Êxodo 5
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Púful toko, Móyiis niŋ Aaron nkakaay pati amansa ya nkasokoo: “Ehe eeha Ateeteyo Pútuun pa piti Israyel mpusoke ha: 'Katan pakanam kapikaay, kati káhin pahaaño ti caacawam pati káahaaŋ ka tes.'”
1 Depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Amansa ya naañahanii: “Ayme ayem Ateeteyo inci kati síitanoo inkatan pakati Israyel kapikaay? Míit Ateeteyo niŋ fúlaa toko etikatan pakati Israyel kapikaay.”
2 Respondeu Faraó: Quem é o Senhor para que lhe ouça eu a voz e deixe ir a Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir a Israel.
3 Móyiis niŋ Aaron nkasokoo: “Ateeteyo Pútuun pa piti unii Pihiburu pa píyisanooliye toonii. Katan unii upukaay hak kasapal kunoom káhaaciil ti káahaaŋ ka tes upuwaaseen Pútuun pa putoonii. Niŋ unii úhinut ho efipumuk unii niŋ úkuuñu niŋ ekina tom niŋ káakuntu.”
3 Eles prosseguiram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir, pois, caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor , nosso Deus, e não venha ele sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Amansa ya ati Esipt naasokii: “Móyiis niŋ Aaron, weyme uwune ínnilafi káfulan pakati Israyel ti páhin pa piteyii? Níful le inniñoho ti páhin pa pitaaluu!
4 Então, lhes disse o rei do Egito: Por que, Moisés e Arão, por que interrompeis o povo no seu trabalho? Ide às vossas tarefas.
5 Nísiitan! Payenkuu kámeeŋiyoomeeŋ ti mah me, ínnilafi kapikatan páhin pa piteyii!”
5 Disse também Faraó: O povo da terra já é muito, e vós o distraís das suas tarefas.
6 Oom hinoom, amansa ya náakup niŋ pufaasa pa pakati Esipt payenka nkafaas ka pimiikan pa pakati Israyel niŋ lompo ñíhampaatiin ña pakati Israyel payenka pufaasa pa nkamamale ka kati káwasum pakanii ti himiikanate ha hiteyii. Naasokii:
6 Naquele mesmo dia, pois, deu ordem Faraó aos superintendentes do povo e aos seus capatazes, dizendo:
7 “Timpi nene niwufanii hikaaw hiti hiñaku pípilikoo samat nii fa inniyem fa ti íhinu fo fíyooy. Kakaay kápicakaŋesii ho poko himuumii.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como antes; eles mesmos que vão e ajuntem para si a palha.
8 Pale kañak pípilikoo empa nkañak pa hinak óo hinak, timpi níkaasinii waah. Kakuuñaakuuñ, ekina ewune nkáyemi ti hiceeku: 'Katan unii upukaay kati uwaaseen Pútuun pa putoonii.'
8 E exigireis deles a mesma conta de tijolos que antes faziam; nada diminuireis dela; estão ociosos e, por isso, clamam: Vamos e sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Níhin páhin pa piteyii pipihaŋ mpiseeñe; niŋ pimeeŋaa teyii, etikataakano káasiitan kincaam.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que nele se apliquem e não deem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Pufaasa pimiikan pa niŋ ñíhampaatiin ña pakati Israyel nkáful incakasok pakan paka: “Ehe eeha amansa ya ati Esipt naasoke ha: 'Inci etinene ufan aluu hikaaw.
10 Então, saíram os superintendentes do povo e seus capatazes e falaram ao povo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Aluu himuum aluu cániŋesii hikaaw pan óo pan inniyina ho étaakii. Apan niñaŋaa hiñaku pípilikoo samat nii fa innitaak fa kúcook kuu. Háati waah étuukaasino toko.'”
11 Ide vós mesmos e ajuntai palha onde a puderdes achar; porque nada se diminuirá do vosso trabalho.
12 Fiye pakati Israyel nkahancaloolo pan óo pan ti mah ma miti Esipt hiŋes pútowintiin hikaaw.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito a ajuntar restolho em lugar de palha.
13 Pufaasa pa nkayeno pusonii, nkayeniyii hisoku: “Nihankan páhin pa samat nii fa ínnihin fa hinak óo hinak ta inniwufanee ta hikaaw.”
13 Os superintendentes os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa do dia, como quando havia palha.
14 Nkasap ñíhampaatiin ña pakati Israyel payenka nkamamale ka kati káwasum pakanii, nkasokii: “Weyme uwune niñakut hukan niŋ fíyooy pípilikoo empa inniñak pa púcook pa?”
14 E foram açoitados os capatazes dos filhos de Israel, que os superintendentes de Faraó tinham posto sobre eles; e os superintendentes lhes diziam: Por que não acabastes nem ontem, nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como antes?
15 Fiye ñíhampaatiin ña pakati Israyel nkakaay pukooŋ eehuu pati amansa ya nkasokoo: “Weyme uwune áyyemi unii ti íhinu eehuu, unii pimiikan pa pakatii?
15 Então, foram os capatazes dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim a teus servos?
16 Kawufanantoo unii fiye hikaaw, háati fo, nkáyemi unii ti hisoku: 'Uñak pípilikoo!' Apan nkasap unii. Pakani kalaahaalaah unii.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos. Eis que teus servos são açoitados; porém o teu próprio povo é que tem a culpa.
17 Amansa ya naañahanii: “Aluu ñifuta, nikuuñaakuuñ! Tempo wune ínniyemi ti hisoku: 'Ukaayaa kaawaaseen Ateeteyo.'
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Fiye níful nipikaay páhin, an atanene awufan aluu hikaaw apan niñaŋaa hiñaku pípilikoo samat nii fa inniñak fa púcook pa.”
18 Ide, pois, agora, e trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a mesma quantidade de tijolos.
19 Ñíhampaatiin ña pakati Israyel, ta nkásiye ta eehuu, nkámeyi nii ti páciite nkayem, kamma nkasokii nii: “Etínikaasinee pípilikoo empa inniñak pa hinak óo hinak.”
19 Então, os capatazes dos filhos de Israel se viram em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da vossa tarefa diária.
20 Nkáful lati amansa ya, nkapaakool niŋ Móyiis niŋ Aaron keeyeniyii ka hítuulu.
20 Quando saíram da presença de Faraó, encontraram Moisés e Arão, que estavam à espera deles;
21 Nkasok Móyiis niŋ Aaron: “Ateeteyo acukaacuk eeha inniyem ha ti íhinu, álimaati áhin unaa kíiti. Aluu niwune amansa ya niŋ píhina pa pakateyoo nkahaŋ nkanate unii. Inniwunii la éfikatii kati kamuk unii.”
21 e lhes disseram: Olhe o Senhor para vós outros e vos julgue, porquanto nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e diante dos seus servos, dando-lhes a espada na mão para nos matar.
22 Fiye Móyiis naañoho pati Ateeteyo naasokoo: “Ati Pútuun, weyme uwune ankancool niŋ payenke? Weyme uwune ímpoñiyam le?
22 Então, Moisés, tornando-se ao Senhor , disse: Ó Senhor, por que afligiste este povo? Por que me enviaste?
23 Emma inci inkaaye ma pati amansa ya pusokoo eeha ansoke ha, naahaŋ naayokane pakani. Awe hínut waah aakati fakanii.”
23 Pois, desde que me apresentei a Faraó, para falar-lhe em teu nome, ele tem maltratado este povo; e tu, de nenhuma sorte, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.