Atos 9
Kuloonaay (KRX) vs NAA
1 Ti oom caanak, Sóol, eesayane ya himukuyee ha hiti Stíifan, naatowo ti kaafeyanool ti hisoku nii afaamuk pinapana pa pakati Ateeteyo. Naakaay pati awaaseena ya enfakat a ati Pútuun pa
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 apusokoo nii akiicoo pileetal piti ñíhampaatiin ña pakati púluumuma pa piti Pusuwif pa ti saatee ya eti Damas. Pileetal empuu efipuwufanoo sempe siti pinako ti púluumuma pa, ancuk iyyema atookaa po keeyem ka ti Pítin pa piti Yéesu, man me pákayiin niŋ pakaal, naacokii naacoopii Jerusalem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Akina ti pítin pa apulohan Damas, tokotoko ecaaŋ néefulii patiila néeyayii teyoo néekinkooloo.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Sóol naanow t’etaam, náasi hilim heesokoo: “Sóol, Sóol, weyme uwune áyyemiyam ti kaakallan?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Sóol naacakan: “Awe yem ayme, Ateeteyo?” Hilim ha nihiñahanoo: “Inci yem Yéesu aŋa ayyem ya ti kaakallan.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Fiye lito inkaay pati saatee ya, aafakamanee eeha aññaŋe ha íhinu.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Pákayiin paka keeyeniye ka pinapool niŋ Sóol nkaŋaŋo. Nkási hilim ha pale kacukut an.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sóol naalito la naanowe la pale ta náapankine ta ñíkinoo acukut waah. Nkátintiŋanoo kapinako Damas.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Náafuum fo kunoom káhaaciil aliit waah alaanut. Ecaaŋ ya éeyayii ya ti Póol néekinkooloo|alt="La lumière qui tap sur Paul l’enveloppa" src="GW 160.jpg" size="col" loc="9:1-9" copy="Wade NT" ref="9:9"
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Toko Damas, intaako anapana aŋa nkasok Anañas. Ateeteyo náafulii teyoo pucuk fiye nii éyawut, naasokoo: “Anañas!” Anañas naañahanoo: “Eheeyam Ateeteyo.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Ateeteyo naasokoo: “Lito inkaay ti pítin pa empa nkasok pa 'Pítin Peecoonoole', innako ti ekumpaan ya eti Yutas, incakan áyiin a aŋa éefulii ya ti saatee ya eti Taas aŋa nkasok ya Sóol. Kaatuko oopa ti kaluum féefiye.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Pucuk fiye nii ti éyawut, naacuk áyiin aŋa nkasok Anañas, náanakoonii naalemp sipeesoo teyoo kati añoho ti hicuku.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Anañas naañahanoo: “Ateeteyo, hícump pakan kakamanaam-kaman heenaput ha púlooŋ eeha áyiin aŋuu naayeniye ha íhinu Jerusalem, pakani keesampanee ka.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Akéyyookey le, ñíhampaatiin puwaaseena pa kawufanoowufan sempe siti hicoku payenka púlooŋ nkaluum ka ti caacawi.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Pale Ateeteyo naasokoo: “Kaay, kaatuko inci mamaloo kati acoop caacawam ti keeneetaat ka Pusuwif niŋ pumansa pa niŋ lompo ti pakati Israyel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Inci himuumam fáyisanoo kúnuul ka púlooŋ enka naañaŋe ka hicuku kamma caacawam.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Púful toko, Anañas naalito naakaay naanako lati ekumpaan ya la Sóol naayem la, naalemp sipeesoo teyoo naasokoo: “Sóol atoomuu, Ateeteyo Yéesu ápoñiyaam, éefulii ya ti awe ti pítin pa, awe ti ékey ya le. Apóñiyaampoñ ancuk aañohiyaa ti hicuku immeeŋanee niŋ Kunuu ka keenape ka.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tokotoko, waah weecuke nii puwes núufulii ti Sóol ñíkinoo núunowii, naañoho ti hicuku. Naalito náahinee pátise.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Apipa hili, sempeyoo ínsiñohoonii. Anañas naaluum kiti Póol|alt="La bénédiction de Paul par Ananias" src="GW 161.jpg" size="col" loc="9:17-19" copy="Wade NT" ref="9:19"
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Tokotoko náayaañ káatuunan ti púluumuma pa piti Pusuwif pa apusok nii, Yéesu ayem Añii Pútuun.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Kéesiyoo ka púlooŋ ínnimii nkacakan: “Fo aŋe tom ayeniye Jerusalem kaakallan payenka nkaluum ka ti caacaw Yéesu? Fo ákeyyoot hicokuyii kati awufanii ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Pale Sóol naahaŋ toko naataake sempe, náayisan picaaŋ cataŋ Pusuwif pa keekine ka Damas nii, Yéesu ayem Eenucee ya ati Pútuun pa. Kámiit eeha efikañahanoo.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Po hátikin, Pusuwif pa nkateŋenool kati kamukoo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Hánant hanakan, nkayeniyoo cíllopa ti ñutum saatee ya kati kamukoo, pale Sóol náasi ho.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Ti oom caanak, pinapana pa pakati Sóol nkacoopoo níhanant, nkaŋes kasekeyu nkanakanoo tenko nkáyuuŋanoo, nkawananoo ti hiniŋ ha hiti saatee ya.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ta Sóol naacole ta Jerusalem naayoop hinanfu pinapana pa, pale poko púlooŋ káhaañiitoo kaatuko an áyinanut nii pánipani Sóol anapana.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Fiye, Barnabas naacoopoo nkakaay pati pupoñapoñ pa. Barnabas naakamanii eehe: “Ti pítin pa Sóol acukaacuk Ateeteyo, Ateeteyo náakup neyoo. Po Damas Sóol náatuunan niŋ híyiinate ti caacaw ca citi Yéesu.”
