Êxodo 5
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Púful toko, Móyiis niŋ Aaron nkakaay pati amansa ya nkasokoo: “Ehe eeha Ateeteyo Pútuun pa piti Israyel mpusoke ha: 'Katan pakanam kapikaay, kati káhin pahaaño ti caacawam pati káahaaŋ ka tes.'”
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Amansa ya naañahanii: “Ayme ayem Ateeteyo inci kati síitanoo inkatan pakati Israyel kapikaay? Míit Ateeteyo niŋ fúlaa toko etikatan pakati Israyel kapikaay.”
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Móyiis niŋ Aaron nkasokoo: “Ateeteyo Pútuun pa piti unii Pihiburu pa píyisanooliye toonii. Katan unii upukaay hak kasapal kunoom káhaaciil ti káahaaŋ ka tes upuwaaseen Pútuun pa putoonii. Niŋ unii úhinut ho efipumuk unii niŋ úkuuñu niŋ ekina tom niŋ káakuntu.”
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Amansa ya ati Esipt naasokii: “Móyiis niŋ Aaron, weyme uwune ínnilafi káfulan pakati Israyel ti páhin pa piteyii? Níful le inniñoho ti páhin pa pitaaluu!
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Nísiitan! Payenkuu kámeeŋiyoomeeŋ ti mah me, ínnilafi kapikatan páhin pa piteyii!”
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Oom hinoom, amansa ya náakup niŋ pufaasa pa pakati Esipt payenka nkafaas ka pimiikan pa pakati Israyel niŋ lompo ñíhampaatiin ña pakati Israyel payenka pufaasa pa nkamamale ka kati káwasum pakanii ti himiikanate ha hiteyii. Naasokii:
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Timpi nene niwufanii hikaaw hiti hiñaku pípilikoo samat nii fa inniyem fa ti íhinu fo fíyooy. Kakaay kápicakaŋesii ho poko himuumii.
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Pale kañak pípilikoo empa nkañak pa hinak óo hinak, timpi níkaasinii waah. Kakuuñaakuuñ, ekina ewune nkáyemi ti hiceeku: 'Katan unii upukaay kati uwaaseen Pútuun pa putoonii.'
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Níhin páhin pa piteyii pipihaŋ mpiseeñe; niŋ pimeeŋaa teyii, etikataakano káasiitan kincaam.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Pufaasa pimiikan pa niŋ ñíhampaatiin ña pakati Israyel nkáful incakasok pakan paka: “Ehe eeha amansa ya ati Esipt naasoke ha: 'Inci etinene ufan aluu hikaaw.
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Aluu himuum aluu cániŋesii hikaaw pan óo pan inniyina ho étaakii. Apan niñaŋaa hiñaku pípilikoo samat nii fa innitaak fa kúcook kuu. Háati waah étuukaasino toko.'”
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Fiye pakati Israyel nkahancaloolo pan óo pan ti mah ma miti Esipt hiŋes pútowintiin hikaaw.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Pufaasa pa nkayeno pusonii, nkayeniyii hisoku: “Nihankan páhin pa samat nii fa ínnihin fa hinak óo hinak ta inniwufanee ta hikaaw.”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Nkasap ñíhampaatiin ña pakati Israyel payenka nkamamale ka kati káwasum pakanii, nkasokii: “Weyme uwune niñakut hukan niŋ fíyooy pípilikoo empa inniñak pa púcook pa?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 Fiye ñíhampaatiin ña pakati Israyel nkakaay pukooŋ eehuu pati amansa ya nkasokoo: “Weyme uwune áyyemi unii ti íhinu eehuu, unii pimiikan pa pakatii?
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 Kawufanantoo unii fiye hikaaw, háati fo, nkáyemi unii ti hisoku: 'Uñak pípilikoo!' Apan nkasap unii. Pakani kalaahaalaah unii.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 Amansa ya naañahanii: “Aluu ñifuta, nikuuñaakuuñ! Tempo wune ínniyemi ti hisoku: 'Ukaayaa kaawaaseen Ateeteyo.'
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Fiye níful nipikaay páhin, an atanene awufan aluu hikaaw apan niñaŋaa hiñaku pípilikoo samat nii fa inniñak fa púcook pa.”
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Ñíhampaatiin ña pakati Israyel, ta nkásiye ta eehuu, nkámeyi nii ti páciite nkayem, kamma nkasokii nii: “Etínikaasinee pípilikoo empa inniñak pa hinak óo hinak.”
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Nkáful lati amansa ya, nkapaakool niŋ Móyiis niŋ Aaron keeyeniyii ka hítuulu.
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 Nkasok Móyiis niŋ Aaron: “Ateeteyo acukaacuk eeha inniyem ha ti íhinu, álimaati áhin unaa kíiti. Aluu niwune amansa ya niŋ píhina pa pakateyoo nkahaŋ nkanate unii. Inniwunii la éfikatii kati kamuk unii.”
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Fiye Móyiis naañoho pati Ateeteyo naasokoo: “Ati Pútuun, weyme uwune ankancool niŋ payenke? Weyme uwune ímpoñiyam le?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Emma inci inkaaye ma pati amansa ya pusokoo eeha ansoke ha, naahaŋ naayokane pakani. Awe hínut waah aakati fakanii.”
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.