Filipenses 2

Kuloonaay (KRX) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Fo eloŋ ya eti aluu niŋ Eenucee ya, ewufanaawufan aluu páhaañi? Fo pálafi pa piteyoo píhinaahin aluu nípiwaayeen? Fo nitaakaataak himpaac ti Kunuu ka keenape ka? Fo Eenucee ya anapaanap ti aluu, naataak paket hikaw ti aluu?
1 Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,
2 Ooto níhin púsuumam pántoon: nílafooli, nísiyool ti pámiiloolal poonool, saan aluu insiyeno soonool ti waah óo waah.
2 completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.
3 Timpi ínnihin waah uti páhaŋool niŋ fotom éyisanoolo. Pale niwananoolo, ínnimiilool pakakee paka pihaŋ faŋ aluu.
3 Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.
4 An óo an aŋes héesuume ha pakakee paka pale hiteyoo lamma tom.
4 Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.
5 Nímiilool samat nii Yéesu Eenucee ya.
5 Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Kápiliŋ ti púcook pa akina oonooluu niŋ Pútuun pa,
6 pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;
7 Pale naawaat faŋoo ti waah óo waah ewwa naataake,
7 antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,
8 naawananoolo, náatuul Pútuun pa fo aket,
8 a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.
9 Ekina ewune, Pútuun pa mpisilanoo la haŋe la pamake,
9 Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 Ancuk keeyem ka alacana, keeyem ka t’etaam, niŋ keeyem ka páhantuwa etaam ya,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 híleeluuf óo híleeluuf efihisayan nihisok nii,
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Ooto pákawiyam ti káyinan, nítuulaatuul tan óo tan Pútuun pa ta inci iyyeniye ta niŋ aluu, pale páawoo inci neetaat puu fiye niŋ aluu, niñaŋaa po hítuulu pihaŋ toko. Níhin kata óo kata kati níyisan nii nifakaneefakan, te níhin ho niŋ ewatate niŋ kakikilan hátikin Pútuun pa.
12 Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;
13 Kaatuko Pútuun pa piyem ti páhin ti aluu kati nílafi eeha mpílafiye ha, ínnihin ho lompo.
13 porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 Níhin waah óo waah péekumutoolut niŋ fotom péelaacinoolut,
14 Fazei tudo sem murmurações nem contendas,
15 ancuk niyeniyaa epuuk Pútuun pa keekuule nkacoonool. Háati fa innikine fa ti pututa pakan keenaput nkakanc, étiniyiniyee kawatan ti waah. Fiyuu efiniyeno ecaaŋ teyii samat nii picaaŋaŋ pa piti útiŋu wa,
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,
16 ti káyisanii hilim ha hiti eloŋ ya. Inníhinaa eehuu, inci fáyini emaayoolo kamma aluu ti hinoom eeha Eenucee ya ati Pútuun pa áfaañohoonii ha, insok nii páhin pa putoom púlooŋ pineetaat páhin kenseŋ, kúnuul ka kutoom púlooŋ lompo kineetaat kúnuul kenseŋ.
16 preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Heenape ha eeha ínnihin ha héefulii ha ti káyinan ka kiti aluu, hicukaacuk nii kaawaaseen kéesuume Pútuun pa. Pikee pa efikamukam, pale niŋ eehuu hitaakiyaa, hísimam efihiniisee hipihankan kaawaaseen enkuu, ínsuumam meemak intaak pásuuma niŋ an óo an ti aluu.
17 Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.
18 Fo lompo incuke, nitaak pásuuma niŋ inci.
18 Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.
19 Niŋ súumaa ti Ateeteyo Yéesu, inci fápoñii ti aluu Timote toko fiye, ancuk waniyaam ti eeha inci inkaakaay ha hísiyu héefulii ti aluu.
19 Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.
20 Inci taakut an eetaake aluu ti yaanoo samat nii akina.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;
21 Pakakee paka púlooŋ kiti faŋii nkámiilool, pale neetaat kiti Yéesu Krista.
21 pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.
22 Pale nímeyimeyi fa Timote náayisane fa nii akina an eenape, kaatuko áhinaahin niŋ inci ti káatuunan ekooŋan ya éesuume ya, samat nii fa añii nayankanan fa paapaa ateyoo.
22 E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.
23 Ooto láfiyoolafi époñii ti aluu niŋ inci meya heekaakaayam ha pitaako.
23 Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.
24 Apan intaak cíki ti Ateeteyo nii, inci lompo etifiyo fákey puu ti aluu.
24 E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.
25 Inci ímmiilool nii napaanap píñahanii aluu Epaflotit, an unaa ti káyinan, aŋa ínnipoñii ya peti inci kati ayankananam ti waah ewwa inci insoolahe wa. Akina áwiyam ti páhin pa niŋ ti pítaakool pa piti káatuunan ekooŋan ya éesuume ya.
25 Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;
26 Náalafi meemak kati acuk aluu púlooŋ, kunuuwoo kitempanut kamma ínnisiye nii ákuuñaakuuñ.
26 visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.
27 Páni ákuuñaakuuñ hínum, fo alohan eket, pale Pútuun pa mpitaak paket hikaw teyoo, te pilehut teyoo lamma pale focaa ti inci lompo, ancuk kúnuul ka kutoom timpi kihaŋ toko.
27 Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Ekina ewune inci inhaŋ toko inhiliikane fanfaŋ púpoñiyoo ti aluu, ancuk innicukoo nene innitaak pásuuma, inci lompo kúnuul ka kutoom nkíkaasino.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.
29 Ooto niwananoo pinap ti caacaw ca citi Ateeteyo niŋ pásuuma penfakat. Nímakiyan pakan paka payenkuu fiyaaw.
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;
30 Kaatuko caahinkilis naaket kamma páhin pa piti Eenucee ya ati Pútuun pa. Naanaŋ eloŋoo kati ayankananam kayankanan enka inniyinaatam ka kayankanan.
30 visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.