Gênesis 35
Kuloonaay (KRX) vs ACF
1 Hikee hinoom, Pútuun pa mpusok Jakob: “Lito! Silo incaayeno Petel, illutam po kaaciin, inci Pútuun pa péeyisanooliye pa ti awe ta ayyeniye ta katey púnuwi Esawu.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel, e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu, quando fugiste da face de Esaú teu irmão.
2 Jakob naasok miin ma miteyoo niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ: “Nífulan pínaati pa pitaaluu innikuulanoolo inniwaso ukee wañ.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Tirai os deuses estranhos, que há no meio de vós, e purificai-vos, e mudai as vossas vestes.
3 Innimemanoolo upusiliyaa Petel. Falut po kaaciin kiti Pútuun pa peeyiiŋiyaam pa ti hinoom ha eeha inci iyyeniye ha ti páciite. Pikina piyeniye niŋ inci pan óo pan pa inci inkaaye.”
3 E levantemo-nos, e subamos a Betel; e ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho que tenho andado.
4 Fiye, nkawufan Jakob pínaati pa piteyii púlooŋ niŋ pukop pa peeyeniye pa ti unuuwii. Jakob naahokan po púlooŋ t’etaam enuun ya enfakat ya pukol Sikem.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham em suas mãos, e as arrecadas que estavam em suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Ta nkayeniye ta pikaayu, Pútuun pa mpúwananii ewatate enfakat ti pakan paka pakati pisaatee pa péekinkoolii pa, ancuk an timpi áhaañiyii kawawantan kati alaakiyii.
5 E partiram; e o terror de Deus foi sobre as cidades que estavam ao redor deles, e não seguiram após os filhos de Jacó.
6 Jakob naacol Lus (ekina nkasok Petel) ti mah ma miti Kanaan, niŋ keeyeniye ka neyoo púlooŋ.
6 Assim chegou Jacó a Luz, que está na terra de Canaã (esta é Betel), ele e todo o povo que com ele havia.
7 Toko, naalut kaaciin naalu toko caacaw ca El-Petel (ekina eyem “Pútuun pa piti Petel”) kaatuko toko Pútuun pa mpíyisanooliye teyoo ta naayeniye ta katey púnuwoo Esawu.
7 E edificou ali um altar, e chamou aquele lugar El-Betel; porquanto Deus ali se lhe tinha manifestado, quando fugia da face de seu irmão.
8 Po lompo Debora amiikan a ati Rebeka éehinoo ya pampaani naakete, naahokee pukol Petel t’etaam enuun enfakat. Kápiliŋ oom hinoom nkayonkal yo “Enuun ya eti Pukooŋ pa”.
8 E morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho cujo nome chamou Alom-Bacute.
9 Pútuun pa nene píyisanoolo ti Jakob ti saatee ya eti Petel, loho áñohooniyoo ápufulii Mesopotami, mpisampanoo.
9 E apareceu Deus outra vez a Jacó, vindo de Padã-Arã, e abençoou-o.
10 Mpusokoo: “Caacawi Jakob, pale aatinene yonkalee Jakob. Písik fíyooy caacawi eficiyeno Israyel.” Fiyuu Pútuun pa mpuluwoo caacaw ca Israyel.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. E chamou-lhe Israel.
11 Nene pusokoo: “Inci yem Pútuun pa piti sempe sa púlooŋ. Pukool immeeŋ epuuk. Inci fáhini aapiyeno maamaa ati síi focaa kayoŋ písii. Pumansa efikapukee ti miin ma mitii.
11 Disse-lhe mais Deus: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Mah emma inci uwwufane ma Abraham niŋ Isaak, inci fawufani mo. Po hátikin, inci fawufan mo lompo keesokuu maamaa.”
12 E te darei a ti a terra que tenho dado a Abraão e a Isaque, e à tua descendência depois de ti darei a terra.
13 Púful toko, Pútuun pa mpikatoo la mpiyeniye la káakup neyoo mpikaay.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde falara com ele.
14 Jakob naasiiŋan toko énankiin, naaniis teyyo elaan apisampan yo naanuc yo niŋ miyoomeen.
14 E Jacó pôs uma coluna no lugar onde falara com ele, uma coluna de pedra; e derramou sobre ela uma libação, e deitou sobre ela azeite.
15 La Pútuun pa mpúkupe la neyoo, Jakob naalu toko caacaw ca Petel (ekina eyem “ekumpaan ya eti Pútuun pa”).
15 E chamou Jacó aquele lugar, onde Deus falara com ele, Betel.
16 Jakob niŋ miin ma miteyoo nkáful Petel. Saatee ya eti Efalata neeloŋ néelaaŋe; fiye, Rasel íyyiŋooliyoo, hipuku ha hiteyoo nihiseeñ.
16 E partiram de Betel; e havia ainda um pequeno espaço de terra para chegar a Efrata, e deu à luz Raquel, e ela teve trabalho em seu parto.
17 Ta Rasel naayeniye ta hipuku niŋ ñíseeña, aloŋana ya naasokoo: “Timpi fe, nene cikampaani.”
17 E aconteceu que, tendo ela trabalho em seu parto, lhe disse a parteira: Não temas, porque também este filho terás.
18 Pale Rasel naayeno ti putum eket. Ta naayeniye ta eket, naalu cikampaani ca caacaw ca Ben-Oni (ekina eyem “añii ati ñíseeñayam”). Pale Jakob naalu cikampaani ca caacaw ca Benjamin (ekina eyem “añii ati epees yáali”).
18 E aconteceu que, saindo-se-lhe a alma (porque morreu), chamou-lhe Benoni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Fiyuu Rasel naakete naahokee ti pítin pa piti Efalata (ekina nkasok fiye Betelehem).
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata; que é Belém.
20 Jakob naasiiŋan énankiin ti hiyaak ha hiti Rasel. Enánkiin eyyuu uyya toko fo fíyooy.
20 E Jacó pôs uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Israyel nene atoosan ékuut ya eteyoo naamuusaa Mikatal-Etel.
21 Então partiu Israel, e estendeu a sua tenda além de Migdal Eder.
22 Ta Israyel naayeniye ta ti oom mah, Ruben naahinto niŋ Piluha, akee aal a amiikan a aŋa paapaa ateyoo naasaye ya. Israyel náasi ho.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. E eram doze os filhos de Jacó.
23 Leya epuukoo kayem: Ruben, añii ya áyaañ a ati Jakob, Simeyon, Lewi, Juda, Isakaal niŋ Sepulun.
23 Os filhos de Lia: Rúben, o primogênito de Jacó, depois Simeão e Levi, e Judá, e Issacar e Zebulom;
24 Rasel epuukoo kayem: Josef niŋ Benjamin.
24 Os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Piluha, amiikan a ati Rasel, epuukoo kayem: Dan niŋ Nafatali.
25 E os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Silupa, amiikan a ati Leya, epuukoo kayem: Gad niŋ Asel.
26 E os filhos de Zilpa, serva de Lia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Fiye, Jakob naañoho lati Paapaa ateyoo Isaak ti saatee ya eti Mamule pukol Kiliyat-Alepa (ekina nkasok fiye Hepolon). Po Abraham niŋ Isaak nkakine hínum samat nii ekaawoola.
27 E Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 E foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 E Isaque expirou, e morreu, e foi recolhido ao seu povo, velho e farto de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.