Gênesis 19
Kuloonaay (KRX) vs ARC
1 Simaleekoo sa súsupak sa insicol Sotom nkániim. Tempo, Lot naayeno ti híkon ti putum saatee ya. Emma naacukii ma naalito apicaapaakoolanii náakilipo puhooŋuyoo t’etaam.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 Púful toko naasokii: “Inci luume aluu, niponket níkey niwanan lati inci amiikan a ataaluu. Efíniyini puñowu woot aluu inniŋot; kacom mpucom mic, innihankan pítin pa piti aluu.” Pumaleekoo pa mpiñahan Lot: “Haani, efuuŋot ti híliŋ ha hiti saatee ya.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Pale Lot naaŋiiniyii meemak fo kacoon. Fiye nkakaay lateyoo. Naamemanoolii paliyal, naasowii kúmpuul keetaakut leweñoo, púful toko nkali.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Peelokot kahinto, pákayiin paka púlooŋ pakati saatee ya nkákinkool ekumpaan ya eti Lot, písik ti akampaani fo ti kaahaan.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Nkayonkal Lot nkasokoo: “Unkey, pákayiin paka kéenakoonii ka leti awe nkániim ke? Fúlaniyii upuhinto neyii!”
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lot náafulii naasiiŋo ti putum pa naapank hunkut ha pusonoo.
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Naasokii: “Niponket, aluu pákawiyam, timpi níhin heenaput eehuu!
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Inci oopa taake púmaacul pákasupak kéemiit áyiin, inci púcoopiyii nípihinii eeha ínnilafiye ha. Pale timpi níhin pákayiin paka payenke waah kaatuko ti sipeesam nkayem.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Nkañahanoo: “Fúl le!” Nene kasok: “Nisincan akaawoola ya aŋe, fiye náalafi piyeno áhina kíiti letuunaa! Efúuhini pihaŋ paseeñ pákayiin paka payenke.” Nkahalap Lot niŋ sempe nkaloh hunkut ha kati kahaat ho.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Pale pumaleekoo pa mpípankin hunkut ha, mpíñak Lot pipinakanoo páhantuwa mpipank.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Mpúfuuman pákayiin paka púlooŋ keeyeniye ka ti putum pa, písik ti añii fo ti áhampaatiin, ancuk étikayini hicuku hunkut ha. Pákayiin paka pakati Sotom hátikin ekumpaan ya eti Lot|alt="Les hommes do Sodome devant la maison de Lot" src="CO00651b.tif" size="col" ref="19:11"
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Simaleekoo sa súsupak sa insisok Lot: “Pakayme pakan antaake le? An óo an aŋa antaake le ti saatee ya samat nii pakaasoni, epuuki pikampaani niŋ púmaacul, fúlanii,
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 kaatuko unii káapucalool eteyyo nuukaakaay. Ateeteyo ásiyaasi hinookuyee ha henfakat ha hiti saatee eyye ekina ewune mpúpoñii unii káapucalool eteyyo.”
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Fiye, Lot náaful apikaasok pakaasonoo keeñaŋe ka esa púmaacul pa pakateyoo: “Nihiliikan nípiful ti saatee eyye kaatuko Ateeteyo káapucalool eteyyo naakaakaay!” Pale pakaasonoo incukii nii Lot pahaaño naayeniye.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Nuulap, pumaleekoo pa mpiŋiino Lot apikaay, mpusokoo: “Lito coop aali niŋ púmaacul pa pákasupak paka pakatii ínniful le, niŋ ekina tom efiniket niŋ pakati saatee ya. Ee, éfikapucaloolee kamma heenaput ha eeha nkáhine ha.”
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Pale Lot naayeno kaakuuteen; fiye, pumaleekoo pa mpucokoo ti epees niŋ aaloo niŋ púmaacul pa pákasupak paka pakateyoo mpúfulanii tíkitaaŋ saatee ya, kaatuko Ateeteyo ataakaataak paket hikaw ti Lot.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ta mpúfulanii ta tíkitaaŋ, yoonool tempo neesok Lot: “Tey aapifakan eloŋi, timpi welep puson, timpi lompo siiŋo lakeenaay. Tey fo pati pítintiŋ pa náalafiit eket.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Lot naañahan yo: “Haani étiyini Ahámpaatiin!