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Písik ti oom caanak Sóol naayeno neyii, naamuusool Jerusalem, náatuunan niŋ híyiinate ti caacaw ca citi Ateeteyo.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Napaakool-paakool niŋ Pusuwif pa payenka nkákup ka Kilek náalaacinool neyii pale poko, nkayeno hiŋes puume éfikahin kapumukoo.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Kéeyinane ka kápisi eehuu, nkacoop Sóol ti saatee ya eti Sesaale, púful toko nkáhin apikaay ti saatee ya eti Taas.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Fiye, kéeyinane ka nkayeno ti kásuumaay ti mah ma miti Judaay púlooŋ, Galilee niŋ Samali, káyinan ka kiteyii nkihaŋ toko nkitaake sempe. Ti eloŋ ya eteyii nkafe Ateeteyo, Kunuu ka Keenape ka nkíhaañiyanii. Fiyuu nkayeniye épenanoyii.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piyeer naakaawool pan óo pan, hikee hinoom naakaay ti saatee ya eyya nkasok ya Lita hiyoop keesampanee ka pakati Pútuun pa.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Toko, naacuk páhut áyiin aŋa nkasok Enee, eeyinaat pilito ti ecunkun ya eteyoo fo sitiil isak niŋ síhaaciil.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Piyeer naasokoo: “Enee, Yéesu Krista ákuuñanuu, lito intan ecunkun ya etii!” Tokotoko Enee naalito.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Pakan paka púlooŋ keekine ka ti pisaatee pa piti Lita niŋ Salon nkacuk eehuu nkánanfii ti Ateeteyo.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Intaako aal ti pinapana pa pakati Yope, caacawoo Tapita (ti kaŋ ya eti Kilek, Tookas, ekina eyem “himisawoot”). Eloŋoo púlooŋ likee tom fo íhinu heenape niŋ kayankanan keeleke ka.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ti oom kunoom, náakuuñ halapat naaket. Nkañow ehunuŋ ya nkahintan yo ti ékaap eeyem patiila.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Páawoo pisaatee pa piti Lita niŋ Yope pílaaŋoolut, pinapana pa pakati Yope kápisi nii Piyeer oopa Lita nkapoñ pákayiin pákasupak kapica kaluum Piyeer: “Ponket kéy tokofiye!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Piyeer naalito naanapool neyii. Apucol nkacoopoo ti ékaap ya eti patiila. Piyaaŋat pa púlooŋ payenka pákayiinii keekete ka nkalohoo niŋ pukooŋ nkáyisanoo kúsool ka niŋ wañ ewwa Tookas naacife wa akina kaloŋayoo.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Piyeer náafulanii poko púlooŋ tíkitaaŋ, náakilipo naaluum. Apipa náayesoonii lipa ti ehunuŋ ya naasok: “Tapita lito.” Aal a náapankin ñíkinoo, apucuk Piyeer naalito naayeno.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piyeer náasisikanoo apisiiŋo. Púful toko, naayonkal keesampanee ka pakati Pútuun pa niŋ piyaaŋat pa náayisaniiyoo kaloŋa.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Eehuu níhisiyo ti saatee ya púlooŋ eti Yope, hícump pakan nkáyinan ti Ateeteyo.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyeer naakampan Yope lati áyiin apaalaha aŋa nkasok Simon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.