Êxodo 10

Kuloonaay (KRX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Púful toko Ateeteyo naasok Móyiis: “Kaay pati amansa ya, kaatuko inci hínoo apiyank ekun, akina niŋ píhina pa pakateyoo, inci kati ínhin píyisan pa putoom ti pututayii.
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 Fiyuu áafayini kakaman epuuki niŋ keesokuu maamaa fa inci úwwiiniyane fa pakati Esipt, niŋ píyisan empa inci ínhine pa ti pututayii, ancuk nimeya nii inci yem Ateeteyo.”
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 Móyiis niŋ Aaron nkakaay pati amansa ya nkasokoo: “Ehe eeha Ateeteyo Pútuun pa piti unii Pihiburu pa mpusoke ha: 'Fo teyme aafapook ewananoolo hátikinam? Katan pakanam kapikaay kati kawaaseenam.
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 Sincan, niŋ aapookaa kakatanii kapikaay, kacom inci fápoñii pukoskos ti mah ma mitii.
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 Efipimeeŋ meemak ti mah ma mitii fo an atacuk esiya ya. Efipili waah óo waah ewwa pitaali pa mputowane wa, mpili lompo punuun pa pitaaluu púlooŋ péeŋantii pa ti ukit wa.
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Efipimeeŋ ti pukumpaan pa pitii, pukumpaan pa piti píhina pa pakatii niŋ pukumpaan pa piti pakati Esipt púlooŋ. Efihiyeno hítaapanu eeha ammeya nii háati ñífaaf aluu niŋ símaama aluu kataapala kacuk emma nkakine ti mah emme fo fíyooy.'” Ta Móyiis naapaye ta káakup, náaful lati amansa ya naakaay.
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 Píhina pa pakati amansa ya nkasokoo: “Fo teyme áyiin a aŋe afaatowo ti hiwasu unaa kúnuul? Katan pakati Israyel kapikaay kati kawaaseen Ateeteyo Pútuun pa piteyii. Awe ñaasoŋi ayyem, fo áamiit nii mah ma miti Esipt múpucaapuco?”
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Fiye, nkáñahanii Móyiis niŋ Aaron pati amansa ya. Amansa ya naasokii: “Níyiniyini pikaayu kaawaaseen Ateeteyo Pútuun pa pitaaluu, pale pakayme kañaŋe pikaayu?”
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 Móyiis naañahanoo: “Unii púlooŋ ukaakaay: uhiineen wa niŋ uhaan wa, epuuk ya pákayiin paka niŋ pakaal paka, písaacii pa, pifil pa niŋ síis sa, kaatuko uñaŋaa íhinu pahaaño piti Ateeteyo.”
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 Amansa ya naasokoo: “Fo cukaacuk aluu nii, inci fasampan aluu ti caacaw Ateeteyo inkatan aluu nipikaay niŋ miin ma mitaaluu? Ooto heenaput ínnimiiloole!
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Haani, eehuu hiyinaat pitaako! Pákayiin paka lamma efikakaay kapica kawaaseen Ateeteyo samat nii fa inniluumaam fa.” Púful toko nkayaanii lati amansa ya.
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 Ateeteyo naasok Móyiis: “Pántin epeesi ti mah ma miti Esipt pukoskos pa púpuwanoonii temmo, kati puhoon waah óo waah weeŋante ti etaam ya ewwa pitaali pa mputowane wa.”
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Fiye Móyiis náapantin epeesoo niŋ hikasap ha hiteyoo ti mah ma miti Esipt, Ateeteyo náawananii hiyam héefulii pa caanak ca íncifulii pa, hipisap ti mah ma miti Esipt púlooŋ. Hiyam ha nihisap hanakan ha niŋ hánant ha púlooŋ. Cipilap, hiyam ha níhicoopoolii pukoskos.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Pukoskos pa mpinako ti mah ma miti Esipt púlooŋ, mpunowal pan óo pan pipimeeŋ túk. Pameeŋ pukoskos empuu taapala pitaako, apan etinene pitaako.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Mpúwufalool etaam ya púlooŋ fo neepaana. Mpuhoon waah óo waah weeyeniye ti ukit wa niŋ lompo ñaliyal ña ñiti punuun pa empa pitaali pa mputowane pa. Háati waah weeŋante utowiit ti etaam ya púlooŋ eti Esipt.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 Amansa ya naahiliikan apupoñ kápiyonkalii Móyiis niŋ Aaron kápikey. Ta nkácolii ta, naasokii: “Inci muuyenaamuuyen ti Ateeteyo Pútuun pa pitaaluu niŋ ti aluu faŋ aluu.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 Fiye, ponketam kaamuuyen ka kutoom poonool empe lamma, inniluum Ateeteyo Pútuun pa pitaaluu púpufulan eket eyye lamma ti inci.”
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 Móyiis náaful lati amansa ya naaluum Ateeteyo.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 Fiye Ateeteyo naayesan hiyam ha ti hiyam henfakat héefulii pa caanak ca incinow pa, nihicoopool pukoskos pa nihiwant po ti Kaatii ka Kéecunke ka. Háati kaakoskos koonool kutowiit ti mah ma púlooŋ miti Esipt.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Pale Ateeteyo náahin amansa ya apiyank ekun. Amansa ya naapook kakatan pakati Israyel kapikaay.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Ateeteyo naasok Móyiis: “Séepin epeesi patiila, énimaan enfakat kati eyeno ti mah ma miti Esipt, énimaan eyya ammeya nii an atacuk fo káamaaputool.”
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 Móyiis náaseepin epeesoo patiila, énimaan enfakat neeyeno ti mah ma miti Esipt púlooŋ fo kunoom káhaaciil.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Ti kunoom ka káhaaciil enkuu, pakati Esipt kayinaat pucukool, an ayinaat hífulu lateyoo. Pale pakati Israyel púlooŋ nkataak ecaaŋ la nkakine la.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 Amansa ya naapoñ kápiyonkalii Móyiis ápikey. Ta náacolii ta, naasokoo: “Nikaay caniwaaseen Ateeteyo. Níyiniyini fala kaacoopool miin ma mitaaluu, pale nikat le písaacii pa, pifil pa niŋ síis sa sitaaluu lamma.”
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 Móyiis naañahanoo: “Haani! Aañaŋaa kakatan unii upucoopool lompo púlukuleen empa efuuwaaseen pa Ateeteyo Pútuun pa putoonii: pikee púlukuleen pa, efuuwaaseen po kati piliyee, pikee pa nuuwaaseen po upusow po pipileem motic.
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 Pukoolee pa putoonii piñaŋaa pikaayu noonii, háati yoonool etetowo le. Kaatuko ti púlukuleen pa efuucoop upuwaaseen Ateeteyo Pútuun pa putoonii apan étuumeyi empa nuukaakaay kaawaaseen taamanta ucolut po.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Háati fo, Ateeteyo náahin amansa ya apiyank ekun, amansa ya álafiit kakatan pakati Israyel kapikaay.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 Amansa ya naasok Móyiis: “Fúl le! Timpi néeñohoonii le aapisiiŋo hátikinam. Tah kunuu, hinoom eeha aafanene cuk puhooŋuyam aafaket!”
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 Móyiis naañahanoo: “Samat nii fa ansoke fa, etinene ñóhoonii pisiiŋo hátikini.”
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.