Atos 9
Kuloonaay (KRX) vs ACF
1 Ti oom caanak, Sóol, eesayane ya himukuyee ha hiti Stíifan, naatowo ti kaafeyanool ti hisoku nii afaamuk pinapana pa pakati Ateeteyo. Naakaay pati awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 apusokoo nii akiicoo pileetal piti ñíhampaatiin ña pakati púluumuma pa piti Pusuwif pa ti saatee ya eti Damas. Pileetal empuu efipuwufanoo sempe siti pinako ti púluumuma pa, ancuk iyyema atookaa po keeyem ka ti Pítin pa piti Yéesu, man me pákayiin niŋ pakaal, naacokii naacoopii Jerusalem.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Akina ti pítin pa apulohan Damas, tokotoko ecaaŋ néefulii patiila néeyayii teyoo néekinkooloo.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Sóol naanow t’etaam, náasi hilim heesokoo: “Sóol, Sóol, weyme uwune áyyemiyam ti kaakallan?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sóol naacakan: “Awe yem ayme, Ateeteyo?” Hilim ha nihiñahanoo: “Inci yem Yéesu aŋa ayyem ya ti kaakallan.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Fiye lito inkaay pati saatee ya, aafakamanee eeha aññaŋe ha íhinu.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Pákayiin paka keeyeniye ka pinapool niŋ Sóol nkaŋaŋo. Nkási hilim ha pale kacukut an.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sóol naalito la naanowe la pale ta náapankine ta ñíkinoo acukut waah. Nkátintiŋanoo kapinako Damas.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Náafuum fo kunoom káhaaciil aliit waah alaanut. Ecaaŋ ya éeyayii ya ti Póol néekinkooloo|alt="La lumière qui tap sur Paul l’enveloppa" src="GW 160.jpg" size="col" loc="9:1-9" copy="Wade NT" ref="9:9"
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Toko Damas, intaako anapana aŋa nkasok Anañas. Ateeteyo náafulii teyoo pucuk fiye nii éyawut, naasokoo: “Anañas!” Anañas naañahanoo: “Eheeyam Ateeteyo.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ateeteyo naasokoo: “Lito inkaay ti pítin pa empa nkasok pa 'Pítin Peecoonoole', innako ti ekumpaan ya eti Yutas, incakan áyiin a aŋa éefulii ya ti saatee ya eti Taas aŋa nkasok ya Sóol. Kaatuko oopa ti kaluum féefiye.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Pucuk fiye nii ti éyawut, naacuk áyiin aŋa nkasok Anañas, náanakoonii naalemp sipeesoo teyoo kati añoho ti hicuku.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Anañas naañahanoo: “Ateeteyo, hícump pakan kakamanaam-kaman heenaput ha púlooŋ eeha áyiin aŋuu naayeniye ha íhinu Jerusalem, pakani keesampanee ka.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Akéyyookey le, ñíhampaatiin puwaaseena pa kawufanoowufan sempe siti hicoku payenka púlooŋ nkaluum ka ti caacawi.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Pale Ateeteyo naasokoo: “Kaay, kaatuko inci mamaloo kati acoop caacawam ti keeneetaat ka Pusuwif niŋ pumansa pa niŋ lompo ti pakati Israyel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Inci himuumam fáyisanoo kúnuul ka púlooŋ enka naañaŋe ka hicuku kamma caacawam.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Púful toko, Anañas naalito naakaay naanako lati ekumpaan ya la Sóol naayem la, naalemp sipeesoo teyoo naasokoo: “Sóol atoomuu, Ateeteyo Yéesu ápoñiyaam, éefulii ya ti awe ti pítin pa, awe ti ékey ya le. Apóñiyaampoñ ancuk aañohiyaa ti hicuku immeeŋanee niŋ Kunuu ka keenape ka.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Tokotoko, waah weecuke nii puwes núufulii ti Sóol ñíkinoo núunowii, naañoho ti hicuku. Naalito náahinee pátise.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Apipa hili, sempeyoo ínsiñohoonii. Anañas naaluum kiti Póol|alt="La bénédiction de Paul par Ananias" src="GW 161.jpg" size="col" loc="9:17-19" copy="Wade NT" ref="9:19"
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Tokotoko náayaañ káatuunan ti púluumuma pa piti Pusuwif pa apusok nii, Yéesu ayem Añii Pútuun.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Kéesiyoo ka púlooŋ ínnimii nkacakan: “Fo aŋe tom ayeniye Jerusalem kaakallan payenka nkaluum ka ti caacaw Yéesu? Fo ákeyyoot hicokuyii kati awufanii ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Pale Sóol naahaŋ toko naataake sempe, náayisan picaaŋ cataŋ Pusuwif pa keekine ka Damas nii, Yéesu ayem Eenucee ya ati Pútuun pa. Kámiit eeha efikañahanoo.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Po hátikin, Pusuwif pa nkateŋenool kati kamukoo.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Hánant hanakan, nkayeniyoo cíllopa ti ñutum saatee ya kati kamukoo, pale Sóol náasi ho.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ti oom caanak, pinapana pa pakati Sóol nkacoopoo níhanant, nkaŋes kasekeyu nkanakanoo tenko nkáyuuŋanoo, nkawananoo ti hiniŋ ha hiti saatee ya.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Ta Sóol naacole ta Jerusalem naayoop hinanfu pinapana pa, pale poko púlooŋ káhaañiitoo kaatuko an áyinanut nii pánipani Sóol anapana.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Fiye, Barnabas naacoopoo nkakaay pati pupoñapoñ pa. Barnabas naakamanii eehe: “Ti pítin pa Sóol acukaacuk Ateeteyo, Ateeteyo náakup neyoo. Po Damas Sóol náatuunan niŋ híyiinate ti caacaw ca citi Yéesu.”
