pa pitaaluu innikuulanoolo inniwaso ukee wañ.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Innimemanoolo upusiliyaa Petel. Falut po kaaciin kiti Pútuun pa peeyiiŋiyaam pa ti hinoom ha eeha inci iyyeniye ha ti páciite. Pikina piyeniye niŋ inci pan óo pan pa inci inkaaye.”
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Fiye, nkawufan Jakob pínaati pa piteyii púlooŋ niŋ pukop pa peeyeniye pa ti unuuwii. Jakob naahokan po púlooŋ t’etaam enuun ya enfakat ya pukol Sikem.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Ta nkayeniye ta pikaayu, Pútuun pa mpúwananii ewatate enfakat ti pakan paka pakati pisaatee pa péekinkoolii pa, ancuk an timpi áhaañiyii kawawantan kati alaakiyii.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Jakob naacol Lus (ekina nkasok Petel) ti mah ma miti Kanaan, niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Toko, naalut kaaciin naalu toko caacaw ca El-Petel (ekina eyem “Pútuun pa piti Petel”) kaatuko toko Pútuun pa mpíyisanooliye teyoo ta naayeniye ta katey púnuwoo Esawu.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Po lompo Debora amiikan a ati Rebeka éehinoo ya pampaani naakete, naahokee pukol Petel t’etaam enuun enfakat. Kápiliŋ oom hinoom nkayonkal yo “Enuun ya eti Pukooŋ pa”.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Pútuun pa nene píyisanoolo ti Jakob ti saatee ya eti Petel, loho áñohooniyoo ápufulii Mesopotami, mpisampanoo.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Mpusokoo: “Caacawi Jakob, pale aatinene yonkalee Jakob. Písik fíyooy caacawi eficiyeno Israyel.” Fiyuu Pútuun pa mpuluwoo caacaw ca Israyel.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Nene pusokoo: “Inci yem Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ. Pukool immeeŋ epuuk. Inci fáhini aapiyeno maamaa ati síi focaa kayoŋ písii. Pumansa efikapukee ti miin ma mitii.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Mah emma inci uwwufane ma Abraham niŋ Isaak, inci fawufani mo. Po hátikin, inci fawufan mo lompo keesokuu maamaa.”
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Púful toko, Pútuun pa mpikatoo la mpiyeniye la káakup neyoo mpikaay.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Jakob naasiiŋan toko énankiin, naaniis teyyo elaan apisampan yo naanuc yo niŋ miyoomeen.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 La Pútuun pa mpúkupe la neyoo, Jakob naalu toko caacaw ca Petel (ekina eyem “ekumpaan ya eti Pútuun pa”).
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Jakob niŋ miin ma miteyoo nkáful Petel. Saatee ya eti Efalata neeloŋ néelaaŋe; fiye, Rasel íyyiŋooliyoo, hipuku ha hiteyoo nihiseeñ.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Ta Rasel naayeniye ta hipuku niŋ ñíseeña, aloŋana ya naasokoo: “Timpi fe, nene cikampaani.”
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Pale Rasel naayeno ti putum eket. Ta naayeniye ta eket, naalu cikampaani ca caacaw ca Ben-Oni (ekina eyem “añii ati ñíseeñayam”). Pale Jakob naalu cikampaani ca caacaw ca Benjamin (ekina eyem “añii ati epees yáali”).
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Fiyuu Rasel naakete naahokee ti pítin pa piti Efalata (ekina nkasok fiye Betelehem).
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Jakob naasiiŋan énankiin ti hiyaak ha hiti Rasel. Enánkiin eyyuu uyya toko fo fíyooy.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Israyel nene atoosan ékuut ya eteyoo naamuusaa Mikatal-Etel.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Ta Israyel naayeniye ta ti oom mah, Ruben naahinto niŋ Piluha, akee aal a amiikan a aŋa paapaa ateyoo naasaye ya. Israyel náasi ho.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Leya epuukoo kayem: Ruben, añii ya áyaañ a ati Jakob, Simeyon, Lewi, Juda, Isakaal niŋ Sepulun.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Rasel epuukoo kayem: Josef niŋ Benjamin.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Piluha, amiikan a ati Rasel, epuukoo kayem: Dan niŋ Nafatali.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Silupa, amiikan a ati Leya, epuukoo kayem: Gad niŋ Asel.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Fiye, Jakob naañoho lati Paapaa ateyoo Isaak ti saatee ya eti Mamule pukol Kiliyat-Alepa (ekina nkasok fiye Hepolon). Po Abraham niŋ Isaak nkakine hínum samat nii ekaawoola.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 — ausente —
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.