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 Aataakaataak paket hikaw ti inci amiikan a atii uwwen niŋ panap penfakat ti inci aapifakan eloŋam. Pale inci étiyini katey fo pati pítintiŋ pa le niŋ áafahin hítaapanu eehuu, efiket.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Aacukaacuk cisaatee ence? Cílaaŋut fáyini katey fo toko piyolo tenco, cifomut, apan inci fafak.”
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Maleekoo ya neesokoo: “Iyyoo inci fáhin eeha alluume ha, étipucalool cisaatee encuu.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Pale hiliikan caayolo tenco kaatuko étiyini íhinu waah taamanta aacolut.” Po hátikin nkalu cisaatee ca caacaw ca Sowal, ekina eyem “cenkilis”, kaatuko Lot asok: “Cifomut”.
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ta caanak ca inciyeniye ta éfulii, Lot naacol Sowal.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Fiye, Ateeteyo náanupanii ti Sotom niŋ Komola etiil eti seemak niŋ kíceek.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Náapucalool sisaatee sa súsupak sa niŋ etaam ya púlooŋ éekinkoolii ya, niŋ pakan paka niŋ waah óo waah weeŋante toko.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Pale Lot aaloo naawelep puson, himuumoo nihiyeso hisiin hiti micempanu.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Ti oom hinoom, Abraham naalito mpucom mic naakaasiiŋo la naasiiŋiye la hínum hátikin Ateeteyo.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 Naasincan kaapii ka kiti Sotom niŋ Komola niŋ etaam ya púlooŋ éekinkoolii ya naacuk háaputa nihisilosilo pucuk nii seemak senfakat.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Fiyuu Pútuun pa mpúpucaloole pisaatee pa piti etaam ya éekinkoole ya han ha hiti Jordan, pifiilut Abraham mpifakan Lot ti káapucalool ka kiti pisaatee pa la Lot naakine la hínum.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot náaful Sowal naasilo kati akin ti pítintiŋ pa niŋ púmaacul pa pákasupak paka pakateyoo, kaatuko afeyaafe piyeno Sowal. Naacaakin neyii ti kaayeen kenfakat ti tíntiŋ.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Fiye, ámaacul a áhampaatiin a naasok kahiineen ka: “Paapaa ataanii amaamanaa-maaman, áyiin ataakiit ti mah emme kati maanimiyaa samat nii fa ínhinee fa pan óo pan.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Kéy, maawufanaa paapaa ataanii elaan immaahintiyaa neyoo kati maataakaa miin méefulii teyoo.”
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Hánant eehuu, nkawufan paapaa ateyii elaan, áhampaatiin a naahinto niŋ paapaa ateyoo, Lot ápannumut heetaakiye ha ta ámaacul a ateyoo naahintiye ta neyoo fo alito.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Eti kacom eteyyo áhampaatiin a naasok kahiineen ka: “Inci hintaahinto niŋ paapaa ataanii hánant ha heemuuse ha. Nene maawufanoo elaan hánant eehe incaahinto neyoo ancuk maataakaa miin méefulii teyoo.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Hánant eehuu nkawufan paapaa ateyii elaan, kahiineen ka nkihinto neyoo. Lot nene ápannumut heetaakiye ha ta ámaacul a ateyoo naahintiye ta neyoo fo alito.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Fiye, púmaacul pa pákasupak paka pakati Lot nkasa munow miti paapaa ateyii.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Po hátikin, áhampaatiin a naapuk cikampaani naalu co caacaw ca Mowap (ekina eyem “éefulii ti paapaa”): akina ayem paapaa ya ati pakati Mowap fo fíyooy.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Kahiineen ka lompo nkupuk cikampaani nkulu co caacaw ca Pen-Ammi (ekina eyem “añii ati miin ma mutoom”): akina ayem paapaa ya ati pakati Ammon fo fíyooy.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.