Gênesis 21

Kuloonaay (KRX) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ateeteyo naatah kunuuwoo ti Sara samat nii fa naasokoo fa, náahinoo eeha náayinananoo ha.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Sara naasa munow, Abraham ti himaamanoo, náapukiyoo ciñii cikampaani ti caanak enca Pútuun pa mpíyinananoo ca.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Ciñii enca Sara naapukoo ca, Abraham naalu co caacaw ca Isaak.
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Ta añiinoo Isaak naataake ta kunoom isak niŋ káhaaciil, Abraham naanakanoo samat nii fa Pútuun pa mpusokoo fa.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Abraham ti sitiiloo keme (100) Isaak naapukee.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Sara naasok: “Pútuun pa puwasaam caalenken, an óo an éesiye eeha mpíhinaam ha afaalenken niŋ inci.”
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Púful toko naasok: “Ayme ayina hisoku Abraham nii hikee hinoom Sara áfaacuuwan epuuk? Pale inci pukoopuk cikampaani ti himaamanoo.”
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Isaak náayankii, Sara náafulanoo ti káacuu. Hinoom eehuu Abraham náahin pahaaño penfakat.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Sara naacuk Ismayel, añii ya aŋa Hakal ati Esipt a naapuke ya Abraham, ti káapalahool niŋ caalenken Isaak.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Fiye Sara naasok Abraham: “Yaan amiikan a aŋuu niŋ añiinoo! Añiinoo átayini pípaacinool hisaanumate ha hitii niŋ añiinam Isaak.”
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Kilim enkuu nkuwas Abraham kúnuul kenfakat kamma Ismayel lompo naayem añiinoo.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Pale Pútuun pa mpusokoo: “Timpi liim kiti añii ya niŋ amiikan a atii. Hín eeha púlooŋ Sara naasokuu ha. Kaatuko ti Isaak aafataak miin emma inci íyyinananuu ma.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Inci fáhin lompo añii ya ati amiikan a atii maamaa ati síi kaatuko akina lompo añiini.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Eti kacom eteyyo mpucom mic Abraham naacoop kúmpuul niŋ kapaŋ kúwasuma man naameeŋan ko, naanaŋ ko ti káapanti Hakal náawutakanoo añiinoo náafulanii lateyoo. Hakal naayeno kaamuumuusool ti káahaaŋ ka tes kiti Beerseba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Ta man ma immipaye ta ti kapaŋ ka naayenan añii ya t’etaam cinuun.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 Púful toko naayeno pílaaŋ máamun pawantal hiŋaaceen náapaho, naasokoolo: “Inci yinaat kaasincan añiinam ti eket.” Naayeno pukooŋ. Ismayel ti putum eket|alt="Ismael entre la mort" src="CO00659B.TIF" size="col" ref="21:16"
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Pútuun pa mpísi pakooŋal añii ya, hilim ha hiti maleekoo ya eti Pútuun pa níhifulii patiila, nihiyonkal Hakal nihisokoo: “Hakal, weyme utaakiye? Timpi fe, kaatuko Pútuun pa písiyaasi añii ya ti pukooŋ la naahintiye la.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Lito incaalitan añii ya incokoo t’epees kaatuko inci fáhin apiyeno maamaa ati síi enfakat.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Púful toko, Pútuun pa mpípankin ñíkin Hakal naaŋantan ésaapun. Náacaameeŋanii kapaŋ ka kiteyoo naawufan añii ya apilaan.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Fiye, Pútuun pa mpiyeno niŋ añii ya ta naayeniye ta éyankii ti káahaaŋ tes, naayeno aleemaya ati hiŋaaceen.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Naakin ti káahaaŋ ka tes kiti Palan, íññaa ateyoo naawufanoo aal ati mah ma miti Esipt.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Ti caanak encuu, amansa ya Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkákey nkasok Abraham: “Pútuun pa umpa niŋ awe ti waah óo waah ewwa ánhine.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Fiye sintoolo hátikin Pútuun pa nii áatiful ti inci, ti epuukam niŋ ti epuukam papukalii. Inci yenaayeno eenape ti awe, awe lompo wen niŋ panap ti inci niŋ ti pakati mah ma emma ankine ma temmo nii akaawoola.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Abraham naañahanoo: “Inci sintooliyaa.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Pale, Abraham naawatan Apimelek kamma ésaapunoo eyya pimiikan Apimelek nkalame.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Apimelek naañahanoo: “Inci míit ayme áhine eehuu, aataapala sokam, pásiyalam eteeho umpe fíyooy.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Fiye, Abraham naacoop písaacii, pifil niŋ síis naawun po Apimelek. Poko t’ésupakii nkaliil písiyool.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Abraham naayenan ti kaapii miyaan mísaacii isak niŋ músupak.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Apimelek naasok Abraham: “Miyaan mísaacii ma isak niŋ músupak ma emma ayyenane ma ti kaapii, miti weyme?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Naañahanoo: “Káluma, coop mo mípiyisan nii aacoonaacoon nii inci wake ésaapun ya.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Ekina ewune nkalu toko caacaw ca Beerseba (ekina eyem “ésaapun eti esintoolo”). Kaatuko poko t’ésupakii toko nkasintooliye.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Papayalii hiliilu písiyool pa piteyii Beerseba, Apimelek niŋ Fikol, áhampaatiin a ati pusoocaali pa pakateyoo, nkañoho ti mah ma miti pakati Filistin.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Abraham naasuk timpiŋ ti mah ma miti Beerseba naaluum toko ti caacaw Ateeteyo, Pútuun pa piti cancowiyaaw.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Naakampan ti mah ma miti pakati Filistin.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.