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Písik ti oom caanak Sóol naayeno neyii, naamuusool Jerusalem, náatuunan niŋ híyiinate ti caacaw ca citi Ateeteyo.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Napaakool-paakool niŋ Pusuwif pa payenka nkákup ka Kilek náalaacinool neyii pale poko, nkayeno hiŋes puume éfikahin kapumukoo.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Kéeyinane ka kápisi eehuu, nkacoop Sóol ti saatee ya eti Sesaale, púful toko nkáhin apikaay ti saatee ya eti Taas.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Fiye, kéeyinane ka nkayeno ti kásuumaay ti mah ma miti Judaay púlooŋ, Galilee niŋ Samali, káyinan ka kiteyii nkihaŋ toko nkitaake sempe. Ti eloŋ ya eteyii nkafe Ateeteyo, Kunuu ka Keenape ka nkíhaañiyanii. Fiyuu nkayeniye épenanoyii.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Piyeer naakaawool pan óo pan, hikee hinoom naakaay ti saatee ya eyya nkasok ya Lita hiyoop keesampanee ka pakati Pútuun pa.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Toko, naacuk páhut áyiin aŋa nkasok Enee, eeyinaat pilito ti ecunkun ya eteyoo fo sitiil isak niŋ síhaaciil.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Piyeer naasokoo: “Enee, Yéesu Krista ákuuñanuu, lito intan ecunkun ya etii!” Tokotoko Enee naalito.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Pakan paka púlooŋ keekine ka ti pisaatee pa piti Lita niŋ Salon nkacuk eehuu nkánanfii ti Ateeteyo.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Intaako aal ti pinapana pa pakati Yope, caacawoo Tapita (ti kaŋ ya eti Kilek, Tookas, ekina eyem “himisawoot”). Eloŋoo púlooŋ likee tom fo íhinu heenape niŋ kayankanan keeleke ka.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ti oom kunoom, náakuuñ halapat naaket. Nkañow ehunuŋ ya nkahintan yo ti ékaap eeyem patiila.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Páawoo pisaatee pa piti Lita niŋ Yope pílaaŋoolut, pinapana pa pakati Yope kápisi nii Piyeer oopa Lita nkapoñ pákayiin pákasupak kapica kaluum Piyeer: “Ponket kéy tokofiye!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Piyeer naalito naanapool neyii. Apucol nkacoopoo ti ékaap ya eti patiila. Piyaaŋat pa púlooŋ payenka pákayiinii keekete ka nkalohoo niŋ pukooŋ nkáyisanoo kúsool ka niŋ wañ ewwa Tookas naacife wa akina kaloŋayoo.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Piyeer náafulanii poko púlooŋ tíkitaaŋ, náakilipo naaluum. Apipa náayesoonii lipa ti ehunuŋ ya naasok: “Tapita lito.” Aal a náapankin ñíkinoo, apucuk Piyeer naalito naayeno.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Piyeer náasisikanoo apisiiŋo. Púful toko, naayonkal keesampanee ka pakati Pútuun pa niŋ piyaaŋat pa náayisaniiyoo kaloŋa.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Eehuu níhisiyo ti saatee ya púlooŋ eti Yope, hícump pakan nkáyinan ti Ateeteyo.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyeer naakampan Yope lati áyiin apaalaha aŋa nkasok Simon.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.