Gênesis 29
Kuloonaay (KRX) vs NAA
1 Jakob apiyeno kaahankan pítin pa piteyoo, naahiiŋ pa caanak ca íncifulii pa.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Hikee hinoom, naacuk ésaapun t’elampa, niŋ sikoolee síhaaciil siti písaacii seehintiye pukol eteyyo kaatuko ti ésaapun ya mpiyookee man pipilaan. Intaak énankiin enfakat eyya nepank putum ésaapun ya.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Tan óo tan písaacii pa mpuconcooliye toko, pufaasa pa nkápalinkan énankiin ya, nkawun pukoolee pa pipilaan. Niŋ pipayaa pálaani, nene kápalinkan énankiin ya epipank putum ésaapun ya.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Fiye, Jakob naasok pufaasa pa: “Pakanam, aluu pakati peyme?” Nkañahanoo: “Unii pakati Halan.”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Naasokii: “Nímeyimeyi Laban, Nahol eesokoo maamaa?” Nkañahanoo: “Ee úmeyiyoomeyi.”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Nene asokii: “Oopa kásuumaayoo?” Nkañahanoo: “Ee oopa kásuumaayoo. Aha ámaacul a ateyoo Rasel ti ékey niŋ koolee ya.”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Jakob naasokii: “Nisincan pisiya pa puloŋaaloŋ, túuniit fala kaaconcoolan písaacii pa. Niwun po pipilaan inniñahan po ti káahoonanuma.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Nkañahanoo: “Uyinaat, taamanta pukoolee pa púlooŋ puconcooliit. Niŋ puconcooliyaa, tempo conko énankiin ya eeyem ya ti putum ésaapun ya éfeepalinkanee, nuuwun po pipilaan.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Akina ti káakup neyii, Rasel náacolii niŋ písaacii pa piti paapaa ateyoo kaatuko akina afaasa.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Ta Jakob naacuke ta Rasel añii ya ámaacul a ati áasiyoo Laban, niŋ písaacii pa piti áasiyoo Laban, naakaay náapalinkan énankiin ya naawun písaacii pa piti áasiyoo pipilaan.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jakob naasumpool Rasel náayaañ pukooŋ meemak.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Naakaman Rasel nii akina ati miin ma miti paapaa ateyoo, añii ya ati Rebeka. Fiye, Rasel naatey apicaakaman ho paapaa ateyoo.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Laban niŋ pásiyaloo kiti ásanfunoo Jakob, naatey apicaapaakoolanoo. Naaŋoonoo naasumpooloo naacoopoo ti ekumpaan ya eteyoo. Jakob naakamanoo púlooŋ heetaakiye ha.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Fiye Laban naasokoo: “Awe atoom tíktik!” Jakob naayeno hiim púmpuluŋ lati Laban.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Hikee hinoom Laban naasok Jakob: “Awe anam pale, ewunut ánhinaam haahaw. Weyme állafiye upuyeno cooy ya etii?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Tempo, Laban naataak púmaacul pákasupak. Ahámpaatiin a caacawoo Leya, kahiineen ka caacaw etenko Rasel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Leya ñíkinoo ñeemise pale Rasel himuumoo heewalla ecuumaka ámaacul.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Jakob náalafi Rasel. Naasok Laban: “Inci píhin taawe fo sitiil isak niŋ súsupak kati sa Rasel ámaacul a atii kahiineen ka.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Laban naañahanoo: “Fisakaam puwufaniyoo, inci cáawufanumoo akee áyiin. Maayeniyaa!”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Fiyuu Jakob náahine sitiil isak niŋ súsupak ti Laban kati áyini hitaaku Rasel, pale pálafi pa piteyoo mpuwun sitiil sa insimuus samat nii kunoom.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Fiye naasok Laban: “La maatahoolaa la colaa, ufanam aalam upunimo.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Laban náayonkalii pikinooloo púlooŋ náahin pahaaño piti esa.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Pale hánant ha, kati acoop kahiineen ka Rasel, naacoop áhampaatiin a Leya pati Jakob, Jakob naahinto neyoo.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Laban naawufan amiikanoo aal Silupa apiyeno amiikan a ati añiinoo Leya.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Cipilap Jakob náapannum nii, niŋ Leya naayeniye! Naacaasok Laban: “Weyme ánhinaam fiye? Rasel awune inci ínhin taawe, weyme uwune ancaakoolam?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Laban naañahanoo: “Ti cosaan ya etoonii, kahiineen kítikinantoo pinimo púnuwoo.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Hankan lóokuŋ ya eti esa ya niŋ áhampaatiin a. Niŋ aapayaa, nuuwufani kahiineen ka lompo, pale aañaŋaam páhin sikee sitiil isak niŋ súsupak.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Jakob naacoon, naahankan lóokuŋ ya eti esa ya niŋ Leya. Púful toko Laban naawufanoo añiinoo Rasel apisayoo.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Naawufan amiikanoo aal Piluha apiyeno amiikan a ati añiinoo Rasel.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Jakob naahinto lompo niŋ Rasel náalafiyoo pihaŋ Leya. Náahin ti Laban sikee sitiil isak niŋ súsupak.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Ta Ateeteyo naacuke ta nii Jakob álafiit Leya, náahinoo apiyeso; pale Rasel naayeno caakonta.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Leya naasa munow naapuk cikampaani naalu co caacaw ca Ruben (ekina eyem “nisincan, cikampaani!”). Naasok: “Ateeteyo acukaacuk kúnuul ka kutoom; fiye, áyiinam áfaalafiyam.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Nene asa munow músupiyenu naapuk cikampaani naasok: “Kamma Ateeteyo naacuke nii Jakob álafiitam, nene awufanam ciñii ence.” Naalu co caacaw ca Simeyon (ekina eyem “aŋa nási”).
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Leya nene asa munow míhaaciyenu naapuk cikampaani naasok: “Fiye áyiinam áfaalafiyam naakolam meemak kamma inci impukoo mikampaani míhaaciil.” Naalu añii ya caacaw ca Lewi (ekina eyem “hikolu”).
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Nene asa munow mípaakiilenu naapuk cikampaani naasok: “Tempe inci múlaa Ateeteyo.” Naalu co caacaw ca Juda (ekina eyem “hímulu”). Púful toko naasiiŋo kaapukool ka.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.