Gênesis 21

Kuloonaay (KRX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ateeteyo naatah kunuuwoo ti Sara samat nii fa naasokoo fa, náahinoo eeha náayinananoo ha.
1 E o SENHOR visitou a Sara, como tinha dito; e fez o SENHOR a Sara como tinha prometido.
2 Sara naasa munow, Abraham ti himaamanoo, náapukiyoo ciñii cikampaani ti caanak enca Pútuun pa mpíyinananoo ca.
2 E concebeu Sara, e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, que Deus lhe tinha falado.
3 Ciñii enca Sara naapukoo ca, Abraham naalu co caacaw ca Isaak.
3 E Abraão pôs no filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, o nome de Isaque.
4 Ta añiinoo Isaak naataake ta kunoom isak niŋ káhaaciil, Abraham naanakanoo samat nii fa Pútuun pa mpusokoo fa.
4 E Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando era da idade de oito dias, como Deus lhe tinha ordenado.
5 Abraham ti sitiiloo keme (100) Isaak naapukee.
5 E era Abraão da idade de cem anos, quando lhe nasceu Isaque seu filho.
6 Sara naasok: “Pútuun pa puwasaam caalenken, an óo an éesiye eeha mpíhinaam ha afaalenken niŋ inci.”
6 E disse Sara: Deus me tem feito riso; todo aquele que o ouvir se rirá comigo.
7 Púful toko naasok: “Ayme ayina hisoku Abraham nii hikee hinoom Sara áfaacuuwan epuuk? Pale inci pukoopuk cikampaani ti himaamanoo.”
7 Disse mais: Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar a filhos? Pois lhe dei um filho na sua velhice.
8 Isaak náayankii, Sara náafulanoo ti káacuu. Hinoom eehuu Abraham náahin pahaaño penfakat.
8 E cresceu o menino, e foi desmamado; então Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.
9 Sara naacuk Ismayel, añii ya aŋa Hakal ati Esipt a naapuke ya Abraham, ti káapalahool niŋ caalenken Isaak.
9 E viu Sara que o filho de Agar, a egípcia, o qual tinha dado a Abraão, zombava.
10 Fiye Sara naasok Abraham: “Yaan amiikan a aŋuu niŋ añiinoo! Añiinoo átayini pípaacinool hisaanumate ha hitii niŋ añiinam Isaak.”
10 E disse a Abraão: Ponha fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não herdará com Isaque, meu filho.
11 Kilim enkuu nkuwas Abraham kúnuul kenfakat kamma Ismayel lompo naayem añiinoo.
11 E pareceu esta palavra muito má aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Pale Pútuun pa mpusokoo: “Timpi liim kiti añii ya niŋ amiikan a atii. Hín eeha púlooŋ Sara naasokuu ha. Kaatuko ti Isaak aafataak miin emma inci íyyinananuu ma.
12 Porém Deus disse a Abraão: Não te pareça mal aos teus olhos acerca do moço e acerca da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua descendência.
13 Inci fáhin lompo añii ya ati amiikan a atii maamaa ati síi kaatuko akina lompo añiini.”
13 Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto é tua descendência.
14 Eti kacom eteyyo mpucom mic Abraham naacoop kúmpuul niŋ kapaŋ kúwasuma man naameeŋan ko, naanaŋ ko ti káapanti Hakal náawutakanoo añiinoo náafulanii lateyoo. Hakal naayeno kaamuumuusool ti káahaaŋ ka tes kiti Beerseba.
14 Então se levantou Abraão pela manhã de madrugada, e tomou pão e um odre de água e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela partiu, andando errante no deserto de Berseba.
15 Ta man ma immipaye ta ti kapaŋ ka naayenan añii ya t’etaam cinuun.
15 E consumida a água do odre, lançou o menino debaixo de uma das árvores.
16 Púful toko naayeno pílaaŋ máamun pawantal hiŋaaceen náapaho, naasokoolo: “Inci yinaat kaasincan añiinam ti eket.” Naayeno pukooŋ. Ismayel ti putum eket|alt="Ismael entre la mort" src="CO00659B.TIF" size="col" ref="21:16"
16 E foi assentar-se em frente, afastando-se à distância de um tiro de arco; porque dizia: Que eu não veja morrer o menino. E assentou-se em frente, e levantou a sua voz, e chorou.
