Atos 9
Kuloonaay (KRX) vs VC
1 Ti oom caanak, Sóol, eesayane ya himukuyee ha hiti Stíifan, naatowo ti kaafeyanool ti hisoku nii afaamuk pinapana pa pakati Ateeteyo. Naakaay pati awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 apusokoo nii akiicoo pileetal piti ñíhampaatiin ña pakati púluumuma pa piti Pusuwif pa ti saatee ya eti Damas. Pileetal empuu efipuwufanoo sempe siti pinako ti púluumuma pa, ancuk iyyema atookaa po keeyem ka ti Pítin pa piti Yéesu, man me pákayiin niŋ pakaal, naacokii naacoopii Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Akina ti pítin pa apulohan Damas, tokotoko ecaaŋ néefulii patiila néeyayii teyoo néekinkooloo.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Sóol naanow t’etaam, náasi hilim heesokoo: “Sóol, Sóol, weyme uwune áyyemiyam ti kaakallan?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sóol naacakan: “Awe yem ayme, Ateeteyo?” Hilim ha nihiñahanoo: “Inci yem Yéesu aŋa ayyem ya ti kaakallan.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Fiye lito inkaay pati saatee ya, aafakamanee eeha aññaŋe ha íhinu.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Pákayiin paka keeyeniye ka pinapool niŋ Sóol nkaŋaŋo. Nkási hilim ha pale kacukut an.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sóol naalito la naanowe la pale ta náapankine ta ñíkinoo acukut waah. Nkátintiŋanoo kapinako Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Náafuum fo kunoom káhaaciil aliit waah alaanut. Ecaaŋ ya éeyayii ya ti Póol néekinkooloo|alt="La lumière qui tap sur Paul l’enveloppa" src="GW 160.jpg" size="col" loc="9:1-9" copy="Wade NT" ref="9:9"
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Toko Damas, intaako anapana aŋa nkasok Anañas. Ateeteyo náafulii teyoo pucuk fiye nii éyawut, naasokoo: “Anañas!” Anañas naañahanoo: “Eheeyam Ateeteyo.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ateeteyo naasokoo: “Lito inkaay ti pítin pa empa nkasok pa 'Pítin Peecoonoole', innako ti ekumpaan ya eti Yutas, incakan áyiin a aŋa éefulii ya ti saatee ya eti Taas aŋa nkasok ya Sóol. Kaatuko oopa ti kaluum féefiye.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Pucuk fiye nii ti éyawut, naacuk áyiin aŋa nkasok Anañas, náanakoonii naalemp sipeesoo teyoo kati añoho ti hicuku.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Anañas naañahanoo: “Ateeteyo, hícump pakan kakamanaam-kaman heenaput ha púlooŋ eeha áyiin aŋuu naayeniye ha íhinu Jerusalem, pakani keesampanee ka.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Akéyyookey le, ñíhampaatiin puwaaseena pa kawufanoowufan sempe siti hicoku payenka púlooŋ nkaluum ka ti caacawi.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Pale Ateeteyo naasokoo: “Kaay, kaatuko inci mamaloo kati acoop caacawam ti keeneetaat ka Pusuwif niŋ pumansa pa niŋ lompo ti pakati Israyel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Inci himuumam fáyisanoo kúnuul ka púlooŋ enka naañaŋe ka hicuku kamma caacawam.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Púful toko, Anañas naalito naakaay naanako lati ekumpaan ya la Sóol naayem la, naalemp sipeesoo teyoo naasokoo: “Sóol atoomuu, Ateeteyo Yéesu ápoñiyaam, éefulii ya ti awe ti pítin pa, awe ti ékey ya le. Apóñiyaampoñ ancuk aañohiyaa ti hicuku immeeŋanee niŋ Kunuu ka keenape ka.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Tokotoko, waah weecuke nii puwes núufulii ti Sóol ñíkinoo núunowii, naañoho ti hicuku. Naalito náahinee pátise.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Apipa hili, sempeyoo ínsiñohoonii. Anañas naaluum kiti Póol|alt="La bénédiction de Paul par Ananias" src="GW 161.jpg" size="col" loc="9:17-19" copy="Wade NT" ref="9:19"
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Tokotoko náayaañ káatuunan ti púluumuma pa piti Pusuwif pa apusok nii, Yéesu ayem Añii Pútuun.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kéesiyoo ka púlooŋ ínnimii nkacakan: “Fo aŋe tom ayeniye Jerusalem kaakallan payenka nkaluum ka ti caacaw Yéesu? Fo ákeyyoot hicokuyii kati awufanii ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Pale Sóol naahaŋ toko naataake sempe, náayisan picaaŋ cataŋ Pusuwif pa keekine ka Damas nii, Yéesu ayem Eenucee ya ati Pútuun pa. Kámiit eeha efikañahanoo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Po hátikin, Pusuwif pa nkateŋenool kati kamukoo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Hánant hanakan, nkayeniyoo cíllopa ti ñutum saatee ya kati kamukoo, pale Sóol náasi ho.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ti oom caanak, pinapana pa pakati Sóol nkacoopoo níhanant, nkaŋes kasekeyu nkanakanoo tenko nkáyuuŋanoo, nkawananoo ti hiniŋ ha hiti saatee ya.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ta Sóol naacole ta Jerusalem naayoop hinanfu pinapana pa, pale poko púlooŋ káhaañiitoo kaatuko an áyinanut nii pánipani Sóol anapana.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Fiye, Barnabas naacoopoo nkakaay pati pupoñapoñ pa. Barnabas naakamanii eehe: “Ti pítin pa Sóol acukaacuk Ateeteyo, Ateeteyo náakup neyoo. Po Damas Sóol náatuunan niŋ híyiinate ti caacaw ca citi Yéesu.”
