Êxodo 5

Kuloonaay (KRX) vs BKJ

Sair da comparação
1 Púful toko, Móyiis niŋ Aaron nkakaay pati amansa ya nkasokoo: “Ehe eeha Ateeteyo Pútuun pa piti Israyel mpusoke ha: 'Katan pakanam kapikaay, kati káhin pahaaño ti caacawam pati káahaaŋ ka tes.'”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Amansa ya naañahanii: “Ayme ayem Ateeteyo inci kati síitanoo inkatan pakati Israyel kapikaay? Míit Ateeteyo niŋ fúlaa toko etikatan pakati Israyel kapikaay.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Móyiis niŋ Aaron nkasokoo: “Ateeteyo Pútuun pa piti unii Pihiburu pa píyisanooliye toonii. Katan unii upukaay hak kasapal kunoom káhaaciil ti káahaaŋ ka tes upuwaaseen Pútuun pa putoonii. Niŋ unii úhinut ho efipumuk unii niŋ úkuuñu niŋ ekina tom niŋ káakuntu.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Amansa ya ati Esipt naasokii: “Móyiis niŋ Aaron, weyme uwune ínnilafi káfulan pakati Israyel ti páhin pa piteyii? Níful le inniñoho ti páhin pa pitaaluu!
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Nísiitan! Payenkuu kámeeŋiyoomeeŋ ti mah me, ínnilafi kapikatan páhin pa piteyii!”
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Oom hinoom, amansa ya náakup niŋ pufaasa pa pakati Esipt payenka nkafaas ka pimiikan pa pakati Israyel niŋ lompo ñíhampaatiin ña pakati Israyel payenka pufaasa pa nkamamale ka kati káwasum pakanii ti himiikanate ha hiteyii. Naasokii:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Timpi nene niwufanii hikaaw hiti hiñaku pípilikoo samat nii fa inniyem fa ti íhinu fo fíyooy. Kakaay kápicakaŋesii ho poko himuumii.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Pale kañak pípilikoo empa nkañak pa hinak óo hinak, timpi níkaasinii waah. Kakuuñaakuuñ, ekina ewune nkáyemi ti hiceeku: 'Katan unii upukaay kati uwaaseen Pútuun pa putoonii.'
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Níhin páhin pa piteyii pipihaŋ mpiseeñe; niŋ pimeeŋaa teyii, etikataakano káasiitan kincaam.”
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Pufaasa pimiikan pa niŋ ñíhampaatiin ña pakati Israyel nkáful incakasok pakan paka: “Ehe eeha amansa ya ati Esipt naasoke ha: 'Inci etinene ufan aluu hikaaw.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Aluu himuum aluu cániŋesii hikaaw pan óo pan inniyina ho étaakii. Apan niñaŋaa hiñaku pípilikoo samat nii fa innitaak fa kúcook kuu. Háati waah étuukaasino toko.'”
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Fiye pakati Israyel nkahancaloolo pan óo pan ti mah ma miti Esipt hiŋes pútowintiin hikaaw.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Pufaasa pa nkayeno pusonii, nkayeniyii hisoku: “Nihankan páhin pa samat nii fa ínnihin fa hinak óo hinak ta inniwufanee ta hikaaw.”
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Nkasap ñíhampaatiin ña pakati Israyel payenka nkamamale ka kati káwasum pakanii, nkasokii: “Weyme uwune niñakut hukan niŋ fíyooy pípilikoo empa inniñak pa púcook pa?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Fiye ñíhampaatiin ña pakati Israyel nkakaay pukooŋ eehuu pati amansa ya nkasokoo: “Weyme uwune áyyemi unii ti íhinu eehuu, unii pimiikan pa pakatii?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Kawufanantoo unii fiye hikaaw, háati fo, nkáyemi unii ti hisoku: 'Uñak pípilikoo!' Apan nkasap unii. Pakani kalaahaalaah unii.”
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Amansa ya naañahanii: “Aluu ñifuta, nikuuñaakuuñ! Tempo wune ínniyemi ti hisoku: 'Ukaayaa kaawaaseen Ateeteyo.'
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Fiye níful nipikaay páhin, an atanene awufan aluu hikaaw apan niñaŋaa hiñaku pípilikoo samat nii fa inniñak fa púcook pa.”
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Ñíhampaatiin ña pakati Israyel, ta nkásiye ta eehuu, nkámeyi nii ti páciite nkayem, kamma nkasokii nii: “Etínikaasinee pípilikoo empa inniñak pa hinak óo hinak.”
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Nkáful lati amansa ya, nkapaakool niŋ Móyiis niŋ Aaron keeyeniyii ka hítuulu.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Nkasok Móyiis niŋ Aaron: “Ateeteyo acukaacuk eeha inniyem ha ti íhinu, álimaati áhin unaa kíiti. Aluu niwune amansa ya niŋ píhina pa pakateyoo nkahaŋ nkanate unii. Inniwunii la éfikatii kati kamuk unii.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Fiye Móyiis naañoho pati Ateeteyo naasokoo: “Ati Pútuun, weyme uwune ankancool niŋ payenke? Weyme uwune ímpoñiyam le?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Emma inci inkaaye ma pati amansa ya pusokoo eeha ansoke ha, naahaŋ naayokane pakani. Awe hínut waah aakati fakanii.”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.