17 Pútuun pa mpísi pakooŋal añii ya, hilim ha hiti maleekoo ya eti Pútuun pa níhifulii patiila, nihiyonkal Hakal nihisokoo: “Hakal, weyme utaakiye? Timpi fe, kaatuko Pútuun pa písiyaasi añii ya ti pukooŋ la naahintiye la.
17 E ouviu Deus a voz do menino, e bradou o anjo de Deus a Agar desde os céus, e disse-lhe: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do menino desde o lugar onde está.
18 Lito incaalitan añii ya incokoo t’epees kaatuko inci fáhin apiyeno maamaa ati síi enfakat.”
18 Ergue-te, levanta o menino e pega-lhe pela mão, porque dele farei uma grande nação.
19 Púful toko, Pútuun pa mpípankin ñíkin Hakal naaŋantan ésaapun. Náacaameeŋanii kapaŋ ka kiteyoo naawufan añii ya apilaan.
19 E abriu-lhe Deus os olhos, e viu um poço de água; e foi encher o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 Fiye, Pútuun pa mpiyeno niŋ añii ya ta naayeniye ta éyankii ti káahaaŋ tes, naayeno aleemaya ati hiŋaaceen.
20 E era Deus com o menino, que cresceu; e habitou no deserto, e foi flecheiro.
21 Naakin ti káahaaŋ ka tes kiti Palan, íññaa ateyoo naawufanoo aal ati mah ma miti Esipt.
21 E habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe mulher da terra do Egito.
22 Ti caanak encuu, amansa ya Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkákey nkasok Abraham: “Pútuun pa umpa niŋ awe ti waah óo waah ewwa ánhine.
22 E aconteceu naquele mesmo tempo que Abimeleque, com Ficol, príncipe do seu exército, falou com Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Fiye sintoolo hátikin Pútuun pa nii áatiful ti inci, ti epuukam niŋ ti epuukam papukalii. Inci yenaayeno eenape ti awe, awe lompo wen niŋ panap ti inci niŋ ti pakati mah ma emma ankine ma temmo nii akaawoola.”
23 Agora, pois, jura-me aqui por Deus, que não mentirás a mim, nem a meu filho, nem a meu neto; segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim, e à terra onde peregrinaste.
24 Abraham naañahanoo: “Inci sintooliyaa.”
24 E disse Abraão: Eu jurarei.
25 Pale, Abraham naawatan Apimelek kamma ésaapunoo eyya pimiikan Apimelek nkalame.
25 Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Apimelek naañahanoo: “Inci míit ayme áhine eehuu, aataapala sokam, pásiyalam eteeho umpe fíyooy.”
26 Então disse Abimeleque: Eu não sei quem fez isto; e também tu não mo fizeste saber, nem eu o ouvi senão hoje.
27 Fiye, Abraham naacoop písaacii, pifil niŋ síis naawun po Apimelek. Poko t’ésupakii nkaliil písiyool.
27 E tomou Abraão ovelhas e vacas, e deu-as a Abimeleque; e fizeram ambos uma aliança.
28 Abraham naayenan ti kaapii miyaan mísaacii isak niŋ músupak.
28 pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Apimelek naasok Abraham: “Miyaan mísaacii ma isak niŋ músupak ma emma ayyenane ma ti kaapii, miti weyme?”
29 E Abimeleque disse a Abraão: Para que estão aqui estas sete cordeiras, que puseste à parte?
30 Naañahanoo: “Káluma, coop mo mípiyisan nii aacoonaacoon nii inci wake ésaapun ya.”
30 E disse: Tomarás estas sete cordeiras de minha mão, para que sejam em testemunho que eu cavei este poço.
31 Ekina ewune nkalu toko caacaw ca Beerseba (ekina eyem “ésaapun eti esintoolo”). Kaatuko poko t’ésupakii toko nkasintooliye.
31 Por isso se chamou aquele lugar Berseba, porquanto ambos juraram ali.
32 Papayalii hiliilu písiyool pa piteyii Beerseba, Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkañoho ti mah ma miti pakati Filistin.
32 Assim fizeram aliança em Berseba. Depois se levantou Abimeleque e Ficol, príncipe do seu exército, e tornaram-se para a terra dos filisteus.
33 Abraham naasuk timpiŋ ti mah ma miti Beerseba naaluum toko ti caacaw Ateeteyo, Pútuun pa piti cancowiyaaw.
33 E plantou um bosque em Berseba, e invocou lá o nome do Senhor, Deus eterno.
34 Naakampan ti mah ma miti pakati Filistin.
34 E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.