Gênesis 21
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Ateeteyo naatah kunuuwoo ti Sara samat nii fa naasokoo fa, náahinoo eeha náayinananoo ha.
1 O Senhor visitou Sara, como ele tinha dito, e cumpriu em seu favor o que havia prometido.
2 Sara naasa munow, Abraham ti himaamanoo, náapukiyoo ciñii cikampaani ti caanak enca Pútuun pa mpíyinananoo ca.
2 Sara concebeu e, apesar de sua velhice, deu à luz um filho a Abraão, no tempo fixado por Deus.
3 Ciñii enca Sara naapukoo ca, Abraham naalu co caacaw ca Isaak.
3 Abraão pôs o nome de Isaac ao filho que lhe nascera de Sara.
4 Ta añiinoo Isaak naataake ta kunoom isak niŋ káhaaciil, Abraham naanakanoo samat nii fa Pútuun pa mpusokoo fa.
4 E, passados oito dias do seu nascimento, circuncidou-o, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Abraham ti sitiiloo keme (100) Isaak naapukee.
5 Abraão tinha cem anos, quando nasceu o seu filho Isaac.
6 Sara naasok: “Pútuun pa puwasaam caalenken, an óo an éesiye eeha mpíhinaam ha afaalenken niŋ inci.”
6 Sara disse: "Deus deu-me algo de que rir; e todos aqueles que o souberem se rirão de mim."
7 Púful toko naasok: “Ayme ayina hisoku Abraham nii hikee hinoom Sara áfaacuuwan epuuk? Pale inci pukoopuk cikampaani ti himaamanoo.”
7 E ajuntou: "Quem teria previsto que Sara amamentaria filhos a Abraão? Porque eu lhe dei um filho em sua velhice."
8 Isaak náayankii, Sara náafulanoo ti káacuu. Hinoom eehuu Abraham náahin pahaaño penfakat.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que foi desmamado, Abraão fez uma grande festa.
9 Sara naacuk Ismayel, añii ya aŋa Hakal ati Esipt a naapuke ya Abraham, ti káapalahool niŋ caalenken Isaak.
9 Sara viu que o filho nascido a Abraão de Agar, a egípcia, escarnecia de seu filho Isaac,
10 Fiye Sara naasok Abraham: “Yaan amiikan a aŋuu niŋ añiinoo! Añiinoo átayini pípaacinool hisaanumate ha hitii niŋ añiinam Isaak.”
10 e disse a Abraão: "Expulsa esta escrava com o seu filho, porque o filho desta escrava não será herdeiro com meu filho Isaac."
11 Kilim enkuu nkuwas Abraham kúnuul kenfakat kamma Ismayel lompo naayem añiinoo.
11 Isso desagradou muitíssimo a Abraão, por causa de seu filho Ismael.
12 Pale Pútuun pa mpusokoo: “Timpi liim kiti añii ya niŋ amiikan a atii. Hín eeha púlooŋ Sara naasokuu ha. Kaatuko ti Isaak aafataak miin emma inci íyyinananuu ma.
12 Mas Deus disse-lhe: "Não te preocupes com o menino e com a tua escrava. Faze tudo o que Sara te pedir, pois é de Isaac que nascerá a posteridade que terá o teu nome.
13 Inci fáhin lompo añii ya ati amiikan a atii maamaa ati síi kaatuko akina lompo añiini.”
13 Mas do filho da escrava também farei um grande povo, por ser de tua raça."
14 Eti kacom eteyyo mpucom mic Abraham naacoop kúmpuul niŋ kapaŋ kúwasuma man naameeŋan ko, naanaŋ ko ti káapanti Hakal náawutakanoo añiinoo náafulanii lateyoo. Hakal naayeno kaamuumuusool ti káahaaŋ ka tes kiti Beerseba.
14 No dia seguinte, pela manhã, Abraão tomou pão e um odre de água, e deu-os a Agar, colocando-os às suas costas, e despediu-a com seu filho. Ela partiu, errando pelo deserto de Bersabéia.
15 Ta man ma immipaye ta ti kapaŋ ka naayenan añii ya t’etaam cinuun.
15 Acabada a água do odre, deixou o menino sob um arbusto,
16 Púful toko naayeno pílaaŋ máamun pawantal hiŋaaceen náapaho, naasokoolo: “Inci yinaat kaasincan añiinam ti eket.” Naayeno pukooŋ. Ismayel ti putum eket|alt="Ismael entre la mort" src="CO00659B.TIF" size="col" ref="21:16"
16 e foi assentar-se em frente, à distância de um tiro de flecha, "porque, dizia ela, não quero ver morrer o menino". Ela assentou-se, pois, em frente e pôs-se a chorar.
