Gênesis 19
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Simaleekoo sa súsupak sa insicol Sotom nkániim. Tempo, Lot naayeno ti híkon ti putum saatee ya. Emma naacukii ma naalito apicaapaakoolanii náakilipo puhooŋuyoo t’etaam.
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 Púful toko naasokii: “Inci luume aluu, niponket níkey niwanan lati inci amiikan a ataaluu. Efíniyini puñowu woot aluu inniŋot; kacom mpucom mic, innihankan pítin pa piti aluu.” Pumaleekoo pa mpiñahan Lot: “Haani, efuuŋot ti híliŋ ha hiti saatee ya.”
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Pale Lot naaŋiiniyii meemak fo kacoon. Fiye nkakaay lateyoo. Naamemanoolii paliyal, naasowii kúmpuul keetaakut leweñoo, púful toko nkali.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Peelokot kahinto, pákayiin paka púlooŋ pakati saatee ya nkákinkool ekumpaan ya eti Lot, písik ti akampaani fo ti kaahaan.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Nkayonkal Lot nkasokoo: “Unkey, pákayiin paka kéenakoonii ka leti awe nkániim ke? Fúlaniyii upuhinto neyii!”
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lot náafulii naasiiŋo ti putum pa naapank hunkut ha pusonoo.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 Naasokii: “Niponket, aluu pákawiyam, timpi níhin heenaput eehuu!
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Inci oopa taake púmaacul pákasupak kéemiit áyiin, inci púcoopiyii nípihinii eeha ínnilafiye ha. Pale timpi níhin pákayiin paka payenke waah kaatuko ti sipeesam nkayem.”
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Nkañahanoo: “Fúl le!” Nene kasok: “Nisincan akaawoola ya aŋe, fiye náalafi piyeno áhina kíiti letuunaa! Efúuhini pihaŋ paseeñ pákayiin paka payenke.” Nkahalap Lot niŋ sempe nkaloh hunkut ha kati kahaat ho.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Pale pumaleekoo pa mpípankin hunkut ha, mpíñak Lot pipinakanoo páhantuwa mpipank.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Mpúfuuman pákayiin paka púlooŋ keeyeniye ka ti putum pa, písik ti añii fo ti áhampaatiin, ancuk étikayini hicuku hunkut ha. Pákayiin paka pakati Sotom hátikin ekumpaan ya eti Lot|alt="Les hommes do Sodome devant la maison de Lot" src="CO00651b.tif" size="col" ref="19:11"
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Simaleekoo sa súsupak sa insisok Lot: “Pakayme pakan antaake le? An óo an aŋa antaake le ti saatee ya samat nii pakaasoni, epuuki pikampaani niŋ púmaacul, fúlanii,
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 kaatuko unii káapucalool eteyyo nuukaakaay. Ateeteyo ásiyaasi hinookuyee ha henfakat ha hiti saatee eyye ekina ewune mpúpoñii unii káapucalool eteyyo.”
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Fiye, Lot náaful apikaasok pakaasonoo keeñaŋe ka esa púmaacul pa pakateyoo: “Nihiliikan nípiful ti saatee eyye kaatuko Ateeteyo káapucalool eteyyo naakaakaay!” Pale pakaasonoo incukii nii Lot pahaaño naayeniye.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Nuulap, pumaleekoo pa mpiŋiino Lot apikaay, mpusokoo: “Lito coop aali niŋ púmaacul pa pákasupak paka pakatii ínniful le, niŋ ekina tom efiniket niŋ pakati saatee ya. Ee, éfikapucaloolee kamma heenaput ha eeha nkáhine ha.”
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Pale Lot naayeno kaakuuteen; fiye, pumaleekoo pa mpucokoo ti epees niŋ aaloo niŋ púmaacul pa pákasupak paka pakateyoo mpúfulanii tíkitaaŋ saatee ya, kaatuko Ateeteyo ataakaataak paket hikaw ti Lot.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Ta mpúfulanii ta tíkitaaŋ, yoonool tempo neesok Lot: “Tey aapifakan eloŋi, timpi welep puson, timpi lompo siiŋo lakeenaay. Tey fo pati pítintiŋ pa náalafiit eket.”
