Gênesis 21
Kuloonaay (KRX) vs NVI
1 Ateeteyo naatah kunuuwoo ti Sara samat nii fa naasokoo fa, náahinoo eeha náayinananoo ha.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 Sara naasa munow, Abraham ti himaamanoo, náapukiyoo ciñii cikampaani ti caanak enca Pútuun pa mpíyinananoo ca.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Ciñii enca Sara naapukoo ca, Abraham naalu co caacaw ca Isaak.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Ta añiinoo Isaak naataake ta kunoom isak niŋ káhaaciil, Abraham naanakanoo samat nii fa Pútuun pa mpusokoo fa.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Abraham ti sitiiloo keme (100) Isaak naapukee.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Sara naasok: “Pútuun pa puwasaam caalenken, an óo an éesiye eeha mpíhinaam ha afaalenken niŋ inci.”
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Púful toko naasok: “Ayme ayina hisoku Abraham nii hikee hinoom Sara áfaacuuwan epuuk? Pale inci pukoopuk cikampaani ti himaamanoo.”
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Isaak náayankii, Sara náafulanoo ti káacuu. Hinoom eehuu Abraham náahin pahaaño penfakat.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Sara naacuk Ismayel, añii ya aŋa Hakal ati Esipt a naapuke ya Abraham, ti káapalahool niŋ caalenken Isaak.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Fiye Sara naasok Abraham: “Yaan amiikan a aŋuu niŋ añiinoo! Añiinoo átayini pípaacinool hisaanumate ha hitii niŋ añiinam Isaak.”
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Kilim enkuu nkuwas Abraham kúnuul kenfakat kamma Ismayel lompo naayem añiinoo.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Pale Pútuun pa mpusokoo: “Timpi liim kiti añii ya niŋ amiikan a atii. Hín eeha púlooŋ Sara naasokuu ha. Kaatuko ti Isaak aafataak miin emma inci íyyinananuu ma.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Inci fáhin lompo añii ya ati amiikan a atii maamaa ati síi kaatuko akina lompo añiini.”
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Eti kacom eteyyo mpucom mic Abraham naacoop kúmpuul niŋ kapaŋ kúwasuma man naameeŋan ko, naanaŋ ko ti káapanti Hakal náawutakanoo añiinoo náafulanii lateyoo. Hakal naayeno kaamuumuusool ti káahaaŋ ka tes kiti Beerseba.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Ta man ma immipaye ta ti kapaŋ ka naayenan añii ya t’etaam cinuun.
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 Púful toko naayeno pílaaŋ máamun pawantal hiŋaaceen náapaho, naasokoolo: “Inci yinaat kaasincan añiinam ti eket.” Naayeno pukooŋ. Ismayel ti putum eket|alt="Ismael entre la mort" src="CO00659B.TIF" size="col" ref="21:16"
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Pútuun pa mpísi pakooŋal añii ya, hilim ha hiti maleekoo ya eti Pútuun pa níhifulii patiila, nihiyonkal Hakal nihisokoo: “Hakal, weyme utaakiye? Timpi fe, kaatuko Pútuun pa písiyaasi añii ya ti pukooŋ la naahintiye la.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Lito incaalitan añii ya incokoo t’epees kaatuko inci fáhin apiyeno maamaa ati síi enfakat.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Púful toko, Pútuun pa mpípankin ñíkin Hakal naaŋantan ésaapun. Náacaameeŋanii kapaŋ ka kiteyoo naawufan añii ya apilaan.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Fiye, Pútuun pa mpiyeno niŋ añii ya ta naayeniye ta éyankii ti káahaaŋ tes, naayeno aleemaya ati hiŋaaceen.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Naakin ti káahaaŋ ka tes kiti Palan, íññaa ateyoo naawufanoo aal ati mah ma miti Esipt.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Ti caanak encuu, amansa ya Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkákey nkasok Abraham: “Pútuun pa umpa niŋ awe ti waah óo waah ewwa ánhine.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Fiye sintoolo hátikin Pútuun pa nii áatiful ti inci, ti epuukam niŋ ti epuukam papukalii. Inci yenaayeno eenape ti awe, awe lompo wen niŋ panap ti inci niŋ ti pakati mah ma emma ankine ma temmo nii akaawoola.”
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Abraham naañahanoo: “Inci sintooliyaa.”
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Pale, Abraham naawatan Apimelek kamma ésaapunoo eyya pimiikan Apimelek nkalame.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Apimelek naañahanoo: “Inci míit ayme áhine eehuu, aataapala sokam, pásiyalam eteeho umpe fíyooy.”
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Fiye, Abraham naacoop písaacii, pifil niŋ síis naawun po Apimelek. Poko t’ésupakii nkaliil písiyool.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Abraham naayenan ti kaapii miyaan mísaacii isak niŋ músupak.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Apimelek naasok Abraham: “Miyaan mísaacii ma isak niŋ músupak ma emma ayyenane ma ti kaapii, miti weyme?”
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Naañahanoo: “Káluma, coop mo mípiyisan nii aacoonaacoon nii inci wake ésaapun ya.”
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Ekina ewune nkalu toko caacaw ca Beerseba (ekina eyem “ésaapun eti esintoolo”). Kaatuko poko t’ésupakii toko nkasintooliye.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Papayalii hiliilu písiyool pa piteyii Beerseba, Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkañoho ti mah ma miti pakati Filistin.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Abraham naasuk timpiŋ ti mah ma miti Beerseba naaluum toko ti caacaw Ateeteyo, Pútuun pa piti cancowiyaaw.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Naakampan ti mah ma miti pakati Filistin.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.