17 Pútuun pa mpísi pakooŋal añii ya, hilim ha hiti maleekoo ya eti Pútuun pa níhifulii patiila, nihiyonkal Hakal nihisokoo: “Hakal, weyme utaakiye? Timpi fe, kaatuko Pútuun pa písiyaasi añii ya ti pukooŋ la naahintiye la.
17 Deus ouviu a voz do menino, e o anjo de Deus chamou Agar, do céu, dizendo-lhe: "Que tens, Agar? Nada temas, porque Deus ouviu a voz do menino do lugar onde está.
18 Lito incaalitan añii ya incokoo t’epees kaatuko inci fáhin apiyeno maamaa ati síi enfakat.”
18 Levanta-te, toma o menino e tem-no pela mão, porque farei dele uma grande nação."
19 Púful toko, Pútuun pa mpípankin ñíkin Hakal naaŋantan ésaapun. Náacaameeŋanii kapaŋ ka kiteyoo naawufan añii ya apilaan.
19 Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço, onde foi encher o odre, e deu de beber ao menino.
20 Fiye, Pútuun pa mpiyeno niŋ añii ya ta naayeniye ta éyankii ti káahaaŋ tes, naayeno aleemaya ati hiŋaaceen.
20 Deus esteve com este menino. Ele cresceu, habitou no deserto e tornou-se um hábil flecheiro.
21 Naakin ti káahaaŋ ka tes kiti Palan, íññaa ateyoo naawufanoo aal ati mah ma miti Esipt.
21 E habitou no deserto de Farã, e sua mãe tomou para ele uma mulher egípcia.
22 Ti caanak encuu, amansa ya Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkákey nkasok Abraham: “Pútuun pa umpa niŋ awe ti waah óo waah ewwa ánhine.
22 Por aquele tempo, Abimelec, acompanhado de Ficol, general do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Fiye sintoolo hátikin Pútuun pa nii áatiful ti inci, ti epuukam niŋ ti epuukam papukalii. Inci yenaayeno eenape ti awe, awe lompo wen niŋ panap ti inci niŋ ti pakati mah ma emma ankine ma temmo nii akaawoola.”
23 Jura-me, pois, pelo nome de Deus, que não me enganarás, nem a mim, nem a meus filhos, nem aos meus descendentes, mas que usarás para comigo e com a terra onde habitas, da mesma benevolência que eu te tenho testemunhado."
24 Abraham naañahanoo: “Inci sintooliyaa.”
24 "Eu juro", respondeu Abraão.
25 Pale, Abraham naawatan Apimelek kamma ésaapunoo eyya pimiikan Apimelek nkalame.
25 Mas Abraão queixou-se a Abimelec por causa de um poço que os seus homens lhe tinham tirado à força.
26 Apimelek naañahanoo: “Inci míit ayme áhine eehuu, aataapala sokam, pásiyalam eteeho umpe fíyooy.”
26 "Ignoro quem tenha feito isto, respondeu Abimelec; tu mesmo nunca me disseste nada a respeito, e só hoje estou ouvindo falar disso."
27 Fiye, Abraham naacoop písaacii, pifil niŋ síis naawun po Apimelek. Poko t’ésupakii nkaliil písiyool.
27 Abraão tomou então ovelhas e bois e deu-os a Abimelec, e fizeram aliança entre si.
28 Abraham naayenan ti kaapii miyaan mísaacii isak niŋ músupak.
28 Abraão pôs à parte sete jovens ovelhas do rebanho.
29 Apimelek naasok Abraham: “Miyaan mísaacii ma isak niŋ músupak ma emma ayyenane ma ti kaapii, miti weyme?”
29 "Que significam, disse-lhe o rei, estas sete ovelhinhas que puseste à parte?
30 Naañahanoo: “Káluma, coop mo mípiyisan nii aacoonaacoon nii inci wake ésaapun ya.”
30 "Aceitarás de minhas mãos estas sete ovelhinhas, respondeu Abraão, como testemunho de que fui eu que cavei este poço".
31 Ekina ewune nkalu toko caacaw ca Beerseba (ekina eyem “ésaapun eti esintoolo”). Kaatuko poko t’ésupakii toko nkasintooliye.
31 Por isso deu-se àquele lugar o nome de Bersabéia; porque ambos ali tinham jurado.
32 Papayalii hiliilu písiyool pa piteyii Beerseba, Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkañoho ti mah ma miti pakati Filistin.
32 Foi assim que fizeram aliança em Bersabéia. Depois disso, voltou Abimelec para a terra dos filisteus com Ficol, general do seu exército.
33 Abraham naasuk timpiŋ ti mah ma miti Beerseba naaluum toko ti caacaw Ateeteyo, Pútuun pa piti cancowiyaaw.
33 Abraão plantou um tamariz em Bersabéia e invocou ali o nome do Senhor, Deus da eternidade.
34 Naakampan ti mah ma miti pakati Filistin.
34 Abraão habitou muito tempo na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.