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Písik ti oom caanak Sóol naayeno neyii, naamuusool Jerusalem, náatuunan niŋ híyiinate ti caacaw ca citi Ateeteyo.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Napaakool-paakool niŋ Pusuwif pa payenka nkákup ka Kilek náalaacinool neyii pale poko, nkayeno hiŋes puume éfikahin kapumukoo.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Kéeyinane ka kápisi eehuu, nkacoop Sóol ti saatee ya eti Sesaale, púful toko nkáhin apikaay ti saatee ya eti Taas.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Fiye, kéeyinane ka nkayeno ti kásuumaay ti mah ma miti Judaay púlooŋ, Galilee niŋ Samali, káyinan ka kiteyii nkihaŋ toko nkitaake sempe. Ti eloŋ ya eteyii nkafe Ateeteyo, Kunuu ka Keenape ka nkíhaañiyanii. Fiyuu nkayeniye épenanoyii.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Piyeer naakaawool pan óo pan, hikee hinoom naakaay ti saatee ya eyya nkasok ya Lita hiyoop keesampanee ka pakati Pútuun pa.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Toko, naacuk páhut áyiin aŋa nkasok Enee, eeyinaat pilito ti ecunkun ya eteyoo fo sitiil isak niŋ síhaaciil.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Piyeer naasokoo: “Enee, Yéesu Krista ákuuñanuu, lito intan ecunkun ya etii!” Tokotoko Enee naalito.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Pakan paka púlooŋ keekine ka ti pisaatee pa piti Lita niŋ Salon nkacuk eehuu nkánanfii ti Ateeteyo.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Intaako aal ti pinapana pa pakati Yope, caacawoo Tapita (ti kaŋ ya eti Kilek, Tookas, ekina eyem “himisawoot”). Eloŋoo púlooŋ likee tom fo íhinu heenape niŋ kayankanan keeleke ka.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ti oom kunoom, náakuuñ halapat naaket. Nkañow ehunuŋ ya nkahintan yo ti ékaap eeyem patiila.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Páawoo pisaatee pa piti Lita niŋ Yope pílaaŋoolut, pinapana pa pakati Yope kápisi nii Piyeer oopa Lita nkapoñ pákayiin pákasupak kapica kaluum Piyeer: “Ponket kéy tokofiye!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piyeer naalito naanapool neyii. Apucol nkacoopoo ti ékaap ya eti patiila. Piyaaŋat pa púlooŋ payenka pákayiinii keekete ka nkalohoo niŋ pukooŋ nkáyisanoo kúsool ka niŋ wañ ewwa Tookas naacife wa akina kaloŋayoo.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Piyeer náafulanii poko púlooŋ tíkitaaŋ, náakilipo naaluum. Apipa náayesoonii lipa ti ehunuŋ ya naasok: “Tapita lito.” Aal a náapankin ñíkinoo, apucuk Piyeer naalito naayeno.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piyeer náasisikanoo apisiiŋo. Púful toko, naayonkal keesampanee ka pakati Pútuun pa niŋ piyaaŋat pa náayisaniiyoo kaloŋa.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Eehuu níhisiyo ti saatee ya púlooŋ eti Yope, hícump pakan nkáyinan ti Ateeteyo.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piyeer naakampan Yope lati áyiin apaalaha aŋa nkasok Simon.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.