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Lot naañahan yo: “Haani étiyini Ahámpaatiin!
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 Aataakaataak paket hikaw ti inci amiikan a atii uwwen niŋ panap penfakat ti inci aapifakan eloŋam. Pale inci étiyini katey fo pati pítintiŋ pa le niŋ áafahin hítaapanu eehuu, efiket.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Aacukaacuk cisaatee ence? Cílaaŋut fáyini katey fo toko piyolo tenco, cifomut, apan inci fafak.”
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Maleekoo ya neesokoo: “Iyyoo inci fáhin eeha alluume ha, étipucalool cisaatee encuu.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Pale hiliikan caayolo tenco kaatuko étiyini íhinu waah taamanta aacolut.” Po hátikin nkalu cisaatee ca caacaw ca Sowal, ekina eyem “cenkilis”, kaatuko Lot asok: “Cifomut”.
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ta caanak ca inciyeniye ta éfulii, Lot naacol Sowal.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Fiye, Ateeteyo náanupanii ti Sotom niŋ Komola etiil eti seemak niŋ kíceek.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Náapucalool sisaatee sa súsupak sa niŋ etaam ya púlooŋ éekinkoolii ya, niŋ pakan paka niŋ waah óo waah weeŋante toko.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Pale Lot aaloo naawelep puson, himuumoo nihiyeso hisiin hiti micempanu.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Ti oom hinoom, Abraham naalito mpucom mic naakaasiiŋo la naasiiŋiye la hínum hátikin Ateeteyo.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Naasincan kaapii ka kiti Sotom niŋ Komola niŋ etaam ya púlooŋ éekinkoolii ya naacuk háaputa nihisilosilo pucuk nii seemak senfakat.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Fiyuu Pútuun pa mpúpucaloole pisaatee pa piti etaam ya éekinkoole ya han ha hiti Jordan, pifiilut Abraham mpifakan Lot ti káapucalool ka kiti pisaatee pa la Lot naakine la hínum.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot náaful Sowal naasilo kati akin ti pítintiŋ pa niŋ púmaacul pa pákasupak paka pakateyoo, kaatuko afeyaafe piyeno Sowal. Naacaakin neyii ti kaayeen kenfakat ti tíntiŋ.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Fiye, ámaacul a áhampaatiin a naasok kahiineen ka: “Paapaa ataanii amaamanaa-maaman, áyiin ataakiit ti mah emme kati maanimiyaa samat nii fa ínhinee fa pan óo pan.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Kéy, maawufanaa paapaa ataanii elaan immaahintiyaa neyoo kati maataakaa miin méefulii teyoo.”
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Hánant eehuu, nkawufan paapaa ateyii elaan, áhampaatiin a naahinto niŋ paapaa ateyoo, Lot ápannumut heetaakiye ha ta ámaacul a ateyoo naahintiye ta neyoo fo alito.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Eti kacom eteyyo áhampaatiin a naasok kahiineen ka: “Inci hintaahinto niŋ paapaa ataanii hánant ha heemuuse ha. Nene maawufanoo elaan hánant eehe incaahinto neyoo ancuk maataakaa miin méefulii teyoo.”
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Hánant eehuu nkawufan paapaa ateyii elaan, kahiineen ka nkihinto neyoo. Lot nene ápannumut heetaakiye ha ta ámaacul a ateyoo naahintiye ta neyoo fo alito.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Fiye, púmaacul pa pákasupak paka pakati Lot nkasa munow miti paapaa ateyii.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Po hátikin, áhampaatiin a naapuk cikampaani naalu co caacaw ca Mowap (ekina eyem “éefulii ti paapaa”): akina ayem paapaa ya ati pakati Mowap fo fíyooy.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Kahiineen ka lompo nkupuk cikampaani nkulu co caacaw ca Pen-Ammi (ekina eyem “añii ati miin ma mutoom”): akina ayem paapaa ya ati pakati Ammon fo fíyooy.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.