Êxodo 9
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Fiye Ateeteyo naasok Móyiis: “Kaay pati amansa ya insokoo: 'Ehe eeha Ateeteyo Pútuun pa piti unii Pihiburu pa mpusoke ha: "Katan pakanam kapikaay kati kawaaseenam.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Sincan, niŋ aapookii kakatan kapikaay intowiyii ti hicoku,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 inci, Ateeteyo, fátahii hítaapanu káakuuñu ti púlukuleen pa pitaaluu púlooŋ: pufalinc pa, púfali pa, puñonkomoo pa, síis sa, písaacii pa niŋ pifil pa.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Pale inci fákatinool púlukuleen pa piti pakati Esipt niŋ púlukuleen pa piti pakati Israyel, ancuk háati élukuleen yoonool ti piti pakati Israyel eteket!"'”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ateeteyo naacok teyme naakaakaay ho íhinu, naasok: “Kacom inci fáhin eehuu ti etaam ya eti Esipt.”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Eti kacom eteyyo, Ateeteyo náahin eeha naasoke ha. Púlukuleen pa púlooŋ piti pakati Esipt mpiket, pale háati élukuleen yoonool eti pakati Israyel eketut.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Amansa ya naapoñ pakan kapica káwencinool heetaakiye ha, nkacuk nii háati élukuleen yoonool eti pakati Israyel eketut. Pale amansa ya naayank ekun akatanut pakati Israyel kapikaay.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Ateeteyo naasok Móyiis niŋ Aaron: “Nimeeŋan sipees aluu niŋ píiha piti kísisu innikaay pati amansa ya, Móyiis kati awiisan po ti eyam ya hátikinoo.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Efipihancaloolo mpíyenoonii haafol ti mah ma miti Esipt púlooŋ. Kúfuna enka nkíyenoonii musontuwaay éfikufulii ti pakan paka niŋ ti púlukuleen pa piti mah ma miti Esipt púlooŋ.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Fiye Móyiis niŋ Aaron incakataak píiha piti kísisu nkasiiŋo hátikin amansa ya, Móyiis naawiisan po ti eyam ya, kúfuna enka nkíyenoonii musontuwaay nkúfulii ti pakan paka niŋ ti púlukuleen pa.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Púpatuuta pa kayinaat pisiiŋo hátikin Móyiis kamma kúfuna ka keeyem ka teyii niŋ ti pakati Esipt púlooŋ.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Pale Ateeteyo náahin amansa ya apiyank ekun, ásiitanut Móyiis niŋ Aaron samat nii fa Ateeteyo naasoke fa hínum Móyiis.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Ateeteyo naasok Móyiis: “Lito kacom mpucom mic inkaay insiiŋo hátikin amansa ya insokoo: 'Ehe eeha Ateeteyo Pútuun pa piti unii Pihiburu pa mpusoke ha: "Katan pakanam kapikaay kati kawaaseenam.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Kaatuko tempe inci fáwananii hítaapanu óo hítaapanu ti awe, ti píhina pa pakatii niŋ ti pakani, aakati méyi nii inci taakut ñoŋ ti etaam ya púlooŋ.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Niŋ inci séepinaaseepin hínum epeesam kati wánanii ti awe káakuuñu kiti eket, anti cím ti etaam ya niŋ pakani.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Pale inkatani aapuloŋ kati yísani sempe sa sitoom, caacawam incicoopee pan óo pan ti etaam ya.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Pale awe intowo ti émakiyanoolo, impook kakatan pakanam kapikaay.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Ekina ewune kacom ti caanak ence, inci fánupanii hítaapanu etiil eti pitaali. Etiil eyyuu efeecuk nii pukumpul, pitaali peetaapala pitaako ti mah ma miti Esipt kápiliŋ ta immisiiŋanee fo hinoom ha hiti fíyooy.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Fiye poñ kápucoopii púlukuleen pa pitii niŋ waah óo waah ewwa antaake ti ukit wa la efipifak. Niŋ inci núpaniyoo pitaali pa, efipumuk an óo an aŋa mpútookii pati ukit wa niŋ élukuleen óo élukuleen éenakaniyootee."'”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Pakakee ti píhina pa pakati amansa ya nkafe kamma eeha Ateeteyo naasoke ha, nkahiliikan kapucoop pimiikan pa niŋ púlukuleen pa piteyii páhantuwa.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Pale keepaaliit ka hilim ha hiti Ateeteyo nkakat ti ukit wa pimiikan pa pakateyii niŋ púlukuleen pa piteyii.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Ateeteyo naasok Móyiis: “Séepin epeesi patiila, pitaali pa kati púwanoonii ti mah ma miti Esipt púlooŋ: ti pakan paka, ti púlukuleen pa niŋ ti pasukal pa púlooŋ peeyem pa ti ukit wa ti mah ma miti Esipt.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Fiye Móyiis náaseepin hikasap ha hiteyoo patiila, Ateeteyo náakatanii ti etaam ya pasapal niŋ hileeŋ etiil niŋ pitaali. Fiyuu Ateeteyo náanupanii pitaali ti mah ma miti Esipt.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Pitaali pa mpúnowalii pípinapoolii niŋ hileeŋ etiil. Pitaali pa mpunonk líŋ, empa pakati Esipt taapala kacuk kápiliŋ emma mah ma miti Esipt immisiiŋiye.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Ti mah ma miti Esipt púlooŋ, pitaali pa mpumuk waah óo waah weeyem ti ukit wa, mpumuk lompo pakan paka niŋ púlukuleen pa. Mpifiital punuun pa niŋ pasukal óo pasukal peeyem ti ukit wa.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Pale ti mah ma miti Kosen la pakati Israyel nkayem la, toko lamma pitaali pa mpúnupiyoot.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Amansa ya naapoñ kápiyonkalii Móyiis niŋ Aaron kápikey. Ta nkácolii ta naasokii: “Tempe inci muuyenaa. Ateeteyo ayem ti pánipani ya, inci niŋ pakanam unowe.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Luum Ateeteyo pasapal etiil ya peehiñe pa niŋ pitaali pa kati pisiiŋo. Inci fakatan aluu nipikaay, etinene cok aluu.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Móyiis naañahanoo: “Emma inci ínful ma le ti saatee ya, fáseepin sipeesam puluum Ateeteyo, pasapal etiil ya efipisiiŋo, pitaali pa etinene púnupii, aakati méyi nii etaam ya eti Ateeteyo.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Pale méyimeyi nii, awe niŋ píhina pa pakatii, fo fiye nifeyut Ateeteyo Pútuun pa.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Ti oom caanak, aŋa pitaali pa mpúpuce ya, ekina eyem pasukal pa píyaañ pa, kaatuko pikee pa pitaakaataak paliyal, pikee pa péeluufeene.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Pale pikee pasukal pa, samat nii paasiit pa, púpuciit kamma mpífiisut éŋantii.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Móyiis náaful lati amansa ya, náaful lompo ti saatee ya, náaseepin sipeesoo apuluum Ateeteyo. Fiye, Ateeteyo naasiiŋan pasapal etiil ya, pitaali pa niŋ etiil ya.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Ta amansa ya naacuke ta nii Ateeteyo asiiŋanaa-siiŋan etiil ya, pitaali pa niŋ pasapal etiil ya, nene amuuyen. Akina niŋ píhina pa pakateyoo nene kayank ekun.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Amansa ya naatowo ti payank ekun, naapook kakatan pakati Israyel kapikaay samat nii fa Ateeteyo naasoke fa hínum pínapii ti Móyiis.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.